Adhyaya 59
Prabhasa KhandaArbudha KhandaAdhyaya 59

Adhyaya 59

ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ତୀର୍ଥ-ମାହାତ୍ମ୍ୟରୂପେ ମହୌଜସ ତୀର୍ଥର କଥା କହିଛନ୍ତି। ମହୌଜସ ପାତକ-ନାଶକ ତୀର୍ଥ; ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ତେଜ (କାନ୍ତି/ମଙ୍ଗଳଶକ୍ତି) ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷଫଳରେ ପୀଡିତ ଇନ୍ଦ୍ର (ଶକ୍ର) ଶ୍ରୀ ଓ ତେଜ ହରାଇ ଦୁର୍ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବହିଷ୍କୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଉପାୟ ପାଇଁ ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶରଣ ଯାଆନ୍ତି; ବୃହସ୍ପତି କହନ୍ତି—ପୃଥିବୀରେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ହିଁ ତେଜ ପୁନରୁଦ୍ଧାରର ମାର୍ଗ, ତୀର୍ଥ ବିନା ତେଜୋବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ। ବହୁ ତୀର୍ଥ ଭ୍ରମଣ ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଅର୍ବୁଦକୁ ପହଞ୍ଚି ଏକ ଜଳାଶୟ ଦେଖି ସ୍ନାନ କରନ୍ତି। ସ୍ନାନମାତ୍ରେ ସେ ମହା-ଓଜ ପାଆନ୍ତି; ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଦୂର ହୁଏ ଏବଂ ଦେବମାନେ ପୁନଃ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ପରେ ଶକ୍ର କାଳବିଶେଷ ଫଳଶ୍ରୁତି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି—ଆଶ୍ୱିନ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷାନ୍ତରେ ଶକ୍ରୋଦୟ ସମୟରେ ଯେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରେ ସେ ପରମ ଗତି ପାଏ ଏବଂ ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରେ ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏଭଳି ପାପ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ, ତୀର୍ଥ ଓ କାଳାନୁଷ୍ଠାନ ଏକାତ୍ମ ଭାବେ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି।

Shlokas

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो महौजसं गच्छेत्तीर्थं पातकनाशनम् । यस्मिन्स्नातो नरो राजंस्तेजसा युज्यते ध्रुवम् । ब्रह्महत्याग्निना शक्रः पुरा दैन्यं परं गतः

ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ହେ ରାଜନ୍! ତତଃ ପାପନାଶକ ମହୌଜସ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ନର ନିଶ୍ଚୟ ତେଜସ୍‌ରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ। ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ପରମ ଦୈନ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।

Verse 2

निःश्रीकस्तेजसा हीनो दुर्गन्धेन समन्वितः । परित्यक्तः सुरैः सर्वैर्विषादं परमं गतः

ସେ ଶ୍ରୀହୀନ, ତେଜହୀନ ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲା; ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ ସେ ପରମ ବିଷାଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା।

Verse 3

ततः पप्रच्छ देवेन्द्रो द्विजश्रेष्ठं बृहस्पतिम् । भगवंस्तेजसो वृद्धिः कथं स्यान्मे यथा पुरा

ତେବେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—“ଭଗବନ୍! ପୂର୍ବବତ୍ ମୋର ତେଜସ୍ କିପରି ପୁନର୍ବାର ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ?”

Verse 4

बृहस्पतिरुवाच । तीर्थयात्रां सुरश्रेष्ठ कुरुष्व धरणीतले । तीर्थं विना ध्रुवं वृद्धिस्तेजसो न भविष्यति

ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ—ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଧରଣୀତଳେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କର। ତୀର୍ଥ ବିନା ନିଶ୍ଚୟ ତେଜର ବୃଦ୍ଧି ହେବ ନାହିଁ।

Verse 5

ततस्तीर्थान्यनेकानि भ्रांत्वा शक्रो नराधिप । क्रमेणैवार्बुदं प्राप्तस्तत्र दृष्ट्वा जलाशयम् । स्नानं चक्रे ततः श्रान्तो महौजाः प्रत्यपद्यत

ତାପରେ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର), ହେ ରାଜନ, ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଭ୍ରମଣ କରି କ୍ରମେ ଅର୍ବୁଦକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ଜଳାଶୟ ଦେଖି ଶ୍ରାନ୍ତ ମହୌଜାଃ ସ୍ନାନ କରି, ପରେ ମହା ତେଜ ଓ ବଳ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

Verse 6

दुर्गन्धेन विनिर्मुक्तस्ततो देवैः समावृतः । उवाच प्रहसन्वाक्यं शृणुध्वं सर्वदेवताः

ଦୁର୍ଗନ୍ଧରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଲେ। ତାପରେ ହସି କହିଲେ—ହେ ସର୍ବଦେବତାମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।

Verse 7

येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति प्राप्ते शक्रोच्छ्रये सदा । आश्विने शुक्लपक्षांते ते यास्यंति परां गतिम् । सुश्रीकाश्च भविष्यंति सदा जन्मनिजन्मनि

ଯେମାନେ ଏଠାରେ ସଦା ଶକ୍ରୋଚ୍ଛ୍ରୟ ସମୟ ଆସିଲେ—ଆଶ୍ୱିନ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷାନ୍ତେ—ସ୍ନାନ କରିବେ, ସେମାନେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ସେମାନେ ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ସଦା ଶ୍ରୀ-ସୌନ୍ଦର୍ୟ-ସମ୍ପନ୍ନ ହେବେ।

Verse 59

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे महौजसतीर्थप्रभाववर्णनंनामैकोनषष्टितमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ ‘ମହୌଜସା ତୀର୍ଥ ପ୍ରଭାବ ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଏକୋନଷଷ୍ଟିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।