Adhyaya 55

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ पुण्यं रुद्रह्रदं शुभम् । यत्र स्नातो नरो भक्त्या गणाधीशत्वमाप्नुयात्

ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତାପରେ ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ଶୁଭ ରୁଦ୍ରହ୍ରଦକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଭକ୍ତିସହିତ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଶିବଗଣମଧ୍ୟରେ ଗଣାଧୀଶତ୍ୱ ପାଏ।

Verse 2

पुरा हत्वांऽधकं दैत्यं सगणो वृषभध्वजः । ततः स्नातो ह्रदं कृत्वा ततो रुद्रह्रदोऽभवत्

ପୁରାତନ କାଳରେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ଶିବ ଗଣସହିତ ଅନ୍ଧକ ଦୈତ୍ୟକୁ ବଧ କରି ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଏଭଳି ହ୍ରଦ ଗଠିତ ହେବାରୁ ସେ ସ୍ଥାନ ‘ରୁଦ୍ରହ୍ରଦ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।

Verse 3

चतुर्द्दश्यां महाराज यस्तत्र कुरुते नरः । स्नानं तस्य भवेत्पुण्यं सर्वतीर्थसमुद्भवम्

ହେ ମହାରାଜ! ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟର ସ୍ନାନପୁଣ୍ୟ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ସଂଯୁକ୍ତ ପୁଣ୍ୟ ସମାନ ହୁଏ।

Verse 55

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे रुद्रह्रदमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ ‘ରୁଦ୍ରହ୍ରଦ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।