Adhyaya 44
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ‘ଗଜତୀର୍ଥ-ପ୍ରଭାବ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଋଷି ରାଜାଙ୍କୁ ‘ଅନୁତ୍ତମ’ ଗଜତୀର୍ଥକୁ ଯିବାର ଉପାୟ ଓ ମହିମା ଉପଦେଶ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବକାଳରେ ଦିଗ୍ଗଜମାନେ ଶୁଦ୍ଧାଚାରୀ ଓ ସଂଯମୀ ହୋଇ ସେଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ; ଐରାବତ-ପ୍ରମୁଖ ଲୋକଧାରକ ଗଜମାନଙ୍କ ସହ ଏହା ତୀର୍ଥର ପ୍ରାମାଣ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା। ଅଧ୍ୟାୟର ମୁଖ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ହେଉଛି ବିଧିପୂର୍ବକ ସମ୍ୟକ୍ ସ୍ନାନ। ଯେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଗଜତୀର୍ଥରେ ଠିକ୍ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଗଜଦାନ କରିଥିବା ସମାନ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ସ୍ପଷ୍ଟ। ଏଭଳି ତୀର୍ଥଭୂଗୋଳ, ଆଦର୍ଶ ତପସ୍ୟା ଇତିହାସ ଓ ପୁଣ୍ୟ-ସମତା ଏକାଠି ଦେଖାଯାଏ।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गजतीर्थमनुत्तमम् । यत्र पूर्वं तपस्तप्तं दिग्गजैर्भावितात्मभिः
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାପରେ ଅନୁତ୍ତମ ଗଜତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବକାଳରେ ଭାବିତାତ୍ମା ଦିଗ୍ଗଜମାନେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
Verse 2
भूभारधरणैश्चान्यैरैरावणमुखैर्नृप । तत्र स्नातो नरः सम्यग्गजदानफलं लभेत्
ହେ ରାଜନ୍, ଐରାବତ ପ୍ରମୁଖ ଭୂଭାରଧାରୀ ଅନ୍ୟ ଗଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ସେହି ତୀର୍ଥରେ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ଗଜଦାନ ସମାନ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ।
Verse 44
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गजतीर्थप्रभाववर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ ‘ଗଜତୀର୍ଥ-ପ୍ରଭାବ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଚୁଆଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।