Adhyaya 42
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସଂକ୍ଷେପ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ସେ ଜଗତେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପରମ ପାପହର ଲିଙ୍ଗକୁ ଯିବାକୁ କହନ୍ତି—ଯାହା ଋଷି ଉଦ୍ଦାଳକ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏବଂ ‘ଉଦ୍ଦାଳକେଶ୍ୱର’ ନାମେ ଖ୍ୟାତ। ସେହି ଲିଙ୍ଗର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଦର୍ଶନ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ; ବିଶେଷତଃ ପୂଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ଭକ୍ତିରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆରାଧନା କଲେ ସର୍ବ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି, ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ୟଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତି/ସ୍ଥିରତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପକ୍ଷୟ ହୋଇ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ। ଏହା ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡ (ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡ)ର ୪୨ତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ लिंगं पापहरं परम् । उद्दालकेन मुनिना स्थापितं लोकविश्रुतम्
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାପରେ ପାପହର ପରମ ଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ଗମନ କର; ଏହା ମୁନି ଉଦ୍ଦାଲକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଏବଂ ସର୍ବଲୋକେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
Verse 2
तस्मिन्स्पृष्टेऽथ वा दृष्टे पूजिते च विशेषतः । सर्वरोग विनिर्मुक्तो गार्हस्थ्यं प्राप्नुयान्नरः
ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, କିମ୍ବା କେବଳ ଦର୍ଶନ କଲେ—ବିଶେଷତଃ ପୂଜା କଲେ—ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସମୃଦ୍ଧ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
Verse 3
सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते
ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଶିବଲୋକରେ ମହିମା ପାଏ।
Verse 42
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उद्दालकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତିସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ସପ୍ତମ ପ୍ରଭାସଖଣ୍ଡର ତୃତୀୟ ଅର୍ବୁଦଖଣ୍ଡରେ ‘ଉଦ୍ଦାଲକେଶ୍ୱର-ମାହାତ୍ମ୍ୟ-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଦ୍ୱିଚତ୍ୱାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।