आंगिरस उवाच । जय शंकर शांत शशांकरुचे रुचिरार्थद सर्वद सर्वशुचे । शुचिदत्त गृहीत महोपहृते हृतभक्तजनोद्धततापतते
āṃgirasa uvāca | jaya śaṃkara śāṃta śaśāṃkaruce rucirārthada sarvada sarvaśuce | śucidatta gṛhīta mahopahṛte hṛtabhaktajanoddhatatāpatate
ଆଙ୍ଗିରସ କହିଲେ—ଜୟ ହେ ଶଙ୍କର! ତୁମେ ଶାନ୍ତିସ୍ୱରୂପ, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି ପରି ଦୀପ୍ତ; ସୁନ୍ଦର ଲକ୍ଷ୍ୟର ଦାତା, ସର୍ବଦାତା, ସର୍ବଶୁଚି। ଶୁଚିଭାବେ ଅର୍ପିତ ମହୋପହାର ଗ୍ରହଣ କରି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉଗ୍ର ତାପ ହରଣ କର।
Aṅgiras
Tirtha: Kāśī Viśveśvara
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (typical)
Scene: Aṅgiras stands with folded hands, chanting ‘Jaya Śaṅkara’; Śiva’s face is serene, moonlike radiance bathing the shrine; offerings arranged neatly, symbolizing purity.
Śiva responds to pure-hearted devotion: He accepts sincere offerings and burns away the devotee’s inner torment.
Kāśī is the implied sacred setting, with Viśveśvara/Śaṅkara praised as the supreme purifier.
Offering (upahāra) made in śuci (purity) is praised—purity of intention is central.