तेन दानोत्थपुण्येन पूतात्मानो नराधिप । वसन्ति रोमसंख्यानि वर्षाणि शिवसन्निधौ
tena dānotthapuṇyena pūtātmāno narādhipa | vasanti romasaṃkhyāni varṣāṇi śivasannidhau
ହେ ନରାଧିପ! ସେହି ଦାନଜନିତ ପୁଣ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମା ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଏବଂ ସେମାନେ ଶିବସନ୍ନିଧିରେ ଦେହର ରୋମସଂଖ୍ୟା ପରି ଅସଂଖ୍ୟ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରନ୍ତି।
Deductive (Revā Khaṇḍa narrative voice; likely addressing a kingly listener)
Tirtha: Daśakanyā-tīrtha
Type: ghat
Listener: O narādhipa (king)
Scene: A purified donor’s soul is shown radiant, dwelling near Śiva in a luminous realm; Śiva seated in calm majesty, attendants and sacred light indicating ‘sannidhi’.
Dāna performed with dharmic intent purifies the self and leads to proximity with Śiva.
The ongoing context is Daśakanyā-tīrtha in the Revā Khaṇḍa.
Charity (dāna) as a means of accruing puṇya that yields Śiva’s proximity.