Adhyaya 152

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल भार्गलेश्वरमुत्तमम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतमात्राघनाशनम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ଧରାପାଳ! ତାପରେ ଉତ୍ତମ ଭାର୍ଗଲେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ—ଜଗତର ପ୍ରାଣସ୍ୱରୂପ ଶଙ୍କର, ସ୍ମରଣମାତ୍ରେ ପାପନାଶକ।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः

ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ସେହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳତୁଲ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ପାଏ।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करिष्यति । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

ସେହି ତୀର୍ଥରେ ଯେ କେହି ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରେ, ତାହାର ଗତି ଅନିବର୍ତ୍ତନୀୟ ହୁଏ; ରୁଦ୍ରଲୋକରୁ ଫେରା ନାହିଁ—ନିଃସନ୍ଦେହ।

Verse 152

। अध्याय

“ଅଧ୍ୟାୟ”—ଏହା ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ଅଧ୍ୟାୟ-ଶୀର୍ଷକ/ସମାପ୍ତି ସୂଚକ ଶବ୍ଦ।