Adhyaya 105

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । करञ्जाख्यं ततो गच्छेत्सोपवासो जितेन्द्रियः । तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ତାପରେ ଉପବାସ କରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ-ନିଗ୍ରହ ସହ କରଞ୍ଜା ନାମକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

Verse 2

अर्चयित्वा महादेवं दत्त्वा दानं तु भक्तितः । सुवर्णं रजतं वापि मणिमौक्तिकविद्रुमान्

ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରି ଭକ୍ତିସହ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ—ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରଜତ କିମ୍ବା ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ପ୍ରବାଳ ଆଦି।

Verse 3

पादुकोपानहौ छत्रं शय्यां प्रावरणानि च । कोटिकोटिगुणं सर्वं जायते नात्र संशयः

ପାଦୁକା-ଉପାନହ, ଛତ୍ର, ଶୟ୍ୟା ଓ ପ୍ରାବରଣ ଆଦି ଯେ କିଛି ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ସେ ସବୁ କୋଟି କୋଟି ଗୁଣ ଫଳ ଦେଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 105

। अध्याय

ଏଠାରେ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।