स्वाङ्कृ॑तोऽसि॒ विश्वे॑भ्य इन्द्रि॒येभ्यो॑ दि॒व्येभ्य॒: पार्थि॑वेभ्यो॒ मन॑स्त्वाष्टु॒ स्वाहा॑ । त्वा सुभव॒ सूर्या॑य दे॒वेभ्य॑स्त्वा मरीचि॒पेभ्य॑ उदा॒नाय॑ त्वा ।
svā́ṅkṛto ’si víśvebhya indríyebhyo divyébhyāḥ pārthivébhyo mánaḥ tvā́ṣṭu svā́hā | tvā subhava sū́ryāya devébhyaḥ tvā marīcípebhya udā́nāya tvā |
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ—ଦିବ୍ୟ ଓ ପାର୍ଥିବ—ବିଧିପୂର୍ବକ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛ। ମନ ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ; ସ୍ୱାହା! ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଶୁଭ ଫଳ/ଶୁଭ ସନ୍ତତିଦାୟକ ହେଉ। ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ; ମରୀଚି-ପେୟମାନଙ୍କ (କିରଣପାନକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ) ପାଇଁ ତୁମକୁ; ଉଦାନ (ଊର୍ଧ୍ୱଶ୍ୱାସ) ପାଇଁ ତୁମକୁ।
सु-आङ्कृतः । असि । विश्वेभ्यः । इन्द्रियेभ्यः । दिव्येभ्यः । पार्थिवेभ्यः । मनः । त्वा । अष्टु । स्वाहा । त्वा । सु-भव । सूर्याय । देवेभ्यः । त्वा । मरीचि-पेभ्यः । उदानाय । त्वा ।