Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 10
रा॒या व॒यᳪ स॑स॒वाᳪसो॑ मदेम ह॒व्येन॑ दे॒वा यव॑सेन॒ गाव॑: । तां धे॒नुं मि॑त्रावरुणा यु॒वं नो॑ वि॒श्वाहा॑ धत्त॒मन॑पस्फ़ुरन्तीमे॒ष ते॒ योनि॑रृता॒युभ्यां॑ त्वा ।
rāyā́ vayáṃ sasavā́ṃso madema havyéna devā́ yávasena gā́vaḥ | tā́ṃ dhénuṃ mitrā́varuṇā yuváṃ no viśvā́hā dhattam anapásphurantīm eṣá te yóniḥ ṛtāyúbhyāṃ tvā́ |
ଧନ ସହିତ ଆମେ, ବିଜୟୀ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦ କରୁ; ହବ୍ୟଦ୍ୱାରା ଦେବମାନେ (ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍ତୁ); ଏବଂ ଚାରାଦ୍ୱାରା ଗୋମାତାମାନେ (ଆନନ୍ଦ କରୁନ୍ତୁ)। ହେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ସେ ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ଧେନୁକୁ ଆମକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଦିଅ—ଅବିଚଳ, ଅସ୍ଫୁରଣଶୀଳ। ଏହା ତୁମର ଯୋନି (ଆଧାର); ଋତ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମକୁ (ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ)।
रायाः । वयम् । ससवांसः । मदेम । हव्येन । देवाः । यवसेन । गावः । ताम् । धेनुम् । मित्रा-वरुणा इति । युवम् । नः । विश्वाहा । धत्तम् । अनपस्फुरन्तीम् । एषः । ते । योनिः । ऋता-युभ्याम् । त्वा ।