Shukla Yajur Veda — Adhyaya 4, Mantra 30
अदि॑त्या॒स्त्वग॑स्यदि॑त्यै॒ सद॒ आसी॑द । अस्त॑भ्ना॒द्द्यां वृ॑ष॒भो अ॒न्तरि॑क्ष॒ममि॑मीत वरि॒माणं॑ पृथि॒व्याः । आऽसी॑द॒द्विश्वा॒ भुव॑नानि स॒म्राड्विश्वेत्तानि॒ वरु॑णस्य व्र॒तानि॑
adítyās tvág asy adítyai sád āsīt | ástabhṇād dyā́m vṛ́ṣabho antárikṣam amímīta varimā́ṇaṁ pṛthivyā́ḥ | ā́-āsīd ád víśvā bhúvanāni samrā́ḍ víśvét tā́ni váruṇasya vratā́ni ||
ତୁମେ ଅଦିତିଙ୍କ ତ୍ୱକ୍ (ଚର୍ମ); ଅଦିତି ପାଇଁ ‘ସତ୍’ (ଅସ୍ତିତ୍ୱ) ଥିଲା। ବୃଷଭ ଦ୍ୟାମ୍କୁ ଭିତ୍ତି ଦେଇ ଧାରଣ କଲା; ସେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷକୁ ପ୍ରସାର କଲା; ସେ ପୃଥିବୀର ବିଶାଳ ପ୍ରସ୍ତାରକୁ ମାପିଲା। ସେ ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଉପରେ ସମ୍ରାଟ୍—ସର୍ବାଧିପତି—ହେଲା; ହଁ, ଏ ସବୁ ଭରୁଣଙ୍କ ବ୍ରତ (ଧର୍ମ-ନିୟମ) ଅଟେ।
अदित्याः । त्वक् । असि । अदित्यै । सत् । आसीत् । अस्तभ्नात् । द्याम् । वृषभः । अन्तरिक्षम् । अमिमीत । वरिमाणम् । पृथिव्याः । आ-आसीत् । अद् । विश्वा । भुवनानि । सम्राट् । विश्वा-इत् । तानि । वरुणस्य । व्रतानि ।