Shukla Yajur Veda — Adhyaya 33, Mantra 27
कुत॒स्त्वमि॑न्द्र॒ माहि॑न॒: सन्नेको॑ यासि सत्पते॒ किं त॑ इ॒त्था । सं पृ॑च्छसे समरा॒णः शु॑भा॒नैर्वो॒चेस्तन्नो॑ हरिवो॒ यत्ते॑ अ॒स्मे । म॒हाँ२ इन्द्रो॒ य ओज॑सा क॒दा च॒न स्त॒रीर॑सि क॒दा च॒न प्र यु॑च्छसि
kútaḥ tvám indra mā́hinaḥ sánnéko yāsi satpate kíṃ ta itthā́ | sáṃ pṛcchase samarāṇáḥ śubhānáir vóces tán no harivo yát te asmè | mahā́n índro yá ójasā kadā́ cana starī́r asi kadā́ cana prá yúcchasi
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମହିମାବାନ! ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଆସୁଛ? ଏକାକୀ, ହେ ସତ୍ପତେ (ସତ୍ଜନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ), ତୁମେ କାହିଁକି ଯାଉଛ—ଏହା କ’ଣ? ଦୀପ୍ତ ସହାୟମାନଙ୍କ ସହ ସମରରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରି ତୁମେ ପଚାରୁଛ; ହେ ହରିବୋ (ହରି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଧାରୀ), ଆମ ପାଇଁ ତୁମର ଯାହା ଅଛି, ସେଥି ଆମକୁ କହ। ଇନ୍ଦ୍ର ବଳରେ ମହାନ; କେବେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅତିକ୍ରମିତ ହୁଅନାହ; କେବେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ପଛକୁ ହଟୁନାହ।
कुतः॑ । त्वम् । इ॒न्द्र॒ । माहि॑नः । सन् । एकः॑ । यासि । सत्पते । किम् । ते । इत्था । सम् । पृ॒च्छ॒से॒ । स॒म॒रा॒णः । शु॒भा॒नैः । वो॒चेः । तत् । नः॒ । ह॒रि॒वः॒ । यत् । ते । अ॒स्मे इति । म॒हान् । इन्द्रः॑ । यः । ओज॑सा । क॒दा च॒न । स्त॒रीर॑सि । क॒दा च॒न । प्र । यु॒च्छ॒सि