त्वाᳪ हि म॒न्द्रत॑ममर्कशो॒कैर्व॑वृ॒महे॒ महि॑ न॒: श्रोष्य॑ग्ने । इन्द्रं॒ न त्वा॒ शव॑सा दे॒वता॑ वा॒युं पृ॑णन्ति॒ राध॑सा॒ नृत॑माः
tvā́ṃ hí mandrátamam arkaśokáir vavṛmáhe máhi naḥ śróṣy agne | índraṃ ná tvā śávasā devátā vāyúṃ pṛṇanti rā́dhasā nṛ́tamāḥ ||
ହେ ଅଗ୍ନେ, ତୁମେ ଅତିମନ୍ଦ୍ରତମ (ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ); ସ୍ତୁତିର ଶୋକି (ଜ୍ୱାଳାସଦୃଶ କିରଣ)ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ବରିଛୁ। ଆମର ମହା ହିତ ପାଇଁ ଆମକୁ ଶୁଣ। ଯେପରି ନୃତମ (ବୀର)ମାନେ ଦାନଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶବସା (ବଳରେ) ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ସେପରି ସେମାନେ ଉପହାର/ଆହୁତିଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି।
त्वाᳪ । हि । म॒न्द्रत॑मम् । अ॒र्क॒शो॒कैः । व॒वृ॒महे॑ । महि॑ । नः । श्रोष्य॑ । अग्ने । इन्द्रम् । न । त्वा॒ । शव॑सा । दे॒वता॑ । वा॒युम् । पृ॑णन्ति । राध॑सा । नृत॑माः ।