ध्रु॒वक्षि॑तिर्ध्रु॒वयो॑निर्ध्रु॒वाऽसि॑ ध्रु॒वं योनि॒मा सी॑द साधु॒या । उख्य॑स्य के॒तुं प्र॑थ॒मं जु॑षा॒णाऽश्विना॑ऽध्व॒र्यू सा॑दयतामि॒ह त्वा॑
dhru̱vá-kṣitir dhru̱vá-yonir dhru̱vā́’si dhru̱váṃ yónim ā́ sīda sā̱dhúyā | u̱khyàsya ke̱túṃ pratha̱máṃ juṣā̱ṇā́’śvinā’dhva̱ryū sā̱dayatām i̱há tvā
ତୁମେ ଧ୍ରୁବକ୍ଷିତି (ସ୍ଥିର ଅବସ୍ଥାବତୀ), ଧ୍ରୁବୟୋନି (ସ୍ଥିର ଆଧାରବତୀ) ଅଟ; ତୁମେ ଧ୍ରୁବ ଅଟ। ଧ୍ରୁବ ଯୋନି ଉପରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଓ ଶୋଭନ ଭାବେ ବସ। ଉଖ୍ୟ (Ukhya)ର ପ୍ରଥମ କେତୁ (ସଙ୍କେତ/ଚିହ୍ନ)କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ହେ ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ, ତୁମେ ତାକୁ ଏଠାରେ ବସାଅ—ଏଠାରେ ତୁମକୁ ସ୍ଥାପିତ କରୁଛୁ।
ध्रुव-क्षितिḥ । ध्रुव-योनिḥ । ध्रुवा असि । ध्रुवम् । योनिम् । आ । सीद । साधुया । उख्यस्य । केतुम् । प्रथमम् । जुषाणा । अश्विना । अध्वर्यू इति । सादयताम् । इह । त्वा ।