अदि॑त्यै॒ रास्ना॒स्यदि॑तिष्टे॒ बिलं॑ गृभ्णातु । कृ॒त्वाय॒ सा म॒हीमु॒खां मृ॒न्मयीं॒ योनि॑म॒ग्नये॑ । पु॒त्रेभ्य॒: प्राय॑च्छ॒ददि॑तिः श्र॒पया॒निति॑
adityai rāsnā asi aditis te bilaṃ gṛbhṇātu | kṛtvāya sā mahīm ukhāṃ mṛṇmayīṃ yonim agnaye | putrebhyaḥ prāyacchad aditiḥ śrapayān iti ||
ତୁମେ ଅଦିତିଙ୍କ ପାଇଁ ରାସ୍ନା (ଲଗାମ) ଅଟ; ଅଦିତି ତୁମର ବିଲ (ଖୋଲ/ଗୁହା) କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋନିରୂପ ମହା ମୃଣ୍ମୟ ଉଖା ତିଆରି କରି, ଅଦିତି ତାହାକୁ ନିଜ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ—(ଅଗ୍ନି) ଶ୍ରପୟାନ (ପାକକର୍ତ୍ତା)ଙ୍କୁ—ଏପରି କୁହାଯାଏ।
अदित्यै । रास्ना । असि । अदितिः । ते । बिलम् । गृभ्णातु । कृत्वाय । सा । महीम् । उखाम् । मृन्मयीम् । योनिम् । अग्नये । पुत्रेभ्यः । प्र-अयच्छत् । अदितिः । श्रपयान् । इति