नारदतपोवर्णनम्
Nārada’s Austerities Described
विष्णुरुवाच । देवदेव महादेव प्रसीद परमेश्वर । धन्यस्त्वं शिव धन्या ते माया सर्व विमोहिनी
viṣṇuruvāca | devadeva mahādeva prasīda parameśvara | dhanyastvaṃ śiva dhanyā te māyā sarva vimohinī
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ—ହେ ଦେବଦେବ, ହେ ମହାଦେବ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ। ହେ ଶିବ, ତୁମେ ଧନ୍ୟ; ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୋହିତ କରୁଥିବା ତୁମ ମାୟା ମଧ୍ୟ ଧନ୍ୟ।
Lord Vishnu
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Mantra: devadeva mahādeva prasīda parameśvara | dhanyastvaṃ śiva dhanyā te māyā sarva vimohinī
Type: stotra
Role: teaching
The verse highlights that even Viṣṇu acknowledges Śiva as Parameśvara and seeks His grace; it also points to Māyā as Śiva’s power that binds and bewilders beings, implying liberation comes through Śiva’s anugraha (grace).
Calling Śiva “Devadeva” and “Parameśvara” supports Saguna upāsanā: the devotee approaches the Supreme through a worshipful form such as the Liṅga, seeking prasāda (divine favor) to cross Māyā’s delusion.
A practical takeaway is humble śaraṇāgati (surrender) with japa of the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya,” along with Śiva-pūjā (often with bhasma and rudrākṣa) as a grace-oriented means to overcome Māyā.