
Agni as the manifest, wise carrier of oblations, leading the rite toward Indra’s universal sovereignty
Agni
Bright forward-driving and declarative—moving from kindling/manifestation to royal affirmation
R̥ṣi attribution is not provided in the input; identification requires concordance with the underlying Ṛgvedic sources for these mantras and the Sāmavedic anukramaṇī tradition.
ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରକଟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ହବିବାହକ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ—ସେ ଯଜ୍ଞର ରଥସଦୃଶ ଶୁଭ-ରଥ ହୋଇ ହବିକୁ ନିରାପଦରେ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚାନ୍ତି। ସ୍ତୁତି ଓ ଆହୁତି ଯଥାଯଥ ଗ୍ରାହକଙ୍କୁ ନିବେଦିତ ହେବାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃଙ୍କୁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଗ୍ରାହକ ଭାବେ ଡାକାଯାଏ। ଶେଷରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାର୍ବଭୌମ ରାଜତ୍ୱ—ସମସ୍ତ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଶାସନ—କୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ, ଦୃଢ଼ ଘୋଷଣାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଏ, ଯାହା ଯଜ୍ଞକୁ ଶକ୍ତି, ବିଜୟ ଓ ପ୍ରଚୁରତା ଦିଏ।
Mantra 1
अचेत्यग्निश्चिकितिर्हव्यवाड्न सुमद्रथः
ଅଗ୍ନି—ଜ୍ଞାନୀ—ପ୍ରକଟ ହୋଇଛନ୍ତି; ହବ୍ୟବାହନ, ଆମ ପାଇଁ ସୁମଦ୍ରଥ, ସୁଯୋଜିତ, ଅର୍ପଣକୁ ବହନ କରିବାରେ ଯୋଗ୍ୟ।
Mantra 2
अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवो वरूथ्यः
ହେ ଅଗ୍ନେ, ତୁମେ ଆମର ସବୁଠାରୁ ନିକଟ (ମିତ୍ର) ଏବଂ ରକ୍ଷକ ମଧ୍ୟ; ଶୁଭସ୍ୱରୂପ, ଭୂତଲୋକରେ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟରୂପ ବରୂଥ୍ୟ (ରକ୍ଷା-ଶରଣ) ଅଟ।
Mantra 3
भगो न चित्रो अग्निर्महोनां दधाति रत्नम्
ଭଗ ସମ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ମହାନମାନଙ୍କ ଧନରୁ ମଧ୍ୟ ରତ୍ନସଦୃଶ ନିଧି ଯଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି।
Mantra 4
विश्वस्य प्र स्तोभ पुरो वा सन्यदि वेह नूनम्
ଏବେ ଏଠାରେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସ୍ତୋଭ ଆଗରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁ—ଗାନ ଓ କର୍ମକୁ ଏକତ୍ର କରି ପ୍ରସ୍ତାବରୂପେ।
Mantra 5
उषा अप स्वसुष्टमः सं वर्त्तयति वर्त्तनिं सुजातता
ଉଷା, ନିଜ ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱରୂପରେ ସର୍ବୋତ୍ତମା, ସୁଜାତା—ଶୁଭଜନିତା—ପଥକୁ ଗତିରେ ଆଣି ଆଗକୁ ଚାଳିତ କରେ; ଏବେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆଗେଇ ଯାଉଛି।
Mantra 6
इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च विश्वे च देवाः
ଏବେ, ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି (ହବି ଓ ସ୍ତୁତି) କାହାକୁ ଯଥାବିଧି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କୁ।
Mantra 7
वि स्रुतयो यथा पथ इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः
ଯେପରି ପଥଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ଧାରାରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ସେପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ଆମ ପାଇଁ ଦାନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।
Mantra 8
अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः
ଏହି (ଆମ ସାମଗାନ) ଦ୍ୱାରା ଦେବହିତ ବାଜ—ବଳର ନିୟୁକ୍ତ ପୁରସ୍କାର—ଆମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁ; ଶତ ଶୀତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ରସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରୁ।
Mantra 9
ऊर्जा मित्रो वरुणः पिन्वतेडाः पीवरीमिषं कृणुही न इन्द्र
ପୋଷକ ଊର୍ଜାରେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଇଳା (Iḍā)କୁ ପୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଅନ୍ନ ଓ ପୋଷଣ ସୃଷ୍ଟି କର।
Mantra 10
इन्द्रो विश्वस्य राजति
ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କର ଅଧିପତି; ସେ ସର୍ବତ୍ର ରାଜ କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
It links the rite’s success to Agni, who becomes manifest and carries the offering, and then confirms Indra (with the All-Gods) as the chief recipient and ruler over all.
The question frames correct ritual orientation—offerings and praise must be ‘placed’ with the proper divine recipients, resolved here as Indra and the Viśve Devāḥ.
It serves as a compact climax: a strong, memorable affirmation that Indra reigns over all, sealing the preceding invocations with a statement of universal lordship.