Sukta 61

Mantra 1

उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः । सत्राच्या मघवा सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत् ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ଉଭୟ ଦିଗରୁ ଶୁଣୁନ୍ତୁ ଏବଂ ଏହି ବଚନ ପାଖକୁ ଅର୍ବାକ୍—ନିକଟକୁ—ଆସୁନ୍ତୁ। ସତ୍ରାଚୀ ଗତିରେ ଚାଲୁଥିବା, ମଘବା—ଦାନବୀର—ସୋମପାନ ପାଇଁ ଧିୟାର ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା, ଶବିଷ୍ଠ—ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଳବାନ—ଆମ ପାଖକୁ ଆଗମନ କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 2

तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसे धिषणे निष्टतक्षतुः । उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः ॥

ସେ ସ୍ୱରାଜ (ସ୍ୱୟଂ-ଶାସକ) ବୃଷଭଙ୍କୁ—ବଳ ପାଇଁ—ଧିଷଣାମାନେ (ପ୍ରେରିତ ବୁଦ୍ଧିମାନେ) ଗଢ଼ିଛନ୍ତି। ଏବଂ ଉପମାନଯୋଗ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର; କାରଣ ତୁମ ମନ ସତ୍ୟରେ ସୋମକାମ।

Mantra 3

आ वृषस्व पुरूवसो सुतस्येन्द्रान्धसः । विद्मा हि त्वा हरिवः पृत्सु सासहिमधृष्टं चिद्दधृष्वणिम् ॥

ହେ ପୁରୂବସୁ (ଅପାର ଧନବାନ) ଇନ୍ଦ୍ର, ସୁତ ସୋମର ଅନ୍ଧସ (ରସ/ମଦ) ଉପରେ ତୁମେ ବର୍ଷି ପଡ଼। ହେ ହରିବଃ (ହରି ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଅଧିପତି), ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଅଟକାଇ ପାରେନି ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସାହସୀ—ଅଧୃଷ୍ଟକୁ ମଧ୍ୟ ଧୃଷଣ କରୁଥିବା—ତୁମକୁ ଆମେ ଜାଣୁ।

Mantra 4

अप्रामिसत्य मघवन्तथेदसदिन्द्र क्रत्वा यथा वशः । सनेम वाजं तव शिप्रिन्नवसा मक्षू चिद्यन्तो अद्रिवः ॥

ହେ ମଘବନ, ଅପ୍ରାମିସତ୍ୟ (ଅଚ୍ୟୁତ ସତ୍ୟବାନ), ଏମିତି ହେଉ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ କ୍ରତୁ (ସଙ୍କଳ୍ପ-ଶକ୍ତି) ଓ ବଶ (ଇଚ୍ଛା) ଅନୁସାରେ। ହେ ଶିପ୍ରୀନ (ବଳିଷ୍ଠ ଜବଡ଼ାବାନ), ତୁମ ନବସା (ସହାୟ)ରେ ଆମେ ବାଜ (ବିଜୟବଳ/ସମୃଦ୍ଧି) ଲାଭ କରୁ; ହେ ଅଦ୍ରିବଃ (ଶିଳା/ବଜ୍ରଧାରୀ), ଆଗେଇ ଯାଉଥିବାବେଳେ ଆମେ ଶୀଘ୍ର ହିଁ ସିଦ୍ଧି ପାଉ।

Mantra 5

शग्ध्यू षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि ॥

ହେ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସମସ୍ତ ଊତି (ସହାୟତା) ସହିତ ଆମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ବଳ ଦିଅ। କାରଣ ଭଗ ପରି ଆମେ ତୁମକୁ—ଯଶସ୍ବୀ, ବସୁବିଦ୍ (ସମୃଦ୍ଧିର ଖୋଜିଆ)—ହେ ଶୂର, ତୁମ ପଥ ଅନୁସରି ଚାଲୁଛୁ।

Mantra 6

पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः । नकिर्हि दानं परिमर्धिषत्त्वे यद्यद्यामि तदा भर ॥

ହେ ଦେବ, ତୁମେ ଅଶ୍ୱର ପ୍ରାଚୀନ ଉତ୍ସ—ସତ୍ତାର ପ୍ରେରକ ଶକ୍ତିର ମୂଳ; ଏବଂ ଗବାଂ (କିରଣ-ଗୋ) ପାଇଁ ପୁରୁକୃତ୍, ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ; ତୁମେ ହିରଣ୍ୟମୟ ସ୍ରୋତ। ତୁମ ଭିତରେ ଥିବା ଦାନକୁ କେହି କ୍ଷୀଣ କରିପାରେ ନାହିଁ। ମୁଁ ଯେଯେ ପଥ ଧରିଯାଏ, ସେଠାରୁ ହିଁ ତୁମ ସମୃଦ୍ଧି-ଆଣିବାକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।

Mantra 7

त्वं ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये ॥

ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସ, ଗତିଶୀଳ ସାଧକଙ୍କ ପାଖକୁ; ଆମ ବସୁତ୍ତି (ସତ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧିର ବୃଦ୍ଧି) ପାଇଁ ଭଗ—ଆନନ୍ଦର ଅଂଶ—ପ୍ରକାଶ କର। ହେ ମଘବନ, ଗବିଷ୍ଟି (କିରଣ-ବିଜୟ) ପାଇଁ ଉଠି ଝରିପଡ଼; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱମିଷ୍ଟି (ଅଶ୍ୱ-ଶକ୍ତିର ବିଜୟ) ପାଇଁ ଉଠ।

Mantra 8

त्वं पुरू सहस्राणि शतानि च यूथा दानाय मंहसे । आ पुरंदरं चकृम विप्रवचस इन्द्रं गायन्तोऽवसे ॥

ତୁମେ ଦାନାର୍ଥେ ଯୂଥରୂପେ ଅନେକ ସହସ୍ର ଓ ଶତକୁ ସଞ୍ଚୟ କର—ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୃଦ୍ଧିର ତୁମ ଉଦାର ଦାନଶକ୍ତି। ପ୍ରେରିତ ବାଣୀର ଋଷି ଆମେ, ସହାୟତା ପାଇଁ, ଗାନ କରି ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମ ନିକଟ ଆଶ୍ରୟ/ସାନ୍ନିଧ୍ୟ କରୁଛୁ।

Mantra 9

अविप्रो वा यदविधद्विप्रो वेन्द्र ते वचः । स प्र ममन्दत्त्वाया शतक्रतो प्राचामन्यो अहंसन ॥

ଅବିପ୍ର (ଅପ୍ରବୁଦ୍ଧ) କେହି ଏହା ରଚିଥାଉ, କିମ୍ବା ବିପ୍ର (ଋଷି) ରଚିଥାଉ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର—ତୁମ ଏହି ବଚନ; ତୁମ ପ୍ରତି ମନକୁ ଆଗକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିବା ଜନକୁ ଏହା ଆନନ୍ଦିତ ଓ ବଳବାନ କଲା, ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ଏବଂ ତାକୁ ‘ଅହଂ’-ଭାବରେ ସ୍ଥିର ବିଜୟୀ (ଦୃଢ ଆତ୍ମସ୍ଥିତି) କରିଦେଲା।

Mantra 10

उग्रबाहुर्म्रक्षकृत्वा पुरंदरो यदि मे शृणवद्धवम् । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे ॥

ଯଦି ଉଗ୍ରବାହୁ, ପୁରନ୍ଦର, ମୋ ଡାକ ଶୁଣନ୍ତି—ତେବେ ଆମେ, ବସୁକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା, ସମୃଦ୍ଧିର ପତି, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୋତ୍ରଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।

Mantra 11

न पापासो मनामहे नारायासो न जळ्हवः । यदिन्न्विन्द्रं वृषणं सचा सुते सखायं कृणवामहै ॥

ଆମେ ନିଜକୁ ପାପୀ ବୋଲି ଭାବୁନାହୁଁ, ନ ବିରୋଧୀ, ନ ଵକ୍ର-ସଙ୍କଳ୍ପୀ; କାରଣ ଏବେ ପିଷ୍ଟ ସୋମର ସାଙ୍ଗରେ ଆମେ ବୃଷଣ (ବଳବାନ) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସଖା ଓ ସହଚର କରୁଛୁ।

Mantra 12

उग्रं युयुज्म पृतनासु सासहिमृणकातिमदाभ्यम् । वेदा भृमं चित्सनिता रथीतमो वाजिनं यमिदू नशत् ॥

ଯୁଦ୍ଧମାନେ ଆମେ ଉଗ୍ର ଶକ୍ତିକୁ ଯୋଗାଉଛୁ—ଅଜେୟ ଜୟୀ, ଅଦାଭ୍ୟ, ଯେ ବନ୍ଧନରୂପ ଋଣକୁ କାଟି ଦିଏ। ସେ ଘୁର୍ଣ୍ଣିତ ଗୋଳମାଳକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣେ, ତଥାପି ଜିତେ; ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେଇ ବାଜୀ—ଯାହାକୁ ବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ନିଶ୍ଚୟ ମିଳେ।

Mantra 13

यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतिभिर्वि द्विषो वि मृधो जहि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହାଠାରୁ ଆମେ ଭୟ କରୁଛୁ, ସେଠାରୁ ଆମକୁ ଅଭୟ କର। ହେ ମଘବନ, ତୁମ ଜୟବଳ ଆମକୁ ଦିଅ; ତୁମ ଊତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ଛିଟାଇ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କୁ ଛିଟାଇ ଦିଅ।

Mantra 14

त्वं हि राधस्पते राधसो महः क्षयस्यासि विधतः । तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे ॥

ହେ ରାଧସ୍ପତେ! ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ରାଧା (ଦାନ-ପ୍ରଭା)ର ପତି; ବିଧାତା (ଯଜମାନ) ପାଇଁ ମହା ସମୃଦ୍ଧିର ନିବାସ-ସ୍ୱାମୀ ତୁମେ। ତେଣୁ ଆମେ—ସୋମ ନିଷ୍ପୀଡିତ କରିଥିବା—ହେ ମଘବନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗିର୍ବଣ (ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟ), ତୁମର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।

Mantra 15

इन्द्रः स्पळुत वृत्रहा परस्पा नो वरेण्यः । स नो रक्षिषच्चरमं स मध्यमं स पश्चात्पातु नः पुरः ॥

ଇନ୍ଦ୍ର—ପ୍ରକଟ ଓ ବିଜୟୀ—ବୃତ୍ରହା, ପରସ୍ପା, ଆମର ବରେଣ୍ୟ ଶକ୍ତି। ସେ ଆମର ଶେଷ ପଦକୁ ଓ ମଧ୍ୟ ପଦକୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ପଛରୁ ଓ ସାମ୍ନାରୁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ପାଳନ କରୁ।

Mantra 16

त्वं नः पश्चादधरादुत्तरात्पुर इन्द्र नि पाहि विश्वतः । आरे अस्मत्कृणुहि दैव्यं भयमारे हेतीरदेवीः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ପଛରୁ, ତଳରୁ, ଉପରୁ ଓ ସାମ୍ନାରୁ—ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ—ଆମକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ରକ୍ଷା କର। ଆମଠାରୁ ଦୂରେ କର ପରରୁ ଆସୁଥିବା ଦୈବ୍ୟ ଭୟକୁ; ଦୂରେ କର ଶତ୍ରୁପ୍ରହାରଗୁଡ଼ିକୁ, ଅଦେବୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ।

Mantra 17

अद्याद्या श्वःश्व इन्द्र त्रास्व परे च नः । विश्वा च नो जरितॄन्त्सत्पते अहा दिवा नक्तं च रक्षिषः ॥

ଆଜି ଆଜି, ଆଉ କାଲି କାଲି ମଧ୍ୟ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏବଂ ଯାହା ଆମ ପରେ ଅଛି, ସେଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର। ହେ ସତ୍ୟର ସ୍ୱାମୀ (ସତ୍ପତି), ଆମ ସମସ୍ତ ସ୍ତୋତାମାନଙ୍କୁ—ଦିନେ ଓ ରାତିରେ—ତୁମେ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 18

प्रभङ्गी शूरो मघवा तुवीमघः सम्मिश्लो विर्याय कम् । उभा ते बाहू वृषणा शतक्रतो नि या वज्रं मिमिक्षतुः ॥

ଭେଦି ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିବା, ଶୂର, ମହାଦାତା, ବହୁଦାନୀ (ତୁବୀମଘ)—ଇନ୍ଦ୍ର ପରାକ୍ରମର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସଂଘଟିତ। ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ବୃଷଣ-ସମ ବଳବାନ, ତୁମ ଉଭୟ ବାହୁ ବଜ୍ରକୁ ତଳେ ସ୍ଥାପି ଦବାଇ ତାହାର ଦୃଢ଼ ଅବସ୍ଥାନରେ ନିଶ୍ଚଳ କରୁ।