Sukta 21

Mantra 1

असावि देवं गोऋजीकमन्धो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुषेमुवोच । बोधामसि त्वा हर्यश्व यज्ञैर्बोधा नः स्तोममन्धसो मदेषु ॥

ଦେବସମ ଗୋଋଜୀକ—ଆଲୋକକୁ ଜିତୁଥିବା—ସୋମରସର ପୀଡନ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି; ତାହାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଜନ୍ମରୁ ହିଁ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରିଛନ୍ତି। ହେ ହର୍ୟଶ୍ୱ (ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ାଯୁକ୍ତ) ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁଛୁ; ସୋମମଦରେ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର ପ୍ରତି ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ।

Mantra 2

प्र यन्ति यज्ञं विपयन्ति बर्हिः सोममादो विदथे दुध्रवाचः । न्यु भ्रियन्ते यशसो गृभादा दूरउपब्दो वृषणो नृषाचः ॥

ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରତି ଆଗେଇଯାଆନ୍ତି; ବର୍ହି (ପବିତ୍ର ଆସନ) ପାତନ୍ତି। ବିଦଥ (ସଭା)ରେ ଦୃଢ଼-ବାଣୀ ଆହ୍ୱାନଦ୍ୱାରା ସୋମାନନ୍ଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ। ଯଶସ (ମହିମା) ଗ୍ରହଣରୁ ନିମ୍ନକୁ ଆଣି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିତ ବୃଷଣ (ବୃଷ-ଶକ୍ତି) ପ୍ରତି ଦୂରବ୍ୟାପୀ ଡାକ ଅଛି।

Mantra 3

त्वमिन्द्र स्रवितवा अपस्कः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । त्वद्वावक्रे रथ्यो न धेना रेजन्ते विश्वा कृत्रिमाणि भीषा ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ହିଁ ଅପାଂ ସ୍ରବିତା—ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରୁଥିବା—କର୍ମରେ ସକ୍ରିୟ; ଶୂର, ପୁରାତନ ଧାରାମାନଙ୍କୁ ଅହି (ସର୍ପ) ଚାରିପଟେ ଘେରି ରୋକିଥିଲା। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଫେରି ରଥମାନଙ୍କ ପରି ବେଗରେ ଗଡ଼ି ବାହାରିଲେ; ସମସ୍ତ କୃତ୍ରିମ (ରଚିତ) ଅବରୋଧ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ।

Mantra 4

भीमो विवेषायुधेभिरेषामपांसि विश्वा नर्याणि विद्वान् । इन्द्रः पुरो जर्हृषाणो वि दूधोद्वि वज्रहस्तो महिना जघान ॥

ଭୀମ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଆୟୁଧଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ—ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ନର୍ୟ (ପୁରୁଷୋଚିତ) କର୍ମ ଜାଣିଥିବା। ହର୍ଷିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କର ପୁରଃ (ଦୁର୍ଗ) ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ବଜ୍ରହସ୍ତ ମହିମାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପତନ କରାଇଲେ।

Mantra 5

न यातव इन्द्र जूजुवुर्नो न वन्दना शविष्ठ वेद्याभिः । स शर्धदर्यो विषुणस्य जन्तोर्मा शिश्नदेवा अपि गुॠतं नः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, କୌଣସି ଯାତବ (ଭ୍ରମଣଶୀଳ/ଆକ୍ରମକ) ଆମକୁ ଜିତିନ ପାରୁ; ହେ ଶବିଷ୍ଠ, ବେଦ୍ୟାଭିଃ (ବିଧିଜ୍ଞାନସହିତ) ଖାଲି ବନ୍ଦନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଦବାଇନ ପାରୁ। ବିଷୁଣ ସ୍ୱଭାବର ଜନ୍ତୁର ଆକ୍ରମଣକୁ ଆର୍ୟ (ଉଦାର) ଭଙ୍ଗ କରୁ; ଶିଶ୍ନଦେବ (ମିଥ୍ୟା-ପୂଜକ) ଆମ ଋତକୁ ଘୃତ ପରି ଢାଙ୍କି ନ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 6

अभि क्रत्वेन्द्र भूरध ज्मन्न ते विव्यङ्महिमानं रजांसि । स्वेना हि वृत्रं शवसा जघन्थ न शत्रुरन्तं विविदद्युधा ते ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ କ୍ରତ୍ୱ (ସଙ୍କଳ୍ପ/ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି) ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବିଶାଳ ହେଲ; ତାପରେ ତୁମ ମହିମା ରଜାଂସି (ଲୋକ-ବିସ୍ତାର) ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଗଲା। କାରଣ ତୁମ ନିଜ ଶବସ (ବଳ) ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲ; ତୁମ ଯୁଦ୍ଧର ସୀମା କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ଖୋଜିପାରିଲା ନାହିଁ।

Mantra 7

देवाश्चित्ते असुर्याय पूर्वेऽनु क्षत्राय ममिरे सहांसि । इन्द्रो मघानि दयते विषह्येन्द्रं वाजस्य जोहुवन्त सातौ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୋର ଅସୁର୍ୟ (ପ୍ରଭୁତ୍ୱମୟ) ଶକ୍ତି ପାଇଁ ପୁରାତନ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ତୋର କ୍ଷତ୍ର (ରାଜଶକ୍ତି) ଅନୁସାରେ ବଳଗୁଡ଼ିକୁ ମାପି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଅଜୟ ଦାନ (ମଘ) ଦୟା କରନ୍ତି; ବିଜୟ-ସଂଗ୍ରାମରେ ବଳର ପୂର୍ଣ୍ଣତା (ବାଜ) ପାଇଁ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି।

Mantra 8

कीरिश्चिद्धि त्वामवसे जुहावेशानमिन्द्र सौभगस्य भूरेः । अवो बभूथ शतमूते अस्मे अभिक्षत्तुस्त्वावतो वरूता ॥

କାରଣ କୀର୍ତ୍ତିଗାୟକ ମଧ୍ୟ ସହାୟତା ପାଇଁ ତୋକୁ ହିଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଈଶାନ, ଅପାର ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ। ହେ ଶତମୂତେ (ଶତ ସହାୟତାବାନ), ତୁମେ ଆମର ଆଶ୍ରୟ ହୋଇଛ; ତୁମ ଶକ୍ତି ତଳେ ଆଗେଇ ଯାଉଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ତୁମେ ବରୂତା (ରକ୍ଷା-ପାହାରା) ସଦୃଶ ରକ୍ଷକ।

Mantra 9

सखायस्त इन्द्र विश्वह स्याम नमोवृधासो महिना तरुत्र । वन्वन्तु स्मा तेऽवसा समीकेऽभीतिमर्यो वनुषां शवांसि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆମେ ସଦା ତୋର ସଖା ହୋଇ ରହୁ; ନମସ୍କାରରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ତୋର ମହିମାରେ ପାର ହେଉ। ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ସଂଘର୍ଷରେ ତୋର ସହାୟତାରେ ପ୍ରୟାସୀ ଆର୍ୟର ବଳଗୁଡ଼ିକ ଭୟର ଧାବନକୁ ଜିତୁ—ବିଜୟ ଲାଭ କରୁ।

Mantra 10

स न इन्द्र त्वयताया इषे धास्त्मना च ये मघवानो जुनन्ति । वस्वी षु ते जरित्रे अस्तु शक्तिर्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋ ପାଖକୁ ଧାଉଥିବା ପ୍ରେରକ ଇଷାକୁ ଆମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପନ କର; ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱସ୍ୱରୂପରେ ସେଇ ମହାଦାତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି। ତୋର ସ୍ତୁତିକାର ପାଇଁ ଧନସମୃଦ୍ଧ ଓ ଅବିଚଳ ସାମର୍ଥ୍ୟ ରହୁ; ଏବଂ ଆପଣମାନେ ଆମକୁ ସଦା ସ୍ୱସ୍ତିଭିଃ—କଲ୍ୟାଣର ସୁସମନ୍ୱିତ ଆଶୀର୍ବାଦରେ—ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।