Sukta 52

Mantra 1

न तद्दिवा न पृथिव्यानु मन्ये न यज्ञेन नोत शमीभिराभिः । उब्जन्तु तं सुभ्वः पर्वतासो नि हीयतामतियाजस्य यष्टा ॥

ମୁଁ ତାହାକୁ ନ ଦ୍ୟୌର ଉଚ୍ଚତାଦ୍ୱାରା ମାପେ, ନ ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତାରଦ୍ୱାରା; ନ ଯଜ୍ଞର ବିଧି-ରୂପଦ୍ୱାରା, ନ ଏହି ଶମି-କର୍ମ (ଶାନ୍ତିକର କ୍ରିୟା) ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ। ସୁଭ୍ୱଃ—ଦୃଢ଼ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିମାନେ, ପର୍ବତ ସଦୃଶ—ତାକୁ ଚାପି ଦିଅନ୍ତୁ; ଅତି-ଯାଜକ, ଭ୍ରାନ୍ତ ଯଷ୍ଟା (ଅତିରିକ୍ତ ଯଜ୍ଞକାରୀ) ନିମ୍ନକୁ ପଡ଼ି ଅପସରିଯାଉ—ତାହାର ବଳ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ ହ୍ରାସ ପାଉ।

Mantra 2

अति वा यो मरुतो मन्यते नो ब्रह्म वा यः क्रियमाणं निनित्सात् । तपूंषि तस्मै वृजिनानि सन्तु ब्रह्मद्विषमभि तं शोचतु द्यौः ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ଯେ କେହି ନିଜକୁ ଆମଠାରୁ ଅତି (ଉପର) ବୋଲି ଭାବେ, କିମ୍ବା ଯେ କେହି ଗଢ଼ାଯାଉଥିବା ବ୍ରହ୍ମ-ବାଣୀ (ବ୍ରହ୍ମ)କୁ ଦମନ/ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଚାହେ—ତାହାର ଭାଗରେ ଦହନକାରୀ ତାପ ଓ ବାଙ୍କା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ହେଉ। ବ୍ରହ୍ମ-ଦ୍ୱେଷୀ ବିରୋଧରେ ଦ୍ୟୌ ନିଜେ ଜ୍ୱଳିଉଠୁ, ଭସ୍ମକର ଆଲୋକରେ ତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁ।

Mantra 3

किमङ्ग त्वा ब्रह्मणः सोम गोपां किमङ्ग त्वाहुरभिशस्तिपां नः । किमङ्ग नः पश्यसि निद्यमानान्ब्रह्मद्विषे तपुषिं हेतिमस्य ॥

ହେ ସୋମ, ବ୍ରହ୍ମର ଗୋପା (ରକ୍ଷକ) ବୋଲି ତୁମକୁ କାହିଁକି କୁହନ୍ତି? ଆମ ପ୍ରତି ଆସୁଥିବା ଅଭିଶସ୍ତି (ଶତ୍ରୁ-ଶାପ/ଦୁଷ୍ଟ ନିନ୍ଦା) ବିରୋଧରେ ଆମର ରକ୍ଷକ ବୋଲି ତୁମକୁ କାହିଁକି ନାମ ଦିଅନ୍ତି? ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ ନିନ୍ଦା କରାଯାଏ, ତୁମେ ଆମକୁ କାହିଁକି ଦେଖୁଛ—ଯାହାଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମ-ଦ୍ୱେଷୀ ଉପରେ ତୁମ ବଳର ଦହନକାରୀ ଶସ୍ତ୍ର, ତପ୍ତ ହେତି, ତୁମେ ନିକ୍ଷେପ କରିପାର?

Mantra 4

अवन्तु मामुषसो जायमाना अवन्तु मा सिन्धवः पिन्वमानाः । अवन्तु मा पर्वतासो ध्रुवासोऽवन्तु मा पितरो देवहूतौ ॥

ଉଷାମାନେ—ସଦା ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା—ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ସିନ୍ଧବଃ (ନଦୀମାନେ)—ବଳରେ ଫୁଲିଉଠୁଥିବା—ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଧ୍ରୁବ ପର୍ବତମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଦେବହୂତି-ଯଜ୍ଞରେ ପିତୃମାନେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Mantra 5

विश्वदानीं सुमनसः स्याम पश्येम नु सूर्यमुच्चरन्तम् । तथा करद्वसुपतिर्वसूनां देवाँ ओहानोऽवसागमिष्ठः ॥

ବିଶ୍ୱଦାନୀଂ ଆମେ ସୁମନସ ହେଉ; ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏବେ ଆମେ ଦେଖୁ। ଏପରି ବସୁମାନଙ୍କ ବସୁପତି—ନିଜ ଅବସାରେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ସମୀପକୁ ଆଣୁଥିବା—ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 6

इन्द्रो नेदिष्ठमवसागमिष्ठः सरस्वती सिन्धुभिः पिन्वमाना । पर्जन्यो न ओषधीभिर्मयोभुरग्निः सुशंसः सुहवः पितेव ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଅବସା ସହିତ ସର୍ବାଧିକ ନିକଟକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ସରସ୍ୱତୀ ସିନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ପିନ୍ୱମାନା ହୋଇ ଆମ ଭିତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉନ୍ତୁ। ପର୍ଜନ୍ୟ ଔଷଧୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆମ ପାଇଁ ମୟୋଭୁ ହେଉନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି—ସୁଶଂସ, ସୁହବ—ପିତା ପରି ଆମକୁ ପୋଷଣ କରି ପଥ ଦେଖାଉନ୍ତୁ।

Mantra 7

विश्वे देवास आ गत शृणुता म इमं हवम् । एदं बर्हिर्नि षीदत ॥

ହେ ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ, ଆସ; ମୋର ଏହି ହବକୁ ଶୁଣ। ଏହି ପବିତ୍ର ବର୍ହିସ୍ ଉପରେ ନିଷୀଦତ—ଯଜ୍ଞସ୍ଥାନରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର।

Mantra 8

यो वो देवा घृतस्नुना हव्येन प्रतिभूषति । तं विश्व उप गच्छथ ॥

ହେ ଦେବମାନେ, ଘୃତସ୍ନୁନା ହବ୍ୟଦ୍ୱାରା ତୁମମଧ୍ୟରୁ ଯେ ଶୋଭିତ ହୁଏ, ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ—ସମସ୍ତେ—ଉପଗଚ୍ଛଥ; ସତ୍ୟଗ୍ରାହୀ ପାଖରେ ଶକ୍ତିମାନେ ଏକତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।

Mantra 9

उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये । सुमृळीका भवन्तु नः ॥

ଅମୃତସ୍ୟ ସୂନବଃ, ଉପ ନଃ ଆସି ଆମ ଗିରଃ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଆମ ପାଇଁ ସୁମୃଳୀକା ହେଉନ୍ତୁ—କୃପାମୟ, ଶମନକାରୀ ଅନୁକମ୍ପାରୂପେ।

Mantra 10

विश्वे देवा ऋतावृध ऋतुभिर्हवनश्रुतः । जुषन्तां युज्यं पयः ॥

ହେ ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ—ଯେମାନେ ଋତ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି, ଋତୁମାନଙ୍କରେ ହୋଇଥିବା ହବନ-ଆହ୍ୱାନକୁ ଶୁଣନ୍ତି—ଯୁକ୍ତ ପୟଃରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ; ଋତ ସହ ଯୋଗିତ, ନିୟମିତ ଅର୍ପଣର ପୋଷକ ସାର।

Mantra 11

स्तोत्रमिन्द्रो मरुद्गणस्त्वष्टृमान्मित्रो अर्यमा । इमा हव्या जुषन्त नः ॥

ଇନ୍ଦ୍ର, ମରୁଦ୍ଗଣ; ତ୍ୱଷ୍ଟୃ—ଶିଳ୍ପୀ; ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା—ଏ ସମସ୍ତେ ଆମର ଏହି ହବ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।

Mantra 12

इमं नो अग्ने अध्वरं होतर्वयुनशो यज । चिकित्वान्दैव्यं जनम् ॥

ହେ ଅଗ୍ନେ, ଅଧ୍ୱରର ହୋତୃ, ବୟୁନଶଃ—ବିବେକମୟ କୌଶଳରେ—ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ କର; ଚିକିତ୍ୱାନ ହୋଇ, ଦୈବ୍ୟ ଜନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କର।

Mantra 13

विश्वे देवाः शृणुतेमं हवं मे ये अन्तरिक्षे य उप द्यवि ष्ठ । ये अग्निजिह्वा उत वा यजत्रा आसद्यास्मिन्बर्हिषि मादयध्वम् ॥

ହେ ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ, ମୋର ଏହି ହବ (ଆହ୍ୱାନ) ଶୁଣନ୍ତୁ—ଆପଣମାନେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଥାଆନ୍ତୁ କି ଦ୍ୟୌ (ସ୍ୱର୍ଗ) ନିକଟରେ; ଆପଣମାନେ ଅଗ୍ନିଜିହ୍ୱା ହେଉନ୍ତୁ କି ଯଜତ୍ରା (ଯଜ୍ଞାର୍ହ) ହେଉନ୍ତୁ: ଏହି ବର୍ହିଷି (ଯଜ୍ଞାସନ) ଉପରେ ଆସୀନ ହୋଇ ହବିଷରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ।

Mantra 14

विश्वे देवा मम शृण्वन्तु यज्ञिया उभे रोदसी अपां नपाच्च मन्म । मा वो वचांसि परिचक्ष्याणि वोचं सुम्नेष्विद्वो अन्तमा मदेम ॥

ବିଶ୍ୱେ ଦେବାଃ—ଯଜ୍ଞିୟ (ଯଜ୍ଞାର୍ହ)—ମୋର ମନ୍ମ (ଚିନ୍ତା) ଶୁଣନ୍ତୁ: ଉଭେ ରୋଦସୀ (ଦ୍ୟୌ ଓ ପୃଥିବୀ) ଏବଂ ଅପାଂ ନପାତ୍ (ଜଳମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର) ମଧ୍ୟ। ଆପଣମାନେ ପରିଚକ୍ଷ୍ୟ (ନିନ୍ଦାଯୋଗ୍ୟ) କରିବାକୁ ପଡ଼େ ଏମିତି ବଚନ ମୁଁ କହିନ ଦିଅ; ଆପଣମାନଙ୍କ ସୁମ୍ନ (କୃପା)ରେ ଆମେ ଆପଣମାନଙ୍କ ସହ ସର୍ବାଧିକ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ନିକଟତା ପାଇ ଆନନ୍ଦ କରୁ।

Mantra 15

ये के च ज्मा महिनो अहिमाया दिवो जज्ञिरे अपां सधस्थे । ते अस्मभ्यमिषये विश्वमायुः क्षप उस्रा वरिवस्यन्तु देवाः ॥

ଯେ କେହି ମହିନଃ (ମହାନ) ଏବଂ ଅହିମାୟା (ଅହି/ସର୍ପର ମାୟାରୁ ମୁକ୍ତ) — ଯେମାନେ ଦ୍ୟୌରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି କି ଅପାଂ ସଧସ୍ଥେ (ଜଳମାନଙ୍କ ଆସନରେ) ଜନ୍ମିଛନ୍ତି — ସେହି ଦେବମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଇଷୟେ (ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ) ବରିବସ୍ (ବିସ୍ତୃତ ପଥ/ଅବକାଶ) ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତୁ: ସମଗ୍ର ଆୟୁ, ରାତିମାନେ ଓ ଉଷ୍ରା (ଉଷାର ଆଲୋକ) କଲ୍ୟାଣକର ହେଉ।

Mantra 17

स्तीर्णे बर्हिषि समिधाने अग्नौ सूक्तेन महा नमसा विवासे । अस्मिन्नो अद्य विदथे यजत्रा विश्वे देवा हविषि मादयध्वम् ॥

ସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ବର୍ହିଷ ଉପରେ, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନିରେ, ସୁସଂସ୍କୃତ ସୂକ୍ତ ଓ ମହା ନମସ୍କାରରେ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସେବା-ଉପାସନା କରୁଛି। ଆଜି ଆମର ଏହି ବିଦଥରେ, ଯଜନୀୟ ବିଶ୍ୱେ ଦେବମାନେ, ଆମ ହବିଷରେ ଆନନ୍ଦ କର।