
Sukta 4.16
Indra
ଏହି ସୂକ୍ତଟି ଏକ ପ୍ରବଳ ସୋମ-ଆହ୍ୱାନ; ଏଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ (ମଘବାନ, ହରିବାନ) ତାଙ୍କ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଶୀଘ୍ର ଆସି, ଭଲଭାବେ ପିଷ୍ଟ ସୋମର ପାନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଡାକାଯାଇଛି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ରକ୍ଷାଦାୟକ ସାଥିତ୍ୱରେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୀର ଉତ୍ସାହ—ତାଙ୍କ ରଥ, ସହାୟମାନେ, ଏବଂ ଦୂରପ୍ରସାରିତ ବିଜୟ—କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ; ଏବଂ ଗାୟକଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଓ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଉଫାନ ନଦୀମାନଙ୍କ ପରି “ଫୁଲାଇ” ଦେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ। ସୂକ୍ତଟି ଶେଷରେ “ନୂତନ ବ୍ରହ୍ମ” (ନବ ଷ୍ଟୁତି) ଅର୍ପଣ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥ ଓ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ସଦା ଯୋଗ୍ୟ ରହିବାର ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
Mantra 1
आ सत्यो यातु मघवाँ ऋजीषी द्रवन्त्वस्य हरय उप नः । तस्मा इदन्धः सुषुमा सुदक्षमिहाभिपित्वं करते गृणानः ॥
ସତ୍ୟବାନ୍ ମଘବାନ୍, ଋଜୀଷୀ (ସିଧା ପିଷଣକାରୀ) ଏଠାକୁ ଆସୁନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର ହରି (କପିଳ) ଅଶ୍ୱମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଧାଉନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ଆମେ ସୁଦକ୍ଷ ଭାବେ ସୋମ-ରସ ପିଷିଛୁ—ଯେଣୁ ସ୍ତୁତି ପାଇ ସେ ଏଠାରେ ଆମ ସହ ଅଭିପିତ୍ୱ, ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ଘନିଷ୍ଠ ସଙ୍ଗତି ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।
Mantra 2
अव स्य शूराध्वनो नान्तेऽस्मिन्नो अद्य सवने मन्दध्यै । शंसात्युक्थमुशनेव वेधाश्चिकितुषे असुर्याय मन्म ॥
ଆଜି ଏହି ସବନରେ, ଆମ ମନ୍ଦତା-ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଶୂର (ବୀର) ଏହି ପଥର ଶେଷରେ ଆମ ପାଇଁ କମି ନ ପଡ଼ୁନ୍ତୁ। ଉଶନା ପରି ବେଧା (ଜ୍ଞାତା) ଉକ୍ଥ-ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରେ—ଚିକିତୁଷେ (ବିବେକୀ) ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ମ, ଆତ୍ମଶକ୍ତିର ଅସୁର୍ୟା (ପ୍ରଭୁତ୍ୱମୟ ଶକ୍ତି) ପାଇଁ।
Mantra 3
कविर्न निण्यं विदथानि साधन्वृषा यत्सेकं विपिपानो अर्चात् । दिव इत्था जीजनत्सप्त कारूनह्ना चिच्चक्रुर्वयुना गृणन्तः ॥
କବି ପରି ଗୁପ୍ତ ନିଣ୍ୟ (ଅନ୍ତର୍ଗତ ରହସ୍ୟ) ଜାଣି, ସେ ବିଦଥମାନଙ୍କୁ (ଜ୍ଞାନ-ସଭାମାନଙ୍କୁ) ସାଧିଲେ; ବୃଷା (ବୃଷଭ) ସେକ (ପ୍ରବାହ) ପିଇ ପିଇ ଅର୍ଚା (ଗାନ) ଗାଇଲେ। ଏଭଳି ଦିବରୁ ସେ ସାତ କାରୁ (କବି) ଜନ୍ମାଇଲେ; ଏବଂ ଏକ ଅହ୍ନା (ଦିନ) ମଧ୍ୟରେ, ଗୃଣନ୍ତଃ (ସ୍ତୁତିକାରୀ) ମାନେ ବୟୁନା (ବୋଧ-ବିଧି/କାର୍ଯ୍ୟ) ରଚିଲେ।
Mantra 4
स्वर्यद्वेदि सुदृशीकमर्कैर्महि ज्योती रुरुचुर्यद्ध वस्तोः । अन्धा तमांसि दुधिता विचक्षे नृभ्यश्चकार नृतमो अभिष्टौ ॥
ସ୍ତୁତି (ଅର୍କୈଃ) ଦ୍ୱାରା ସୁଦର୍ଶନ ହୋଇଥିବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପ୍ରକାଶ-ବିସ୍ତାର (ସ୍ୱର୍ୟତ୍) କୁ ସେ ଯେତେବେଳେ ଜାଣିଲା, ସେତେବେଳେ ଉଷାର ଫୁଟିବା କ୍ଷଣରେ ମହା ଜ୍ୟୋତି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧିରେ, ସର୍ବାଧିକ ସତ୍ୟ-ମାନବ (ନୃତମଃ) ଅନ୍ଧ ତମସ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ବିଚାରି ଛିଟାଇଦେଲା, ଏବଂ ଖୋଜୁଥିବା ନରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର (ଅଭିଷ୍ଟୌ) ଗଢ଼ିଦେଲା।
Mantra 5
ववक्ष इन्द्रो अमितमृजीष्युभे आ पप्रौ रोदसी महित्वा । अतश्चिदस्य महिमा वि रेच्यभि यो विश्वा भुवना बभूव ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ଅମିତ ମହିମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି; ନିଜ ବିଶାଳତାରେ ସେ ଦ୍ୟାଵା-ପୃଥିବୀ—ଦୁଇ ରୋଦସୀ—କୁ ପୂରିଦେଇଛି। ତାହାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପରେ ତାଙ୍କର ମହିମା ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ—ଯିଏ ସମସ୍ତ ଭୁବନ ଉପରେ ବ୍ୟାପକ ହୋଇଛି।
Mantra 6
विश्वानि शक्रो नर्याणि विद्वानपो रिरेच सखिभिर्निकामैः । अश्मानं चिद्ये बिभिदुर्वचोभिर्व्रजं गोमन्तमुशिजो वि वव्रुः ॥
ଶକ୍ର ସମସ୍ତ ନର୍ୟ କର୍ମ—ମାନବ-ନିର୍ମାଣକାରୀ କାର୍ଯ୍ୟ—ଜାଣି, ଏକେ ଇଚ୍ଛାର ସଖାମାନଙ୍କ ସହ ଜଳମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ବାକ୍ର ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ପାଷାଣକୁ ମଧ୍ୟ ଭେଦିଦେଲେ; ଏବଂ ଉଷିଜ—ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଖୋଜୁଥିବାମାନେ—ଗୋମନ୍ତ, ଦୀପ୍ତିମାନ ବ୍ରଜ (ଗୋବାଡ଼/କିରଣମୟ ଗୃହ) କୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଖୋଲିଦେଲେ।
Mantra 7
अपो वृत्रं वव्रिवांसं पराहन्प्रावत्ते वज्रं पृथिवी सचेताः । प्रार्णांसि समुद्रियाण्यैनोः पतिर्भवञ्छवसा शूर धृष्णो ॥
ଜଳକୁ ଢାଙ୍କି ରଖିଥିବା ବୃତ୍ରକୁ ତୁମେ ପରାହତ କଲ; ଚେତନାରେ ସମ୍ମତ ପୃଥିବୀ ତୁମ ବଜ୍ରକୁ ଆଗକୁ ପ୍ରେରିତ କଲା। ତୁମେ ସମୁଦ୍ରୀୟ ପ୍ରବାହମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସେମାନଙ୍କର ପତି/ଅଧିପତି ହେଲ—ହେ ଶୂର, ବଳରେ ଧୃଷ୍ଟ ଓ ନିର୍ଭୟ!
Mantra 8
अपो यदद्रिं पुरुहूत दर्दराविर्भुवत्सरमा पूर्व्यं ते । स नो नेता वाजमा दर्षि भूरिं गोत्रा रुजन्नङ्गिरोभिर्गृणानः ॥
ହେ ପୁରୁହୂତ, ଯେତେବେଳେ ଜଳକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଥିବା ଅଦ୍ରି (ଶିଳା)କୁ ତୁମେ ଭେଦିଦେଲ, ସେତେବେଳେ ତୁମ ପୂର୍ବ୍ୟ ସରମା—ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି—ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଆମ ପାଇଁ ନେତା ହେଅ; ଆମକୁ ବଳର ବିପୁଳ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ; ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବାବେଳେ ଅଙ୍ଗିରସ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ, ଗୁପ୍ତ ଗୋତ୍ରମାନ (ପ୍ରକାଶର ବାଡ଼ା) ଭାଙ୍ଗି ଖୋଲ।
Mantra 9
अच्छा कविं नृमणो गा अभिष्टौ स्वर्षाता मघवन्नाधमानम् । ऊतिभिस्तमिषणो द्युम्नहूतौ नि मायावानब्रह्मा दस्युरर्त ॥
ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ବିଜୟରେ, ହେ ନୃମଣୋ (ମାନବ-ମନର ନେତା), କବି-ଋଷିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ—ହେ ସ୍ୱର୍ଷାତା, ହେ ମଘବନ, ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଡାକୁଥିବାବେଳେ। ତୁମ ଊତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଦୀପ୍ତ ଦ୍ୟୁମ୍ନମାନଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ କରି, ମାୟାବୀ ଓ ଅବ୍ରହ୍ମା (ମନ୍ତ୍ରହୀନ) ଦସ୍ୟୁ-ବଳକୁ ନିମ୍ନକୁ ପତିତ କର।
Mantra 10
आ दस्युघ्ना मनसा याह्यस्तं भुवत्ते कुत्सः सख्ये निकामः । स्वे योनौ नि षदतं सरूपा वि वां चिकित्सदृतचिद्ध नारी ॥
ହେ ଦସ୍ୟୁଘ୍ନା (ଦସ୍ୟୁ-ନିହନ୍ତା), ମନରେ ଘରକୁ ଆସ; ଏକେ ଇଚ୍ଛାର ମିତ୍ରତାରେ କୁତ୍ସ ତୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ସଖା ହୋଇଛି। ନିଜ ଯୋନିରେ, ଏକରୂପ ହୋଇ, ବସ; ଋତ (ସତ୍ୟ-କ୍ରମ) ଦ୍ୱାରା ଜାଣୁଥିବା ନାରୀ ନିଶ୍ଚୟ ତୋର ଗୁପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁଭବ କରେ।
Mantra 11
यासि कुत्सेन सरथमवस्युस्तोदो वातस्य हर्योरीशानः । ऋज्रा वाजं न गध्यं युयूषन्कविर्यदहन्पार्याय भूषात् ॥
ତୁ କୁତ୍ସ ସହ ଏକେ ରଥରେ ଯାଉଛୁ, ଆମ ମଙ୍ଗଳ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରି; ତୁ ବାୟୁର ଅଙ୍କୁଶ (ତୋଡ) ଓ ଦୁଇ ପୀତବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱର ଅଧିପତି। ସିଧାଗତି ଶକ୍ତି-ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଦ୍ରୁତ ପଥ ପରି ପ୍ରେରିତ କରି, କବି ଦୂରତଟ ପାଇଁ ପ୍ରହାର କଲେ—ପାରାବାରକୁ ସୁନ୍ଦର ଓ ସିଦ୍ଧ କରିବାକୁ।
Mantra 12
कुत्साय शुष्णमशुषं नि बर्हीः प्रपित्वे अह्नः कुयवं सहस्रा । सद्यो दस्यून्प्र मृण कुत्स्येन प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीके ॥
କୁତ୍ସ ପାଇଁ ତୁ ବୃଦ୍ଧିକୁ ଅଟକାଇଥିବା ଶୁଷ୍ଣକୁ ପତିତ କଲୁ; ଦିନମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗମରେ ସହସ୍ରଗୁଣ କୁୟବକୁ ଭଙ୍ଗ କଲୁ। ତୁରନ୍ତ କୁତ୍ସ ସହ ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କୁ ଦମନ କର; ଏବଂ ଆମ ସତ୍ତାର ନିକଟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଚକ୍ର ବିଶାଳ ଭାବେ ଘୁରୁ।
Mantra 13
त्वं पिप्रुं मृगयं शूशुवांसमृजिश्वने वैदथिनाय रन्धीः । पञ्चाशत्कृष्णा नि वपः सहस्रात्कं न पुरो जरिमा वि दर्दः ॥
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଜ୍ଞପଥର ଖୋଜି ଋଜିଶ୍ୱନ ପାଇଁ, ଉଗ୍ର ହୋଇଉଠିଥିବା ଶିକାରୀ ପିପ୍ରୁକୁ ତୁମେ ବଶ କଲ। ହଜାରଗୁଣ ଆଶ୍ରୟରୁ ପଚାଶ କୃଷ୍ଣ (ଅନ୍ଧକାରମୟ) ଶକ୍ତିକୁ ତୁମେ ନିମ୍ନେ ପତିତ କଲ; ଏବଂ ଜରିମା (ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା) ପରି ପୁରଃ (ଦୁର୍ଗ)କୁ ଭେଦି ପଥକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କଲ।
Mantra 14
सूर उपाके तन्वं दधानो वि यत्ते चेत्यमृतस्य वर्पः । मृगो न हस्ती तविषीमुषाणः सिंहो न भीम आयुधानि बिभ्रत् ॥
ହେ ଶୂର, ଉପାକେ (ନିକଟ କ୍ଷେତ୍ରରେ) ତୁମେ ତନୁ ଧାରଣ କରି, ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଅମୃତ (ଅମର) ବର୍ପଃ—ତେଜୋମୟ ରୂପ—ପ୍ରକଟ ହୋଇ ବ୍ୟାପେ; ସେତେବେଳେ ତୁମେ ତବିଷୀ ସହ ଆଗେଇଯାଅ—ମୃଗ ପରି, ବଳବାନ ହସ୍ତୀ ପରି। ଭୀମ ସିଂହ ପରି ତୁମେ ଆୟୁଧାନି (ଶସ୍ତ୍ର-ଶକ୍ତି) ଧାରଣ କର—ଅବରୋଧ ଭେଦକ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ।
Mantra 15
इन्द्रं कामा वसूयन्तो अग्मन्त्स्वर्मीळ्हे न सवने चकानाः । श्रवस्यवः शशमानास उक्थैरोको न रण्वा सुदृशीव पुष्टिः ॥
ବସୁ (ସତ୍ୟ ଧନ) ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା ଆମ କାମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ—ସ୍ୱର୍ମୀଳ୍ହେ (ପ୍ରକାଶମୟ ସମୃଦ୍ଧିଦାତା) ପରି, ସବନେ (ସୋମ-ୟାଗରେ) ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ। ଶ୍ରବସ୍ୟବଃ—ସତ୍ୟଶ୍ରବଣକୁ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ—ଉକ୍ଥୈଃ (ସ୍ତୋତ୍ରରେ) ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଆମେ ରଣ୍ୱ ଓକଃ (ଆନନ୍ଦମୟ ଗୃହ)କୁ ପହଞ୍ଚୁ; ସୁଦୃଶୀ ପୁଷ୍ଟି ପରି—ସୁନ୍ଦର ଦର୍ଶନ ଭଳି, ସତ୍ତାକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣତା।
Mantra 16
तमिद्व इन्द्रं सुहवं हुवेम यस्ता चकार नर्या पुरूणि । यो मावते जरित्रे गध्यं चिन्मक्षू वाजं भरति स्पार्हराधाः ॥
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ—ସୁହବ, ସହଜରେ ଆହ୍ୱାନଯୋଗ୍ୟ—ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ନର୍ୟ କର୍ମ କରିଛନ୍ତି। ଯିଏ ଭକ୍ତିମୟ ଜରିତ୍ର (ସ୍ତୋତା) ପାଇଁ, ବନ୍ଧନରୁ ମଧ୍ୟ, ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ବାଜ (ବିଜୟବଳ/ପୋଷକ ଅନ୍ନ) ଆଣିଦିଅନ୍ତି—ହୃଦୟପ୍ରିୟ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ।
Mantra 17
तिग्मा यदन्तरशनिः पताति कस्मिञ्चिच्छूर मुहुके जनानाम् । घोरा यदर्य समृतिर्भवात्यध स्मा नस्तन्वो बोधि गोपाः ॥
ହେ ଶୂର, ଯେତେବେଳେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅନ୍ତରଶନି (ବଜ୍ର) ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ କୌଣସି ଦୁର୍ବଳ ସ୍ଥାନରେ ଭିତରେ ପଡ଼େ; ହେ ଆର୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ/ଘର୍ଷଣ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ—ସେତେବେଳେ ଆମ ତନୁ (ଦେହ)ମାନଙ୍କର ଗୋପା ହୋଇ ସଚେତନ ରୁହ, ରକ୍ଷା କର।
Mantra 18
भुवोऽविता वामदेवस्य धीनां भुवः सखावृको वाजसातौ । त्वामनु प्रमतिमा जगन्मोरुशंसो जरित्रे विश्वध स्याः ॥
ବାମଦେବଙ୍କ ଧୀ (ପ୍ରେରିତ ବୁଦ୍ଧି/ଧ୍ୟାନ)ମାନଙ୍କର ତୁମେ ସହାୟକ ହେଉ; ବାଜସାତୌ (ବାଜର ଜୟରେ) ଅବୃକ—ଅହିତରୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ—ସଖା ହେଉ। ତୁମ ଅନୁସରଣରେ ଆମେ ସମ୍ୟକ୍ ପ୍ରମତି (ଯଥାର୍ଥ ବୋଧ)କୁ ପହଞ୍ଚିଛୁ; ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଜରିତ୍ର (ସ୍ତୋତା) ପାଇଁ ତୁମେ ଉରୁଶଂସ (ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ) ପୂର୍ଣ୍ଣତାଦାୟକ ଶକ୍ତି ହେଉ।
Mantra 19
एभिर्नृभिरिन्द्र त्वायुभिष्ट्वा मघवद्भिर्मघवन्विश्व आजौ । द्यावो न द्युम्नैरभि सन्तो अर्यः क्षपो मदेम शरदश्च पूर्वीः ॥
ଇନ୍ଦ୍ର, ତୋର ନିଜ ଆୟୁବଳରେ ଭରିଥିବା ଏହି ନରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଏହି ଦାନଶୀଳ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ହେ ମଘବନ, ଦାତା ପ୍ରଭୁ—ଆମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୋତେ ସମସ୍ତଦିଗରୁ ଆବୃତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଯେପରି ଦ୍ୟାବଃ ନିଜ ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ତେଜ) ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତ, ସେପରି, ହେ ଆର୍ୟ (ଉଦାର), ରାତ୍ରିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ଅନେକ ପୂର୍ବ ଶରଦ୍ଋତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିବା—ତୋର ଦୀପ୍ତ ବିଜୟରେ ଅଟୁଟ ରହି।
Mantra 20
एवेदिन्द्राय वृषभाय वृष्णे ब्रह्माकर्म भृगवो न रथम् । नू चिद्यथा नः सख्या वियोषदसन्न उग्रोऽविता तनूपाः ॥
ଏଭଳି ବୃଷଭ, ବୃଷ୍ଣ—ବଳବାନ ଅଧିପତି—ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ଗଢ଼ିଛୁ; ଯେପରି ଭୃଗୁମାନେ ରଥ ଗଢ଼ନ୍ତି। ଏବେ ମଧ୍ୟ, ଯେପରି ଆମ ସଖ୍ୟ ଭଙ୍ଗ ନ ହେଉ, ସେ ଉଗ୍ର ଦେବ ଆମର ଅବିତା (ସହାୟକ) ହେଉନ୍ତୁ—ତନୂପା (ଦେହରକ୍ଷକ) ଭାବେ।
Mantra 21
नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥
ଏବେ ସ୍ତୁତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଏବେ ଗୃଣାନ—ଗାନରେ ସ୍ତୁତିତ—ତୁମେ ଜରିତ୍ର (ସ୍ତୋତା) ପାଇଁ ଇଷ୍ (ପ୍ରେରଣା/ପୋଷଣ)କୁ ନଦୀମାନେ ଭରି ଉଫାନି ଯେପରି ବଢ଼ାନ୍ତି, ସେପରି ବଢ଼ାଅ। ହରିବୋ—ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଧାରକ—ତୁମ ପାଇଁ ନବ ବ୍ରହ୍ମ (ମନ୍ତ୍ର) ରଚିତ ହୋଇଛି; ଧିୟା (ପ୍ରେରିତ ଦର୍ଶନ) ଦ୍ୱାରା ଆମେ ରଥ୍ୟ—ରଥଯୋଗ୍ୟ—ହେବା, ତୁମ ସଦସରେ ସଦା ଆସୀନ ରହି।
It invites Indra to come quickly to the Soma offering and grant strength, victory, prosperity, and a deep sense of divine closeness to the singer and patrons.
Because Soma is the ritual draught that ‘draws’ Indra near; the hymn frames praise and offering together so Indra accepts the drink and responds with power and blessings.
It means a “new sacred utterance” or fresh hymn—an inspired composition offered to Indra as part of the ritual, asking that inspiration and help keep flowing.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.