वसिष्ठ उवाच । एवं धर्मांगदो राज्यं चकार वसुधातले । पितुर्ननियोगाद्राजेंद्र पालयन् हरिवासरम् ॥ १ ॥
vasiṣṭha uvāca | evaṃ dharmāṃgado rājyaṃ cakāra vasudhātale | piturnaniyogādrājeṃdra pālayan harivāsaram || 1 ||
ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ—ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ଏହିପରି ଧର୍ମାଙ୍ଗଦ ପୃଥିବୀରେ ରାଜ୍ୟ କଲା; ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ହରିବାସର—ଶ୍ରୀହରିଙ୍କ ପବିତ୍ର ଦିନ—ପାଳନ କରୁଥିଲା ॥ ୧ ॥
Vasiṣṭha
Vrata: Harivāsara (commonly Ekādaśī/Viṣṇu-day observance)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It links rāja-dharma (worldly governance) with bhakti-based discipline: a righteous ruler prospers not merely by administration, but by faithfully observing Hari’s sacred observance-day as ordained by elders.
Bhakti here is shown as steady practice (vrata) within daily life—Dharmāṅgada rules the earth yet remains anchored in devotion by keeping Harivāsara according to his father’s instruction.
The verse implies vrata-kāla-niyama (timing and calendrical observance) connected with dharma and sacred days—practically aligning with Jyotiṣa (Vedic calendrics) used to determine and keep Hari’s observance-days.