Jyotiṣa-saṅgraha: Varga-vibhāga, Bala-nirṇaya, Garbha-phala, Āyuḥ-gaṇanā
लग्राशयसमानांगोबालिखेटंसमोपि वा । चंद्रनंदांशवद्वर्णः शीर्षाद्यंगविभाग युक् ॥ ९१ ॥
lagrāśayasamānāṃgobālikheṭaṃsamopi vā | caṃdranaṃdāṃśavadvarṇaḥ śīrṣādyaṃgavibhāga yuk || 91 ||
ତାଙ୍କ ଶରୀର ଲଗ୍ନରାଶି ପରି ସୁସଂଗଠିତ ଓ ସମ, କିମ୍ବା ସମତୁଳିତ ଭାବେ ଅବସ୍ଥିତ। ତାଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ଆନନ୍ଦଦାୟକ କିରଣ ପରି ଦୀପ୍ତ, ଏବଂ ଶିରଃ ଠାରୁ ଅଙ୍ଗବିଭାଗ ସୁସଜ୍ଜିତ।
Sanatkumara (teaching Narada in Moksha-Dharma section)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: adbhuta
It presents auspicious characteristics of an elevated person—inner harmony expressed outwardly as symmetry, balance, and a serene, moon-like radiance—signifying sattva, purity, and spiritual maturity.
While not directly prescribing a bhakti practice, it implies that sustained purity and God-centered living culminate in calmness and luminous serenity—traits often associated with steady devotion and a purified mind.
The verse uses lakṣaṇa-style description (traditional mark-based assessment) and imagery resonant with Jyotiṣa symbolism (moon-like lustre), though it functions primarily as spiritual characterization rather than a technical astrological rule.