
ବ୍ରହ୍ମା ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ବାୟବୀୟ (ବାୟୁ) ପୁରାଣର ମହିମା କହନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରମ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ ବୋଲି ଜଣାନ୍ତି। ଏହାର ପରିମାଣ 24,000 ଶ୍ଲୋକ; ଶ୍ୱେତକଳ୍ପରେ ବାୟୁ ଧର୍ମ ଉପଦେଶ କରନ୍ତି ବୋଲି ପ୍ରସଙ୍ଗ ଅଛି। ପୁରାଣଟି ଦୁଇ ଭାଗରେ, ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଣ ରୀତିରେ ସର୍ଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମନ୍ୱନ୍ତର ବଂଶାବଳୀ ଓ ଗୟାସୁର ବଧର ବିସ୍ତୃତ ବର୍ଣ୍ଣନା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର। ଏଥିରେ ମାସ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ (ବିଶେଷତଃ ମାଘ), ଦାନଧର୍ମ, ରାଜଧର୍ମ, ଲୋକଭେଦରେ ଜୀବମାନଙ୍କ ବର୍ଗୀକରଣ ଓ ବ୍ରତ-ଆଚାର ବିଭାଗ ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଉତ୍ତରଭାଗରେ ଶିବସଂହିତାନୁଗୁଣ ନର୍ମଦା ତୀର୍ଥ-ମାହାତ୍ମ୍ୟ—ତଟେ ତଟେ ଶିବଙ୍କ ବ୍ୟାପ୍ତି, ନର୍ମଦାଜଳର ବ୍ରହ୍ମସ୍ୱରୂପ ଓ ମୋକ୍ଷଦାୟିତ୍ୱ, ଏବଂ ରେବାଶକ୍ତିରୂପେ ଅବତରଣ। 35 ସଙ୍ଗମ ଓ ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଗଣନା ପରେ ଶ୍ରାବଣୀରେ ଗୁଡ଼-ଧେନୁଦାନ ଓ ପାଠବିଧି, ଫଳଶ୍ରୁତି—ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି, ଏବଂ ଅନୁକ୍ରମଣୀ ଶ୍ରବଣେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁରାଣଶ୍ରବଣ ପୁଣ୍ୟ।
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि पुराणं वायवीयकम् । यस्मिञ्च्छ्रुते लभद्धाम रुद्रस्य परमात्मनः ॥ १ ॥
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ହେ ବିପ୍ର, ଶୁଣ; ମୁଁ ବାୟବୀୟ ପୁରାଣ ପ୍ରବଚନ କରିବି। ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପରମାତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପରମ ଧାମ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
Verse 2
चतुर्विंशतिसाहस्रं तत्पुराणं प्रकीर्तितम् । श्वेतकल्पप्रसंगेन धर्मानत्राह मारुतः ॥ २ ॥
ସେହି ପୁରାଣ ଚତୁର୍ବିଂଶତି ସାହସ୍ର ଶ୍ଲୋକରେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତ। ଏଠାରେ ଶ୍ୱେତକଳ୍ପ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ମାରୁତ (ବାୟୁ) ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ କହିଛନ୍ତି।
Verse 3
तद्बायवीयनुदितं भागद्वयसमन्वितम् । सर्गादिलक्षणं यत्र प्रोक्तं विप्र सविस्तरम् ॥ ३ ॥
ହେ ବିପ୍ର! ବାୟବୀୟ ପରମ୍ପରାରେ ଉଦ୍ଘୋଷିତ ସେହି ପୁରାଣ ଦୁଇ ଭାଗରେ ସମନ୍ୱିତ; ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ଗ ଆଦି ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ବିସ୍ତାରରେ କଥିତ।
Verse 4
मन्वंतरेषु वंशाश्च राज्ञां ये यत्र कीर्तिताः । गयासुरस्य हननं विस्तराद्यत्र कीर्तितम् ॥ ४ ॥
ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ରାଜବଂଶମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତନ ହୋଇଛି, ସେଉଁଠି ସେଉଁଠି ସେମାନଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ; ଏବଂ ସେଠାରେ ଗୟାସୁର ଦାନବର ବଧ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ କଥିତ।
Verse 5
मासानां चैव माहात्म्यं माघस्योक्तं फलाधिकम् । दानधर्मा राजधर्मा विस्तरेणोदिता स्तथा ॥ ५ ॥
ମାସମାନଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମଧ୍ୟ କଥିତ, ବିଶେଷତଃ ମାଘମାସର ଅଧିକ ଫଳଦାୟକ ମହିମା; ଏବଂ ଦାନଧର୍ମ ଓ ରାଜଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ ଉପଦେଶିତ।
Verse 6
भूपातालककुब्व्योमचारिणां यत्र निर्णयः । व्रतादीनां च पूर्वोऽयं विभागः समुदाहृतः ॥ ६ ॥
ଏଠାରେ ଭୂମି, ପାତାଳ, ଦିଗମାନ ଓ ଆକାଶରେ ବିଚରଣକାରୀମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇଛି; ଏବଂ ବ୍ରତାଦି ଅନୁଷ୍ଠାନମାନଙ୍କ ପୂର୍ବ ବିଭାଗ ମଧ୍ୟ ଯଥାବିଧି ଉଦ୍ଧୃତ।
Verse 7
उत्तरे तस्य भागेतु नर्मदातीर्थवर्णनम् । शिवस्य संहितोक्ता वै विस्तरेण मुनीश्वर ॥ ७ ॥
ତାହାର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ନର୍ମଦା ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି; ହେ ମୁନୀଶ୍ୱର, ଶିବସଂହିତାରେ ଯେପରି କୁହାଯାଇଛି, ସେପରି ଏଠାରେ ବିସ୍ତାରରେ ନିରୂପିତ।
Verse 8
यो देवः सर्वदेवानां दुर्विज्ञेयः सनातनः । स तु सर्वात्मना यस्यास्तीरे तिष्ठति संततम् ॥ ८ ॥
ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବିଜ୍ଞେୟ ସେଇ ସନାତନ ଦେବ, ସର୍ବାତ୍ମଭାବରେ ସେହି (ତୀର୍ଥର) ତଟରେ ସଦା ସର୍ବଦା ବିରାଜିତ।
Verse 9
इदं ब्रह्मा हारीरिदं साक्षाच्चेदं परो हरः । इदं ब्रह्म निराकारं कैवल्यं नर्मदाजलम् ॥ ९ ॥
ଏହିଏ ବ୍ରହ୍ମା, ଏହିଏ ହରି; ଏହିଏ ସାକ୍ଷାତ୍ ପରମ ହର (ଶିବ)। ଏହିଏ ନିରାକାର ବ୍ରହ୍ମ; ଏହିଏ କୈବଲ୍ୟ—ନର୍ମଦାର ପବିତ୍ର ଜଳ।
Verse 10
ध्रुवं लोकहितार्थाय शिवेन स्वशरीरतः । शक्तिः कापि सरिदृपा रेवेयमवतारिता ॥ १० ॥
ଲୋକହିତ ପାଇଁ ଶିବ ନିଜ ଶରୀରରୁ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିକୁ ନଦୀରୂପେ ଅବତାର କରାଇଲେ—ସେଇ ଏହି ରେବା।
Verse 11
ये वसंत्युत्तरे कूले रुद्रस्यानुचरा हि ते । वसंति याम्यतीरे ये लोकं ते यांति वैष्णवम् ॥ ११ ॥
ଉତ୍ତର କୂଳରେ ବସୁଥିବାମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଚର; ଦକ୍ଷିଣ ତୀରରେ ବସୁଥିବାମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
Verse 12
ॐकारेश्वरमारभ्ययावत्पश्चिमसागरः । संगमाः पंच च त्रिंशन्नदीनां पापनाशनी ॥ १२ ॥
ଓଂକାରେଶ୍ୱରରୁ ପଶ୍ଚିମ ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଦୀମାନଙ୍କ ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତ୍ ସଙ୍ଗମ ଅଛି—ସେଗୁଡ଼ିକ ପାପନାଶକ।
Verse 13
दशैकमुत्तरे तीरे त्रयोविंशतिर्दक्षिणे । पंचत्रिंशत्तमः प्रोक्तो रेवासागरसगमः ॥ १३ ॥
ଉତ୍ତର ତୀରରେ ଏଗାର (ତୀର୍ଥ) ଓ ଦକ୍ଷିଣ ତୀରରେ ତେଇଶ; ପଞ୍ଚତ୍ରିଂଶତ୍ତମ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି—ରେବା-ସାଗର ସଙ୍ଗମ।
Verse 14
संगमैः सहितान्येव रेवातीरद्वयेऽपि च । चतुःशतानि तीर्थानि प्रसिद्धानि च संति हि ॥ १४ ॥
ପବିତ୍ର ସଙ୍ଗମସହିତ, ରେବା (ନର୍ମଦା) ନଦୀର ଉଭୟ ତଟରେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଚାରିଶେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥ ଅଛି।
Verse 15
षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यो मुनीश्वर । संति चान्यानि रेवायास्तीरयुग्मे पदे पदे ॥ १५ ॥
ହେ ମୁନୀଶ୍ୱର! ଷଷ୍ଟି ହଜାର ତୀର୍ଥ ଓ ଷଷ୍ଟି କୋଟି ମୁନି ଅଛନ୍ତି; ଏହାଛଡ଼ା ରେବା (ନର୍ମଦା)ର ଉଭୟ ତଟରେ ପଦେ ପଦେ ଆଉ ଅନ୍ୟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
Verse 16
संहितेयं महापुण्या शिवस्य परमात्मनः । नर्मदाचरितं यत्र वायुना परिकीर्तितम् ॥ १६ ॥
ଏହି ସଂହିତା ମହାପୁଣ୍ୟଦାୟିନୀ, ପରମାତ୍ମା ଶିବଙ୍କର; ଏଥିରେ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ନର୍ମଦାର ପବିତ୍ର ଚରିତ ବିସ୍ତାରରେ କୀର୍ତିତ ହୋଇଛି।
Verse 17
लिखित्वेदं पुराणं तु गुडधेनुसमन्वितम् । श्रावण्यां यो ददेद्भक्त्या ब्राह्मणाय कुटुंबिने ॥ १७ ॥
ଯେ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଲେଖାଇ, ଗୁଡ଼ଧେନୁ (ଗୁଡ଼ ସହ ଗୋଦାନ) ସହିତ, ଶ୍ରାବଣୀ (ଶ୍ରାବଣ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା) ଦିନ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରେ—(ସେ ମହାପୁଣ୍ୟର ଅଧିକାରୀ ହୁଏ)।
Verse 18
रुद्रलोके वसेत्सोऽपि यावदिंद्राश्चतुर्द्दश । यः श्रावयेद्वा श्रृणुयाद्वायवीयमिदं नरः ॥ १८ ॥
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ବାୟବୀୟ (ପୁରାଣ-ଖଣ୍ଡ)କୁ ପାଠ କରାଏ କିମ୍ବା ନିଜେ ଶୁଣେ, ସେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ବାସ କରେ।
Verse 19
नियमेन हविष्याशी स रुद्रो नात्र संशयः । यश्चानुक्रमणीमेतां श्रृणोति श्रावयेत्तथा ॥ १९ ॥
ଯେ ନିୟମପୂର୍ବକ ହବିଷ୍ୟ-ଆହାର କରେ, ସେ ରୁଦ୍ରସ୍ୱରୂପ ହୁଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଅନୁକ୍ରମଣୀ ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ଶୁଣାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ପୁଣ୍ୟ ପାଏ॥
Verse 20
सोऽपि सर्वपुराणस्य फलं श्रवणजं लभेत् ॥ २० ॥
ସେ ମଧ୍ୟ ସମଗ୍ର ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣରୁ ଜନ୍ମିତ ଫଳ—ଅର୍ଥାତ୍ ପୁଣ୍ୟ—ଲାଭ କରିବ॥
Verse 21
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे वायुपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः ॥ ९५ ॥
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବୃହନ୍ନାରଦୀୟ ପୁରାଣର ପୂର୍ବଭାଗରେ, ବୃହଦୁପାଖ୍ୟାନର ଚତୁର୍ଥ ପାଦରେ ‘ବାୟୁପୁରାଣ ଅନୁକ୍ରମଣୀ ନିରୂପଣ’ ନାମକ ପଞ୍ଚାନବତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା॥
The chapter uses a mokṣa-dharma register to sacralize the tīrtha: the river is presented as Śiva’s descended śakti and simultaneously as the locus of the all-pervading Supreme Self, allowing devotional theism (Śiva-tattva) and nondual liberation language (nirguṇa brahman; mokṣa) to converge in the experience of Narmadā-water.
It links three practices: (1) śravaṇa/paṭhana (hearing and recitation) of Purāṇic dharma, (2) dāna and vrata-kalpa observances (notably Śrāvaṇī gifting of the written text with an allied ‘jaggery-cow’), and (3) tīrtha-yātrā centered on the Narmadā’s banks and saṅgamas—each framed as a means to sin-destruction and ascent to Rudra-loka.