The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं पद्मसंज्ञकम् । महत्पुण्यप्रदं नॄणां श्रृण्वतां पठतां मुदा ॥ १ ॥

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ହେ ପୁତ୍ର, ଶୁଣ; ମୁଁ ‘ପଦ୍ମ’ ନାମକ ପୁରାଣ ପ୍ରବଚନ କରିବି। ଏହା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ମହାପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ—ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଣୁଥିବା ଓ ପଢୁଥିବା ଉଭୟଙ୍କୁ ॥ ୧ ॥

Verse 2

यथा चंचेंद्रियः सर्वः शरीरीति निगद्यते । तथेदं पंचभिः खंडैरुदितं पापनाशनम् ॥ २ ॥

ଯେପରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେହଧାରୀକୁ ଚଞ୍ଚଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଯୁକ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେପରି ଏହି ପାପନାଶକ ଉପଦେଶ ପାଞ୍ଚ ଖଣ୍ଡରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ॥ ୨ ॥

Verse 3

पुलस्त्येन तु भीष्माय सृष्ट्यादिक्रमतो द्विज । नानाख्यानेतिहासाद्यैर्यत्रोक्तो धर्मविस्तरः ॥ ३ ॥

ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସୃଷ୍ଟି ଆଦି କ୍ରମାନୁସାରେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଏହା ଉପଦେଶ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ଏଥିରେ ନାନା ଆଖ୍ୟାନ, ଇତିହାସ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମର ବିସ୍ତାର କଥିତ ହୋଇଛି ॥ ୩ ॥

Verse 4

पुष्करस्य च माहात्म्यं विस्तरेण प्रकीर्तितम् । ब्रह्मयज्ञविधानं च वेदपाठादिलक्षणम् ॥ ४ ॥

ପୁଷ୍କରର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମଧ୍ୟ ବିସ୍ତାରରେ କୀର୍ତିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଯଜ୍ଞର ବିଧାନ, ତଥା ବେଦପାଠ ଆଦିର ଲକ୍ଷଣମାନେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି ॥ ୪ ॥

Verse 5

दानानां कीर्तनं यत्र व्रतानां च पृथक्पृथक् । विवाहः शैलजायाश्चतारकाख्यानकं महत् ॥ ५ ॥

ସେଠାରେ ଦାନମାନଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ବ୍ରତମାନଙ୍କ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ବିବରଣ ଅଛି; ଶୈଳଜା (ପାର୍ବତୀ)ଙ୍କ ବିବାହ ଏବଂ ‘ତାରକ’ ନାମକ ମହାଖ୍ୟାନ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 6

माहात्म्यं च गवादीनां कीर्तितं सर्वपुण्यदम् । कालकेयादिदैत्यानां वधो यत्र पृथक्पृथक् ॥ ६ ॥

ସେଠାରେ ଗୋ-ଆଦିଙ୍କ ସର୍ବପୁଣ୍ୟଦାୟକ ମାହାତ୍ମ୍ୟ କୀର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ କାଳକେୟ ଆଦି ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ବଧ ମଧ୍ୟ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 7

ग्रहाणामर्चनं दानं यत्र प्रोक्तं द्विजोत्तम । तत्सृष्टिखंडमुद्दिष्टं व्यासेन सुमहात्मना ॥ ७ ॥

ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ! ଯେଉଁ ଖଣ୍ଡରେ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଅର୍ଚ୍ଚନା ଓ ଦାନ ବିଷୟ ଉପଦେଶିତ, ସେହି ଭାଗକୁ ସୁମହାତ୍ମା ବ୍ୟାସ ‘ସୃଷ୍ଟିଖଣ୍ଡ’ ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି।

Verse 8

पितृमात्रादिपूज्यत्वे शिवशर्मकथा पुरा । सुव्रतस्य कथा पश्चाद्वृत्रस्य च वधस्तथा ॥ ८ ॥

ପିତା, ମାତା ଆଦି ପୂଜ୍ୟଜନଙ୍କ ପୂଜ୍ୟତ୍ୱଧର୍ମରେ ପୁରାତନ ଶିବଶର୍ମଙ୍କ କଥା କୁହାଯାଇଛି; ପରେ ସୁବ୍ରତଙ୍କ କଥା, ଏବଂ ସେହିପରି ବୃତ୍ରବଧ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 9

पृथोर्वैनस्य चाख्यानं सुनूथायाः कथा तथा । सुकलाख्यानकं चैव धर्माख्यानं ततः परम् ॥ ९ ॥

ତାପରେ ବେନପୁତ୍ର ପୃଥୁଙ୍କ ଆଖ୍ୟାନ ଓ ସୁନୂଥାଙ୍କ କଥା ଅଛି; ତଦନନ୍ତରେ ‘ସୁକଲାଖ୍ୟାନ’ ଏବଂ ପରେ ‘ଧର୍ମାଖ୍ୟାନ’ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 10

पितृशुश्रूषणाख्यानं नहुषस्य कथा ततः । ययातिचरितं चैव गुरुतीर्थनिरूपणम् ॥ १० ॥

ତାପରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଶ୍ରୂଷାର ଆଖ୍ୟାନ, ତଦନନ୍ତରେ ନହୁଷଙ୍କ କଥା; ଏହାସହ ଯୟାତିଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଓ ‘ଗୁରୁ-ତୀର୍ଥ’ ନାମକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ନିରୂପଣ ଆସେ।

Verse 11

राज्ञा जैमिनिसंवादो बह्वाश्चर्य्यकथायुतः । कथा ह्यशोकसुंदर्याहुंडदैत्यवधान्विता ॥ ११ ॥

ରାଜାଙ୍କ ସହ ଜୈମିନିଙ୍କ ସଂବାଦ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ସେଠାରେ ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯାହାରେ ହୁଣ୍ଡ ଦୈତ୍ୟବଧର ବର୍ଣ୍ଣନା ସମିଲିତ।

Verse 12

कामोदाख्यानकं तत्र विहुंडवधसंयुतम् । कुंजलस्य च संवादश्च्यवनेन महात्मना ॥ १२ ॥

ସେଠାରେ ‘କାମୋଦ’ ନାମକ ଆଖ୍ୟାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ବିହୁଣ୍ଡବଧର ବିବରଣୀ ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ଏବଂ ମହାତ୍ମା ଚ୍ୟବନ ଋଷିଙ୍କ ସହ କୁଞ୍ଜଳଙ୍କ ସଂବାଦ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 13

सिद्धाख्यानं ततः प्रोक्तं खंडस्यास्य फलोहनम् । सूतशौनकसंवादं भूमिखंडमिदं स्मृतम् ॥ १३ ॥

ତାପରେ ‘ସିଦ୍ଧ’ ଆଖ୍ୟାନ କୁହାଗଲା ଏବଂ ଏହି ଖଣ୍ଡର ଫଳଦାୟକ ଫଳାଫଳ ନିରୂପିତ ହେଲା; ସୂତ–ଶୌନକ ସଂବାଦରୂପ ଏହା ‘ଭୂମି-ଖଣ୍ଡ’ ଭାବେ ସ୍ମୃତ।

Verse 14

ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुदिता यत्रर्षिभिश्च सौतिना । सभूमिलोकसंस्थानं तीर्थाख्यानं ततः परम् ॥ १४ ॥

ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନେ ସୌତିଙ୍କ ସହ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଉତ୍ପତ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି; ପରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ବିନ୍ୟାସ, ତଦନନ୍ତରେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ଆଖ୍ୟାନ କୁହାଯାଏ।

Verse 15

नर्मदोत्पत्तिकथनं तत्तीर्थानां कथाः पृथक् । कुरुक्षेत्रादितीर्थानां कथा पुण्या प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥

ନର୍ମଦାର ଉତ୍ପତ୍ତିକଥା, ତାଙ୍କ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଆଖ୍ୟାନ; କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରାଦି ତୀର୍ଥର ପୁଣ୍ୟପ୍ରଦ କଥାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତ।

Verse 16

कालिंदीपुण्यकथनं काशीमाहात्म्यवर्णनम् । गयायाश्चैव माहात्म्यं प्रयागस्य च पुण्यकम् ॥ १६ ॥

କାଲିନ୍ଦୀ (ଯମୁନା)ର ପୁଣ୍ୟକଥା, କାଶୀର ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ; ଗୟାର ମହିମା ଓ ପ୍ରୟାଗର ପାବନ ପୁଣ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କୀର୍ତ୍ତିତ।

Verse 17

वर्णाश्रमानुरोधेन कर्मयोगनिरूपणम् । व्यासजमिनिसंवादः पुण्यकर्मकथान्वितः ॥ १७ ॥

ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କର୍ମଯୋଗର ନିରୂପଣ; ଏବଂ ବ୍ୟାସ-ଜୈମିନି ସଂବାଦ, ପୁଣ୍ୟକର୍ମ କଥାସହିତ।

Verse 18

समुद्रमथनाख्यानं व्रताख्यानं ततः परम् । ऊर्ज्जपंचाहमाहाम्यं स्तोत्रं सर्वापराधनुत् ॥ १८ ॥

ସମୁଦ୍ରମଥନର ଆଖ୍ୟାନ, ତାପରେ ବ୍ରତକଥା; ପରେ ଊର୍ଜ୍ଜା ପଞ୍ଚାହର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ସର୍ବ ଅପରାଧ ନାଶକ ସ୍ତୋତ୍ର।

Verse 19

एतत्स्वर्गाभिधं विप्र सर्वपातकनाशनम् । रामाश्वमेधं प्रथमं रामराज्याभिषेचनम् ॥ १९ ॥

ହେ ବିପ୍ର! ଏହା ‘ସ୍ୱର୍ଗ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସର୍ବ ପାତକନାଶକ; ପ୍ରଥମେ ରାମଙ୍କ ଅଶ୍ୱମେଧ, ପରେ ରାମରାଜ୍ୟାଭିଷେକ।

Verse 20

अगस्त्याद्यागमश्चैव पौलस्त्यान्वयकीर्त्तनम् । अश्वमेधोपदेशश्च हयचर्या ततः परम् ॥ २० ॥

ଏଥିରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟାଦି ଆଗମ-ପରମ୍ପରା, ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶର କୀର୍ତ୍ତନ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଉପଦେଶ, ଏବଂ ତଦନନ୍ତର ହୟଚର୍ୟା (ଅଶ୍ୱ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଚାରବିଧି) ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 21

नानाराजकथाः पुण्या जगन्नाथानुवर्णनम् । वृन्दावनस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २१ ॥

ନାନା ପୁଣ୍ୟ ରାଜକଥା, ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଅନୁବର୍ଣ୍ଣନ, ଏବଂ ବୃନ୍ଦାବନର ମାହାତ୍ମ୍ୟ—ଏସବୁ ସର୍ବପାପ ପ୍ରଣାଶକ।

Verse 22

नित्यलीलानुकथनं यत्र कृष्णावतारिणः । माधवस्नानमाहात्म्यं स्नानदानार्चने फलम् ॥ २२ ॥

ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣାବତାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିତ୍ୟଲୀଳାର ନିରନ୍ତର ଅନୁକଥନ ଅଛି; ସେଠି ମାଧବସ୍ନାନର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ସ୍ନାନ-ଦାନ-ଅର୍ଚ୍ଚନର ଫଳ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି।

Verse 23

धरावराहसंवादो यमब्रह्मणयोः कथा । संवादो राजदूतानां कृष्णस्तोत्रनिरूपणम् ॥ २३ ॥

ଏଥିରେ ଧରା-ବରାହ ସଂବାଦ, ଯମ-ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା, ରାଜଦୂତମାନଙ୍କ ସଂବାଦ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣସ୍ତୋତ୍ରର ନିରୂପଣ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

Verse 24

शिवशंभुसमायोगी दधीचाख्यानकं ततः । भस्ममाहात्म्यमतुलं शिवमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ २४ ॥

ତଦନନ୍ତରେ ଶିବ-ଶମ୍ଭୁ ସହ ପବିତ୍ର ସମାୟୋଗ, ପରେ ଦଧୀଚିଙ୍କ ଆଖ୍ୟାନ, ଭସ୍ମର ଅତୁଲ ମାହାତ୍ମ୍ୟ, ଏବଂ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ଉତ୍ତମ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 25

देवरातसुताख्यानं पुराणज्ञप्रशंसनम् । गौतमाख्यानकं चैव शिवगीता ततः स्मृता ॥ २५ ॥

ତଦନନ୍ତରେ ଦେବରାତଙ୍କ ପୁତ୍ରର ଆଖ୍ୟାନ, ପୁରାଣଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା, ଗୌତମ-ପ୍ରସଙ୍ଗ, ଏବଂ ପରେ ଶିବଗୀତା ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।

Verse 26

कल्पांतरे रामकथा भारद्वाजाश्रमस्थिता । पातालखंडमेतद्धि श्रृण्वतां पठतां सदा ॥ २६ ॥

ଅନ୍ୟ କଳ୍ପରେ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଆଶ୍ରମରେ ରାମକଥା ସ୍ଥିତ ଥିଲା। ଏହିଏ ପାତାଳଖଣ୍ଡ—ଯାହା ସଦା ଶୁଣିବା ଓ ନିତ୍ୟ ପଢ଼ିବା ଯୋଗ୍ୟ।

Verse 27

सर्वपापप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम् । पर्वताख्यानकं पूर्वं गौर्थै प्रोक्तं शिवेन वै ॥ २७ ॥

ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ‘ପର୍ବତାଖ୍ୟାନ’ ସମସ୍ତ ପାପ ଶମନ କରେ ଓ ସମସ୍ତ ଅଭୀଷ୍ଟ ଫଳ ଦିଏ। ଗୌରୀଙ୍କ ହିତାର୍ଥେ ପୂର୍ବେ ସ୍ୱୟଂ ଶିବ ଏହା କହିଥିଲେ।

Verse 28

जालंधरकथा पश्चाच्छ्रीशैलाद्यनुकीर्तनम् । सगरस्य कथा पुण्या ततः परमुदीरितम् ॥ २८ ॥

ତାପରେ ଜାଲନ୍ଧର କଥା, ପଛେ ଶ୍ରୀଶୈଳ ଆଦି ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ଅନୁକୀର୍ତ୍ତନ। ତା’ପରେ ସଗରରାଜଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ କଥା ଘୋଷିତ ହୁଏ, ଏବଂ ପରେ କ୍ରମେ ଅନ୍ୟ ବିଷୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହୁଏ।

Verse 29

गंगाप्रयागकाशीनां गयायाश्चाधिपुण्यकम् । अन्नादि दानमाहात्म्यं तन्महाद्वादशीव्रतम् ॥ २९ ॥

ଏଥିରେ ଗଙ୍ଗା, ପ୍ରୟାଗ, କାଶୀ ଓ ଗୟା ଆଦି ତୀର୍ଥମାନଙ୍କର ପରମ ପୁଣ୍ୟତା ପ୍ରକାଶିତ; ଅନ୍ନାଦି ଦାନର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ ମହାଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣୀ ମଧ୍ୟ ରହିଛି।

Verse 30

चतुर्विंशैकादशीनां माहात्म्यं पृथगीरितम् । विष्णुधर्मसमाख्यानं विष्णुनामसहस्रकम् ॥ ३० ॥

ଚବିଶଟି ଏକାଦଶୀର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପୃଥକ୍ ଭାବେ କହାଯାଇଛି; ଏହିପରି ବିଷ୍ଣୁଧର୍ମର ଉପାଖ୍ୟାନ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହସ୍ରନାମ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 31

कार्तिकव्रतमाहात्म्यं माघस्नानफलं ततः । जम्बृद्वीपस्य तीर्थानां माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३१ ॥

ତାପରେ କାର୍ତ୍ତିକ ବ୍ରତର ମାହାତ୍ମ୍ୟ, ତଦନନ୍ତର ମାଘମାସ ସ୍ନାନର ଫଳ, ଏବଂ ଜମ୍ବୂଦ୍ୱୀପର ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ପାପନାଶକ ମହିମା ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 32

साभ्रमत्याश्च माहात्म्यं नृसिंहोत्पत्तिवर्णनम् । देवशर्मादिकाख्यानं गीतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ ३२ ॥

ସାଭ୍ରମତୀର ମାହାତ୍ମ୍ୟ, ନୃସିଂହ ପ୍ରାକଟ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣନା, ଦେବଶର୍ମା ଆଦିଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନ, ଏବଂ ଗୀତାର ମାହାତ୍ମ୍ୟବର୍ଣ୍ଣନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

Verse 33

भक्त्याख्यानं च माहात्म्यं श्रीमद्भागवतस्य ह । इन्द्रप्रस्थस्य माहात्म्यं बहुतीर्थकथान्वितम् ॥ ३३ ॥

ଭକ୍ତିର ଉପାଖ୍ୟାନ ଓ ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଅଛି; ଏବଂ ବହୁ ତୀର୍ଥକଥା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥର ମହିମା ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 34

मन्त्ररत्नाभिधानं च त्रिपाद्भूत्यनुवर्णनम् । अवतारकथाः पुण्या मत्स्यादीनामतः परम् ॥ ३४ ॥

ତାପରେ ‘ମନ୍ତ୍ରରତ୍ନ’ ନାମକ ଅଭିଧାନ, ତ୍ରିପାଦ୍ଭୂତି (ତ୍ରିବିଧ ପରାତ୍ପର ବିଭୂତି)ର ବର୍ଣ୍ଣନା, ଏବଂ ପରେ ମତ୍ସ୍ୟାଦି ଅବତାରମାନଙ୍କ ପୁଣ୍ୟ କଥାମାଳା ଆସେ।

Verse 35

रामनामशतं दिव्यं तन्माहात्म्यं च वाडव । परीक्षणं च भृगुणा श्रीविष्णोर्वैभवस्य च ॥ ३५ ॥

ହେ ବାଡବ! ଏଠାରେ ରାମଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶତନାମ, ସେମାନଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ, ଭୃଗୁଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା ଏବଂ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବୈଭବ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

Verse 36

इत्येतदुत्तरं खण्डं पंचमं सर्वपुण्यदम् । पंचखंडयुतं पाद्मं यः श्रृणोति नरोत्तमः ॥ ३६ ॥

ଏହିପରି ଏହା ପଞ୍ଚମ ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡ, ସର୍ବ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ। ପଞ୍ଚଖଣ୍ଡଯୁକ୍ତ ପଦ୍ମପୁରାଣ ଯେ ଶୁଣେ, ସେ ନରୋତ୍ତମ।

Verse 37

स लभेद्वैष्णवं धाम भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । एतद्वै पंचपंचाशत्सहस्रं पद्मसंज्ञकम् ॥ ३७ ॥

ସେ ଏଠାରେ ଇଚ୍ଛିତ ଭୋଗ ଭୋଗି ପରେ ବୈଷ୍ଣବ ଧାମ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହିଟି ‘ପଦ୍ମ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ ସହସ୍ର (ପଚପନ ହଜାର) ପ୍ରମାଣ।

Verse 38

पुराणं लेखयित्वा वै ज्येष्ठ्यां स्वर्णाब्जसंयुतम् । यः प्रदद्यात्सुसत्कृत्य पुराणज्ञाय मानद ॥ ३८ ॥

ହେ ମାନଦ! ଯେ ପୁରାଣ ଲେଖାଇ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୌର୍ଣ୍ଣମୀ ଦିନ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଓ ପଦ୍ମ ସହିତ ସୁସତ୍କାର କରି ପୁରାଣଜ୍ଞଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ପାଏ।

Verse 39

स याति वैष्णवं धाम सर्वदेवनमस्कृतः । पद्मानुक्रमणीमेतां यः पठेच्छृणुयात्तथा ॥ ३९ ॥

ଯେ ଏହି ପଦ୍ମାନୁକ୍ରମଣୀ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ବୈଷ୍ଣବ ଧାମକୁ ଯାଏ।

Verse 40

सोऽपि पद्मपुराणस्य लभेच्छ्रवणजं फलम् ॥ ४० ॥

ସେ ମଧ୍ୟ ପଦ୍ମପୁରାଣ ଶ୍ରବଣରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ।

Verse 41

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पद्मपुराणानुक्रमणिकावर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥ ९३ ॥

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବୃହନ୍ନାରଦୀୟପୁରାଣର ପୂର୍ବଭାଗରେ, ବୃହଦୁପାଖ୍ୟାନର ଚତୁର୍ଥପାଦରେ ‘ପଦ୍ମପୁରାଣ ଅନୁକ୍ରମଣିକା-ବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ତ୍ରିନବତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।