
ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ‘ଶିଶୁ’ ଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶି ଏହି ଅନୁକ୍ରମଣିକା କ୍ରମରେ ଦଶମ ପୁରାଣ—ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ—ପରିଚୟ କରାନ୍ତି; ଏହା ବେଦାର୍ଥ ଓ ବେଦମାର୍ଗର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ। ଏହା ରଥନ୍ତର-କଳ୍ପ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଶତ-କୋଟି ପୁରାଣ ପରମ୍ପରାରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ, ଏବଂ ବ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା ସୂତ–ମୁନି ସମ୍ବାଦରୂପେ ଚାରି ଖଣ୍ଡ—ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡ, ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡ, ବିଘ୍ନେଶଖଣ୍ଡ, କୃଷ୍ଣଖଣ୍ଡ—ମୋଟ 18,000 ଶ୍ଲୋକରେ ବିନ୍ୟସ୍ତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଅନ୍ତର୍କଥାରେ ସୃଷ୍ଟିବର୍ଣ୍ଣନ, ନାରଦ-ବ୍ରହ୍ମା ବିବାଦ, ଶିବଲୋକପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଶିବସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନଲାଭ, ସାବର୍ଣ୍ଣିଙ୍କ ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ପରେ ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶ/କଳା ଓ କର୍ମକାଣ୍ଡ ସାମଗ୍ରୀର ବିବରଣୀ ଅଛି। ବିଘ୍ନେଶଖଣ୍ଡରେ ଗଣେଶଜନ୍ମ ପ୍ରଶ୍ନ, ବ୍ରତ ଓ ସଂଘର୍ଷ (ଜମଦଗ୍ନ୍ୟ ଆଦି ସହ) ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ। କୃଷ୍ଣଖଣ୍ଡରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମ, ଗୋକୁଳଲୀଳା, ରାଧା-ଗୋପୀଙ୍କ ସହ ରାସ, ମଥୁରା ଘଟଣା, ସଂସ୍କାର, ସାନ୍ଦୀପନିଙ୍କ ନିକଟେ ଅଧ୍ୟୟନ, ଶତ୍ରୁବଧ ଓ ଦ୍ୱାରକାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ସଂକ୍ଷେପରେ ଅଛି। ଶେଷରେ ଫଳଶ୍ରୁତି—ପାଠ, ଶ୍ରବଣ, ଲେଖନ, ଦାନ ଏବଂ ଅନୁକ୍ରମଣିକା ଶୁଣିଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣକୃପାରେ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
Verse 1
श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं दशमं तव । ब्रह्मवैवर्तकं नाम वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥
ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ବତ୍ସ, ଶୁଣ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଦଶମ ପୁରାଣ କହିବି। ତାହାର ନାମ ‘ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତକ’; ଏହା ବେଦମାର୍ଗ ପ୍ରଦର୍ଶକ ॥ ୧ ॥
Verse 2
सावर्णिर्यत्र भगवान्साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥
ସେଠାରେ ସାବର୍ଣ୍ଣି—ସାକ୍ଷାତ୍ ଭଗବାନ—ଦେବର୍ଷିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ନାରଦଙ୍କୁ ପୁରାଣର ସମଗ୍ର ଅର୍ଥ ଅଲୌକିକ ଭାବେ କହିଲେ ॥ ୨ ॥
Verse 3
धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोरभेदसिद्ध्यर्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ—ଏହାଙ୍କ ସାର ହେଉଛି ହରିଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମଭକ୍ତି। ଏହି ଦୁଇର (ପୁରୁଷାର୍ଥ ଓ ହରିପ୍ରୀତି) ଅଭେଦ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ ପ୍ରବଚିତ ॥ ୩ ॥
Verse 4
रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तांतं यन्मयोदितम् । शतकोटिपुराणे तत्संक्षिप्य प्राह वेदवित् ॥ ४ ॥
ରଥନ୍ତର କଳ୍ପର ଯେ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ମୁଁ କହିଛି, ସେହିଟିକୁ ବେଦବିଦ୍ ମୁନି ‘ଶତକୋଟି ପୁରାଣ’ରେ ସଂକ୍ଷେପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି ॥ ୪ ॥
Verse 5
व्यासश्चतुर्द्धा संव्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञिते । अष्टादशसहस्रं तत्पुराणं परिकीर्तितम् ॥ ५ ॥
ବ୍ୟାସ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଚାରି ଭାଗରେ ବିନ୍ୟସି ‘ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ’ ନାମରେ ପ୍ରଚାର କଲେ; ଏହା ଅଷ୍ଟାଦଶ ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକମୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
Verse 6
ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखंडसमन्वितम् । तत्र सूतर्षिसंवादे पुराणोपक्रमस्ततः ॥ ६ ॥
ଏହା ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରକୃତି, ବିଘ୍ନେଶ (ଗଣେଶ) ଓ କୃଷ୍ଣ-ଖଣ୍ଡ ଭାଗଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ; ଏବଂ ସେଠାରେ ସୂତ ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ସଂବାଦରେ ପୁରାଣର ଉପକ୍ରମ ହୁଏ।
Verse 7
सृष्टिप्रकरणं त्वाद्यं ततो नारदवेधसोः । विवादः सुमहान्यत्र द्वयोरासीत्पराभवः ॥ ७ ॥
ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟି-ପ୍ରକରଣ ଆସେ; ତାପରେ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ନାରଦ ଓ ବେଧସ୍ (ବ୍ରହ୍ମା) ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ ବିବାଦ ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପରାଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
Verse 8
शिवलोकगतिः पश्चाज्ज्ञानलाभः शिवात्मने । शिववाक्येन तत्पश्चान्मरीचेर्नारदस्य तु ॥ ८ ॥
ତାପରେ ଶିବଲୋକଗତି, ଏବଂ ଶିବପରାୟଣ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଥିବା ଜନଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନଲାଭ ହୁଏ। ତଦନନ୍ତରେ ଶିବବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ମରୀଚି-ପୁତ୍ର ନାରଦଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଆଗକୁ ବଢ଼େ।
Verse 9
गमनं चैव सावर्णेर्ज्ञानार्थँ सिद्धसेविते । आश्रमे सुमहापुण्ये त्रैलोक्याश्चर्यकारिणी ॥ ९ ॥
ଏବଂ ଜ୍ଞାନାର୍ଥେ ସାବର୍ଣ୍ଣିଙ୍କ ଗମନ ବର୍ଣ୍ଣିତ—ସିଦ୍ଧମାନେ ସେବନ କରୁଥିବା, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ ଆଶ୍ରମକୁ; ଯାହା ତ୍ରିଲୋକରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
Verse 10
एतद्धि ब्रह्मखंडं हि श्रुतं पापविनाशनम् । ततः सावर्णिसंवादो नारदस्य समीरितः ॥ १० ॥
ଏହି ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡ ଶ୍ରୁତ ହୋଇଛି, ଯାହା ପାପବିନାଶକ। ତଦନନ୍ତରେ ନାରଦ କଥିତ ସାବର୍ଣ୍ଣି-ସଂବାଦ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।
Verse 11
कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तो नानाख्यानकथोत्तरम् । प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णितम् ॥ ११ ॥
ଏହା କୃଷ୍ଣମାହାତ୍ମ୍ୟସହିତ ଯୁକ୍ତ, ନାନା ଆଖ୍ୟାନ-କଥାର ଉପସଂହାର ଥାଏ; ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ଅଂଶଭୂତ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ତାହାର କଳାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।
Verse 12
माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम् । एतत्प्रकृतिखंडं हि श्रुतं भूतिविधायकम् ॥ १२ ॥
ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ପୂଜାଦି ବିଧି ଯଥାସ୍ଥିତ ବିସ୍ତାରରେ କଥିତ। ଏହି ‘ପ୍ରକୃତି-ଖଣ୍ଡ’ ଶ୍ରୁତ, ଯାହା ସମୃଦ୍ଧି ଓ କଲ୍ୟାଣ ଦାୟକ।
Verse 13
गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यकमहाव्रतम् । पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवम् ॥ १३ ॥
ଏଥିରେ ଗଣେଶଜନ୍ମ ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରଶ୍ନ, ଅତିପୁଣ୍ୟଦାୟକ ମହାବ୍ରତ ସହ; ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ସହିତ ବିଘ୍ନେଶଙ୍କ ସମ୍ଭବ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
Verse 14
चरितं कार्तवीर्यस्य जामदग्र्यस्य चाद्भुतम् । विवादः सुमहानासीज्जामदग्र्यगणेशयोः ॥ १४ ॥
କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଓ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଅଛି; ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ଓ ଗଣେଶଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ମହାନ ବିବାଦ ହୋଇଥିଲା।
Verse 15
एतद्विघ्नेशखंडं हि सर्वविघ्नविनाशनम् । श्रीकृष्णजन्मसंप्रश्नो जन्माख्यानं ततोऽद्भुतम् ॥ १५ ॥
ଏହି ବିଘ୍ନେଶ-ଖଣ୍ଡ ନିଶ୍ଚୟ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନକୁ ନାଶ କରେ। ତାପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜନ୍ମ-ପ୍ରଶ୍ନ, ଏବଂ ପରେ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମର ଅଦ୍ଭୁତ ଆଖ୍ୟାନ କୁହାଯାଏ।
Verse 16
गोकुले गमनं गश्चात्पूतनादिवदाद्भूताः । बाल्यकौमारजा लीला विविधास्तत्र वर्णिताः ॥ १६ ॥
ସେଠାରେ ଗୋକୁଳଗମନ ବର୍ଣ୍ଣିତ; ତାପରେ ପୂତନା ଆଦିରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣାମାଳା; ଏବଂ ବାଲ୍ୟ-କୌମାରର ବିଭିନ୍ନ ଲୀଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
Verse 17
रासक्रीडा च गोपीभिः शारदी समुदाहृता । रहस्ये राधया क्रीडा वर्णिता बहुविस्तरा ॥ १७ ॥
ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସହ ଶାରଦୀୟ ରାସକ୍ରୀଡା ମଧ୍ୟ ଘୋଷିତ। ଏବଂ ରହସ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ରାଧା ସହ କ୍ରୀଡା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
Verse 18
सहाक्रूरेण तत्पश्चान्मथुरागमनं हरेः । कंसादीनां वधे वृत्ते कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः ॥ १८ ॥
ତାପରେ ଅକ୍ରୂର ସହ ହରିଙ୍କ ମଥୁରାଗମନ ହେଲା। କଂସ ଆଦିଙ୍କ ବଧ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱିଜ-ସଂସ୍କାର (ଉପନୟନାଦି) ହେଲା।
Verse 19
काश्यसांदीपनेः पश्चाद्विद्योपादानमद्भुतम् । यवनस्य वधः पश्चाद्द्वारकागमनं हरेः ॥ १९ ॥
ତାପରେ କାଶ୍ୟ-ସାନ୍ଦୀପନି ପ୍ରସଙ୍ଗ ପରେ ବିଦ୍ୟା-ଲାଭର ଅଦ୍ଭୁତ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି। ତଦନନ୍ତରେ ଯବନ ବଧ, ଏବଂ ପରେ ହରିଙ୍କ ଦ୍ୱାରକାଗମନ କୁହାଯାଏ।
Verse 20
नरकादिवधस्तत्र कृष्णेन विहितोऽद्भुतः । कृष्णखंडमिदं विप्र नृणां संसारखंडनम् ॥ २० ॥
ସେଠାରେ ନରକ ଆଦିଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ବଧ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କରିଥିଲେ। ହେ ବିପ୍ର, ଏହି କୃଷ୍ଣଖଣ୍ଡ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସଂସାରବନ୍ଧନ ଛେଦକ॥
Verse 21
पठितं च श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवंदितम् । इत्येतद्ब्रह्मवैवर्तपुराणं चात्यलौकिकम् ॥ २१ ॥
ଏହିପରି ଏହି ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ ପଢ଼ିବା, ଶୁଣିବା, ଧ୍ୟାନ କରିବା, ପୂଜା କରି ଅଭିବନ୍ଦନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ—ଏହା ପରମ ଅଲୌକିକ ପୁରାଣ॥
Verse 22
व्यासोक्तं चादि संभूतं पठञ्छृण्वन्विमुच्यते । विज्ञानाज्ञानशमनाद्धोरात्संसारसागरात् ॥ २२ ॥
ବ୍ୟାସଙ୍କ ଉକ୍ତ ଏବଂ ଆଦିରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଏହି ଉପଦେଶକୁ ପଢ଼ି ଓ ଶୁଣିଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏହା ଜ୍ଞାନ-ଅଜ୍ଞାନ ଶମନ କରି ଘୋର ସଂସାରସାଗରରୁ ତାରେ॥
Verse 23
लिखित्वेदं च यो दद्यान्माध्यां धेनुसमन्वितम् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति स मुक्तोऽज्ञानबंधनात् ॥ २३ ॥
ଯେ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ଲେଖାଇ ଦାନ କରେ ଏବଂ ସହିତ ଦୁଧାଳୁ ଗାଈ ଦିଏ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପାଏ ଓ ଅଜ୍ଞାନବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ॥
Verse 24
यश्चानुक्रमणीं चापि पठेद्वा श्रृणुयादपि । सोऽपि कृष्णप्रसादेन लभते वांछितं फलम् ॥ २४ ॥
ଯେ ଏହି ଅନୁକ୍ରମଣୀକୁ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ ମାତ୍ର, ସେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣପ୍ରସାଦରେ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଏ॥
Verse 25
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायाः ॥ १०१ ॥
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବୃହନ୍ନାରଦୀୟପୁରାଣର ପୂର୍ବଭାଗର ବୃହଦୁପାଖ୍ୟାନରେ “ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତପୁରାଣର ଅନୁକ୍ରମଣୀ-ନିରୂପଣ” ନାମକ ଏକଶେ ଏକତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା ॥୧୦୧॥
Because it prioritizes catalog metadata—kalpa affiliation, verse-count, internal division, and episode sequence—along with a phalaśruti, functioning as an index/abstract for the Brahmavaivarta rather than unfolding its full stories.
Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa (Gaṇeśa)-khaṇḍa, and Kṛṣṇa-khaṇḍa.
It asserts that reciting, hearing, or even listening to the anukramaṇikā grants the desired result by Kṛṣṇa’s grace, and that engagement with the Brahmavaivarta teaching can liberate one from saṃsāra by pacifying both knowledge and ignorance.