Shloka 15
Udyoga Parva, Adhyaya 2 — Baladeva’s Counsel on Peace, Restitution, and Court Protocol
वैशम्पायन उवाच एवं ब्रुवत्येव मधुप्रवीरे शिनिप्रवीर: सहसोत्पपात । तच्चापि वाक्यं परिनिन्द्य तस्य समाददे वाक्यमिदं समन्यु:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! मधुवंशके प्रमुख वीर बलदेवजी इस प्रकार कह ही रहे थे कि शिनिवंशके श्रेष्ठ शूरमा सात्यकि सहसा उछलकर खड़े हो गये। उन्होंने कुपित होकर बलभद्रजीके भाषणकी कड़ी आलोचना करते हुए इस प्रकार कहना आरम्भ किया
vaiśampāyana uvāca: evaṃ bruvaty eva madhupravīre śinipravīraḥ sahasotpapāta | tac cāpi vākyaṃ parinindya tasya samādade vākyam idaṃ samanyuḥ ||
ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ— ଜନମେଜୟ! ମଧୁବଂଶର ପ୍ରଧାନ ବୀର ବଳରାମ ଏପରି କହୁଥିବା ସମୟରେ, ଶିନିବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧା ସାତ୍ୟକି ହଠାତ୍ ଉଛଳି ଉଠି ଦାଁଡ଼ାଇଲେ। କ୍ରୋଧରେ ସେ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ସେହି ଭାଷଣକୁ କଠୋର ଭାବେ ନିନ୍ଦା କରି, ରୋଷପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଏହି କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech in a charged political-ethical setting can provoke immediate reaction: harsh or partisan words invite censure and can inflame anger, showing the need for restraint and dharmic deliberation even among allies.
As Balarāma is speaking, Sātyaki abruptly stands up, becomes angry, condemns Balarāma’s statement, and begins to respond with an agitated counter-speech.