Adhyaya 82

Verse 1

इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे पशुपाशविमोचनलिङ्गपूजादिकथनं नामैकाशीतितमो ऽध्यायः सूत उवाच व्यपोहनस्तवं वक्ष्ये सर्वसिद्धिप्रदं शुभम् नन्दिनश् च मुखाच्छ्रुत्वा कुमारेण महात्मना

ଏହିପରି ଶ୍ରୀଲିଙ୍ଗମହାପୁରାଣର ପୂର୍ବଭାଗରେ ‘ପଶୁ-ପାଶ ବିମୋଚନ ଓ ଲିଙ୍ଗପୂଜାଦି କଥନ’ ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ। ସୂତ କହିଲେ—ମୁଁ ‘ବ୍ୟପୋହନ ସ୍ତବ’ କହିବି; ଏହା ଶୁଭ ଓ ସର୍ବସିଦ୍ଧିପ୍ରଦ, ଯାହା ମହାତ୍ମା କୁମାର ନନ୍ଦୀଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଥିଲେ।

Verse 2

व्यासाय कथितं तस्माद् बहुमानेन वै मया नमः शिवाय शुद्धाय निर्मलाय यशस्विने

ଏହିପରି ମୁଁ ମହା ସମ୍ମାନରେ ଏହା ବ୍ୟାସଙ୍କୁ କହିଲି। ଶୁଦ୍ଧ, ନିର୍ମଳ, ଯଶସ୍ବୀ ଶିବ—ପତି—ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

Verse 3

दुष्टान्तकाय सर्वाय भवाय परमात्मने पञ्चवक्त्रो दशभुजो ह्य् अक्षपञ्चदशैर्युतः

ଦୁଷ୍ଟାନ୍ତକ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ପରମାତ୍ମା ଭବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର—ଯିଏ ପଞ୍ଚବକ୍ତ୍ର, ଦଶଭୁଜ ଏବଂ ପଞ୍ଚଦଶ ଅକ୍ଷମାଳାରେ ଯୁକ୍ତ।

Verse 4

शुद्धस्फटिकसंकाशः सर्वाभरणभूषितः सर्वज्ञः सर्वगः शान्तः सर्वोपरि सुसंस्थितः

ସେ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଆଭରଣରେ ଭୂଷିତ। ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଗ, ଶାନ୍ତ—ସର୍ବୋପରି ସୁସ୍ଥିତ ପରମ ପତି।

Verse 5

पद्मासनस्थः सोमेशः पापमाशु व्यपोहतु ईशानः पुरुषश्चैव अघोरः सद्य एव च

ପଦ୍ମାସନସ୍ଥ ସୋମେଶ୍ୱର ଶୀଘ୍ର ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ଈଶାନ, ପୁରୁଷ, ଅଘୋର, ସଦ୍ୟୋଜାତ—ଏହି ଶୁଭ ମୁଖଗୁଡ଼ିକ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ମଳ ଓ ବନ୍ଧନଜନ୍ୟ କ୍ଲେଶ ନିବାରଣ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 6

वामदेवश् च भगवान् पापमाशु व्यपोहतु अनन्तः सर्वविद्येशः सर्वज्ञः सर्वदः प्रभुः

ଭଗବାନ ବାମଦେବ ଶୀଘ୍ର ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ସେ ଅନନ୍ତ, ସର୍ବବିଦ୍ୟାର ଈଶ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଦ—ପରମ ପ୍ରଭୁ, ପତି।

Verse 7

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु सूक्ष्मः सुरासुरेशानो विश्वेशो गणपूजितः

ଶିବଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ଥିବା ସେ ପ୍ରଭୁ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ସେ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଦେବାସୁରେଶ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଓ ଗଣପୂଜିତ।

Verse 8

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु शिवोत्तमो महापूज्यः शिवध्यानपरायणः

ଶିବଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ଥିବା ସେ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ସେ ଶିବୋତ୍ତମ, ମହାପୂଜ୍ୟ, ଶିବଧ୍ୟାନପରାୟଣ।

Verse 9

सर्वगः सर्वदः शान्तः स मे पापं व्यपोहतु एकाक्षो भगवानीशः शिवार्चनपरायणः

ସର୍ବଗ, ସର୍ବଦ, ଶାନ୍ତ ସେ ପ୍ରଭୁ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ସେ ଏକାକ୍ଷ, ଭଗବାନ ଈଶ, ଶିବାର୍ଚ୍ଚନପରାୟଣ।

Verse 10

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु त्रिमूर्तिर् भगवान् ईशः शिवभक्तिप्रबोधकः

ଶିବଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ଭଗବାନ ଈଶ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ସେ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତିସ୍ୱରୂପ ଓ ଶିବଭକ୍ତି ପ୍ରବୋଧକ।

Verse 11

शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु श्रीकण्ठः श्रीपतिः श्रीमाञ् शिवध्यानरतः सदा

ଶିବଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ—ଶ୍ରୀପତି, ଶ୍ରୀମାନ—ସଦା ଶିବଧ୍ୟାନରତ ହୋଇ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 12

शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु त्रैलोक्यनमिता देवी सोल्काकारा पुरातनी

ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ନିତ୍ୟରତ ସେଇ ଶ୍ରୀମାନ୍ ପ୍ରଭୁ ମୋ ପାପ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟନମିତା, ପୁରାତନୀ, ଜ୍ୱାଲାମୟୀ ଦେବୀ ଏହି ଶୁଦ୍ଧିକର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 13

शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु त्रैलोक्यनमिता देवी सोल्काकारा पुरातनी

ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ରତ ସେଇ ଧନ୍ୟ ପ୍ରଭୁ ମୋ ପାପ ହରଣ କରୁନ୍ତୁ। ତ୍ରୈଲୋକ୍ୟନମିତା, ପୁରାତନୀ, ଅଗ୍ନିଶିଖାସଦୃଶ ତେଜୋମୟୀ ଦେବୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା ଓ ଶୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।

Verse 14

दाक्षायणी महादेवी गौरी हैमवती शुभा एकपर्णाग्रजा सौम्या तथा वै चैकपाटला

ସେ ଦାକ୍ଷାୟଣୀ ମହାଦେବୀ; ଗୌରୀ, ହୈମବତୀ, ଶୁଭା—ଏକପର୍ଣ୍ଣା, ସୌମ୍ୟା, ଅଗ୍ରଜା; ଏବଂ ‘ଚୈକପାଟଲା’ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧା।

Verse 15

अपर्णा वरदा देवी वरदानैकतत्परा उमा सुरहरा साक्षात् कौशिकी वा कपर्दिनी

ସେ ଅପର୍ଣ୍ଣା, ବରଦା ଦେବୀ—ବରଦାନ ଦେବାରେ ଏକନିଷ୍ଠା। ସେ ଉମା, ଦୁଷ୍ଟଶକ୍ତି-ସଂହାରିଣୀ; ସେ କୌଶିକୀ, ଏବଂ କପର୍ଦ୍ଦିନୀ—ଜଟାଧାରିଣୀ ଶକ୍ତି।

Verse 16

खट्वाङ्गधारिणी दिव्या कराग्रतरुपल्लवा नैगमेयादिभिर् दिव्यैश् चतुर्भिः पुत्रकैर्वृता

ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଧାରିଣୀ ସେଇ ଦିବ୍ୟ ତେଜୋମୟୀ, ଯାହାଙ୍କ କରାଗ୍ର ନବପଲ୍ଲବ ପରି କୋମଳ; ନୈଗମେୟ ଆଦି ଚାରି ଦିବ୍ୟ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତା ଥିଲେ।

Verse 17

मेनाया नन्दिनी देवी वारिजा वारिजेक्षणा अंबाया वीतशोकस्य नन्दिनश् च महात्मनः

ମେନାଠାରୁ ଦେବୀ ନନ୍ଦିନୀ ଜନ୍ମିଲେ—ସେ ବାରିଜା, ପଦ୍ମସମ୍ଭବା, ପଦ୍ମନେତ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅମ୍ବାଠାରୁ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ବୀତଶୋକ ଓ ମହାତ୍ମା ନନ୍ଦିନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆବିର୍ଭାବ କୁହାଯାଇଛି।

Verse 18

शुभावत्याः सखी शान्ता पञ्चचूडा वरप्रदा सृष्ट्यर्थं सर्वभूतानां प्रकृतित्वं गताव्यया

ଶୁଭାବତୀଙ୍କ ସଖୀ, ଶାନ୍ତା, ପଞ୍ଚଚୂଡା, ବରପ୍ରଦା—ଅବ୍ୟୟା ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଭୂତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ନିମିତ୍ତେ ପ୍ରକୃତିତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କଲେ।

Verse 19

त्रयोविंशतिभिस् तत्त्वैर् महदाद्यैर् विजृम्भिता लक्ष्म्यादिशक्तिभिर् नित्यं नमिता नन्दनन्दिनी

ନନ୍ଦନନ୍ଦିନୀ ମହତ୍ ଆଦି ତେଇଶି ତତ୍ତ୍ୱରୂପେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଦି ଶକ୍ତିମାନେ ନିତ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ନମନ କରନ୍ତି।

Verse 20

मनोन्मनी महादेवी मायावी मण्डनप्रिया मायया या जगत्सर्वं ब्रह्माद्यं सचराचरम्

ସେ ମନୋନ୍ମନୀ ମହାଦେବୀ—ମାୟାମୟୀ, ମଣ୍ଡନପ୍ରିୟା। ଯିଏ ନିଜ ମାୟାଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ସହିତ ଚରାଚର ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।

Verse 21

क्षोभिणी मोहिनी नित्यं योगिनां हृदि संस्थिता एकानेकस्थिता लोके इन्दीवरनिभेक्षणा

ସେ ନିତ୍ୟ କ୍ଷୋଭିଣୀ ଓ ମୋହିଣୀ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସଂସ୍ଥିତ। ଏକ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଅନେକ ରୂପେ ଅବସ୍ଥିତ; ତାଙ୍କ ନେତ୍ର ନୀଳପଦ୍ମ ସଦୃଶ।

Verse 22

भक्त्या परमया नित्यं सर्वदेवैरभिष्टुता गणेन्द्राम्भोजगर्भेन्द्रयमवित्तेशपूर्वकैः

ସେ ପରମ ଭକ୍ତିରେ ନିତ୍ୟ ସ୍ଥିତ ଥିଲେ; ଗଣେଶ, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ ଓ କୁବେର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମଙ୍ଗଳଶକ୍ତି ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ସଦା ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ।

Verse 23

संस्तुता जननी तेषां सर्वोपद्रवनाशिनी भक्तानामार्तिहा भव्या भवभावविनाशनी

ସ୍ତୁତିତ ହେଲେ ସେଇ ଜନନୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଉପଦ୍ରବ ନାଶିନୀ ହୁଅନ୍ତି। ସେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତି ହରନ୍ତି; ସେ ଭବ୍ୟା—ମଙ୍ଗଳମୟୀ, ଏବଂ ଭବ-ଭାବ ଅର୍ଥାତ୍ ସଂସାର-ଭବ ଓ ତାହାର ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି।

Verse 24

भुक्तिमुक्तिप्रदा दिव्या भक्तानामप्रयत्नतः सा मे साक्षान्महादेवी पापम् आशु व्यपोहतु

ଭୁକ୍ତି ଓ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନକାରିଣୀ ସେଇ ଦିବ୍ୟ ମହାଦେବୀ—ଯିଏ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଅପ୍ରୟାସରେ ଏହି ଫଳ ଦିଅନ୍ତି—ସାକ୍ଷାତ୍ ସେ ଦେବୀ ମୋର ପାପକୁ ଶୀଘ୍ର ଅପସାରଣ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 25

चण्डः सर्वगणेशानो मुखाच्छंभोर्विनिर्गतः शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु

ଚଣ୍ଡ—ସମସ୍ତ ଗଣମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ନିର୍ଗତ, ଶିବାର୍ଚ୍ଚନାରେ ରତ ଓ ଶ୍ରୀମାନ୍—ସେ ମୋର ପାପକୁ ଅପସାରଣ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 26

शालङ्कायनपुत्रस्तु हलमार्गोत्थितः प्रभुः जामाता मरुतां देवः सर्वभूतमहेश्वरः

ସେଇ ପ୍ରଭୁ ଶାଳଙ୍କାୟନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ହଳର ମାର୍ଗରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଲେ; ସେ ମରୁତମାନଙ୍କ ଜାମାତା, ମରୁତମାନଙ୍କ ଦେବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୂତଙ୍କ ମହେଶ୍ୱର ହେଲେ।

Verse 27

सर्वगः सर्वदृक् शर्वः सर्वेशसदृशः प्रभुः सनारायणकैर् देवैः सेन्द्रचन्द्रदिवाकरैः

ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଶର୍ବ—ସର୍ବେଶ ସଦୃଶ ପ୍ରଭୁ। ନାରାୟଣ ସହିତ ଦେବଗଣ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଉପାସନା କରନ୍ତି।

Verse 28

सिद्धैश् च यक्षगन्धर्वैर् भूतैर्भूतविधायकैः उरगैरृषिभिश्चैव ब्रह्मणा च महात्मना

ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ; ଭୂତଗଣକୁ ବିଧାନ କରୁଥିବା ଭୂତମାନେ; ଉରଗ (ନାଗ) ଓ ଋଷିମାନେ; ଏବଂ ମହାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ—ସମସ୍ତେ ସେଇ ପରମ ପ୍ରଭୁ (ପତି)ଙ୍କ ସାକ୍ଷୀ-ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

Verse 29

स्तुतस्त्रैलोक्यनाथस्तु मुनिरन्तः पुरं स्थितः सर्वदा पूजितः सर्वैर् नन्दी पापं व्यपोहतु

ଯିଏ ତ୍ରିଲୋକନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଅବସ୍ଥିତ ମୁନିସ୍ୱରୂପ ସେବକ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜିତ—ସେଇ ନନ୍ଦୀ ଆମ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 30

महाकायो महातेजा महादेव इवापरः शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु

ଯିଏ ମହାକାୟ, ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମହାଦେବ ପରି; ଶିବାର୍ଚ୍ଚନାରେ ରତ ଶ୍ରୀମାନ—ସେ ମୋ ପାପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 31

मेरुमन्दारकैलासतटकूटप्रभेदनः ऐरावतादिभिर् दिव्यैर् दिग्गजैश् च सुपूजितः

ଯିଏ ମେରୁ, ମନ୍ଦାର ଓ କୈଲାସର ତଟ ଓ ଶିଖରକୁ ଭେଦି ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଐରାବତ ଆଦି ଦିବ୍ୟ ଦିଗ୍ଗଜମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସୁପୂଜିତ—ତାଙ୍କ ମହିମା ସର୍ବଦିଗରେ ପ୍ରକାଶିତ।

Verse 32

सप्तपातालपादश् च सप्तद्वीपोरुजङ्घकः सप्तार्णवाङ्कुशश्चैव सर्वतीर्थोदरः शिवः

ଯାହାଙ୍କ ପାଦ ସପ୍ତ ପାତାଳ, ଯାହାଙ୍କ ବିଶାଳ ଜଂଘା ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ, ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍କୁଶ ସପ୍ତ ସମୁଦ୍ର, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ ଉଦରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ବସେ—ସେଇ ସର୍ବଧାରୀ ପରମପତି ଶିବ।

Verse 33

आकाशदेहो दिग्बाहुः सोमसूर्याग्निलोचनः हतासुरमहावृक्षो ब्रह्मविद्यामहोत्कटः

ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ଆକାଶ, ଯାହାଙ୍କ ବାହୁ ଦିଗମାନ, ଯାହାଙ୍କ ନେତ୍ର ସୋମ-ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଅଗ୍ନି; ଯିଏ ଅସୁରମହାବୃକ୍ଷକୁ ଛେଦି ପତିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାରେ ପରମ ପ୍ରଚଣ୍ଡ—ସେଇ ପରମପତି ଭଗବାନ ଶିବ।

Verse 34

ब्रह्माद्याधोरणैर् दिव्यैर् योगपाशसमन्वितैः बद्धो हृत्पुण्डरीकाख्ये स्तंभे वृत्तिं निरुध्य च

ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବମାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଅଧୋରଜ୍ଜୁଦ୍ୱାରା—ଯୋଗପାଶସହିତ—ବଦ୍ଧ ହୋଇ, ‘ହୃତ୍ପୁଣ୍ଡରୀକ’ ନାମକ ସ୍ତମ୍ଭରେ ଚିତ୍ତବୃତ୍ତିକୁ ନିରୋଧ କରି ନିଶ୍ଚଳ କଲେ।

Verse 35

नागेन्द्रवक्त्रो यः साक्षाद् गणकोटिशतैर्वृतः शिवध्यानैकसम्पन्नः स मे पापं व्यपोहतु

ଯିଏ ସାକ୍ଷାତ୍ ନାଗେନ୍ଦ୍ର-ବକ୍ତ୍ର, ଯିଏ ଗଣକୋଟିଶତେ ପରିବୃତ, ଏବଂ ଯିଏ କେବଳ ଶିବଧ୍ୟାନରେ ସମ୍ପନ୍ନ—ସେ ମୋ ପାପ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 36

भृङ्गीशः पिङ्गलाक्षो ऽसौ भसिताशस्तु देहयुक् शिवार्चनरतः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु

ପିଙ୍ଗଳାକ୍ଷ ଭୃଙ୍ଗୀଶ, ଦେହରେ ପବିତ୍ର ଭସ୍ମ ଧାରଣ କରି, ଶ୍ରୀମାନ ହୋଇ ଶିବାର୍ଚ୍ଚନାରେ ରତ—ସେ ମୋ ପାପ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 37

चतुर्भिस्तनुभिर् नित्यं सर्वासुरनिबर्हणः स्कन्दः शक्तिधरः शान्तः सेनानीः शिखिवाहनः

ଚାରି ତନୁରେ ନିତ୍ୟ ପ୍ରକଟ, ସମସ୍ତ ଅସୁରବଳ-ନିବାରକ—ଶକ୍ତିଧର, ଶାନ୍ତ, ଦେବସେନାର ସେନାପତି, ମୟୂରବାହନ ସ୍କନ୍ଦ।

Verse 38

देवसेनापतिः श्रीमान् स मे पापं व्यपोहतु भवः शर्वस्तथेशानो रुद्रः पशुपतिस् तथा

ଦେବସେନାପତି ଶ୍ରୀମାନ୍ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ଏବଂ ଭବ, ଶର୍ବ, ଈଶାନ, ରୁଦ୍ର ଓ ପଶୁପତି ମଧ୍ୟ (ତାହା) ନିବାରନ୍ତୁ।

Verse 39

उग्रो भीमो महादेवः शिवार्चनरतः सदा एताः पापं व्यपोहन्तु मूर्तयः परमेष्ठिनः

ଉଗ୍ର, ଭୀମ ଓ ମହାଦେବ—ଯିଏ ସଦା ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ରତ—ପରମେଷ୍ଠିଙ୍କ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିମାନେ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 40

महादेवः शिवो रुद्रः शङ्करो नीललोहितः ईशानो विजयो भीमो देवदेवो भवोद्भवः

ସେ ମହାଦେବ, ଶିବ, ରୁଦ୍ର, ଶଙ୍କର, ନୀଳ-ଲୋହିତ; ଈଶାନ, ସଦା ବିଜୟୀ, ଭୀମ; ଦେବଦେବ ଓ ଭବୋଦ୍ଭବ—ଭବର ମୂଳ।

Verse 41

कपालीशश् च विज्ञेयो रुद्रा रुद्रांशसंभवाः शिवप्रणामसम्पन्ना व्यपोहन्तु मलं मम

କପାଳୀଶକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିବା ଉଚିତ; ରୁଦ୍ରାଂଶରୁ ଜନ୍ମିତ ରୁଦ୍ରମାନେ ଶିବପ୍ରଣାମରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ମୋ ମଳ (ଅଶୁଦ୍ଧି) ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 42

विकर्तनो विवस्वांश् च मार्तण्डो भास्करो रविः लोकप्रकाशकश्चैव लोकसाक्षीत्रिविक्रमः

ସେ ବିକର୍ତ୍ତନ ଓ ବିବସ୍ୱାନ; ମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ, ଭାସ୍କର ଓ ରବି। ସେଇ ଲୋକପ୍ରକାଶକ, ଲୋକସାକ୍ଷୀ ଓ ତ୍ରିବିକ୍ରମ।

Verse 43

आदित्यश् च तथा सूर्यश् चांशुमांश् च दिवाकरः एते वै द्वादशादित्या व्यपोहन्तु मलं मम

ଆଦିତ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଂଶୁମାନ ଓ ଦିବାକର—ଏମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ—ମୋର ମଳ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ପଶୁକୁ ଢାକୁଥିବା ମଳବନ୍ଧନ ନିବାରିତ ହୋଇ, ପତି ଶିବଭକ୍ତି ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ସ୍ଥିର ହେଉ।

Verse 44

गगनं स्पर्शनं तेजो रसश् च पृथिवी तथा चन्द्रः सूर्यस्तथात्मा च तनवः शिवभाषिताः

ଗଗନ, ସ୍ପର୍ଶନ (ବାୟୁ), ତେଜ (ଅଗ୍ନି), ରସ (ଜଳ) ଓ ପୃଥିବୀ; ଏହିପରି ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆତ୍ମା—ଏମାନେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ତନୁସ୍ୱରୂପ।

Verse 45

पापं व्यपोहन्तु मम भयं निर्णाशयन्तु मे वासवः पावकश्चैव यमो निरृतिरेव च

ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଓ ପାବକ (ଅଗ୍ନି) ମୋର ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ; ଯମ ଓ ନିରୃତି ମୋର ଭୟ ସମୂଳେ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ। ଧର୍ମରକ୍ଷକ ଏହି ଦେବମାନେ ପାଶବନ୍ଧନ ହଟାଇ, ପଶୁର ପତି ଶିବଭକ୍ତି ସ୍ଥିର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 46

वरुणो वायुसोमौ च ईशानो भगवान् हरिः पितामहश् च भगवान् शिवध्यानपरायणः

ବରୁଣ, ବାୟୁ ଓ ସୋମ; ଈଶାନ; ଭଗବାନ୍ ହରି; ଏବଂ ଭଗବାନ୍ ପିତାମହ (ବ୍ରହ୍ମା)—ଏ ସମସ୍ତେ ଭଗବାନ୍ ଶିବଧ୍ୟାନରେ ପରାୟଣ।

Verse 47

एते पापं व्यपोहन्तु मनसा कर्मणा कृतम् नभस्वान्स्पर्शनो वायुर् अनिलो मारुतस् तथा

ନଭସ୍ୱାନ, ସ୍ପର୍ଶନ, ବାୟୁ, ଅନିଲ ଓ ମାରୁତ—ମନ ଓ କର୍ମରେ କୃତ ପାପକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ବାୟୁ-ତତ୍ତ୍ୱର ପବିତ୍ର ସ୍ପର୍ଶରେ ପଶୁ (ଜୀବ)ର ପାଶବନ୍ଧ ଶିଥିଳ ହେଉ; ଅନୁଗ୍ରହେ ଅନ୍ତଃସ୍ରୋତ ପତି ଶିବଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରୁ।

Verse 48

प्राणः प्राणेशजीवेशौ मारुतः शिवभाषिताः शिवार्चनरताः सर्वे व्यपोहन्तु मलं मम

ପ୍ରାଣ, ପ୍ରାଣେଶ ଓ ଜୀବେଶ; ଶିବଭାଷିତ ମାରୁତଗଣ; ଏବଂ ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ରତ ସମସ୍ତେ—ମୋର ମଳ (ଅଶୁଦ୍ଧି) ଦୂର କରନ୍ତୁ। ପଶୁ (ଜୀବ)କୁ ବାନ୍ଧୁଥିବା ପାଶରୂପ ମଳ ନଶ୍ଟ ହେଉ; ପତି ଶିବଙ୍କ ଶରଣ ମୋତେ ମିଳୁ।

Verse 49

खेचरी वसुचारी च ब्रह्मेशो ब्रह्मब्रह्मधीः सुषेणः शाश्वतः पृष्टः सुपुष्टश् च महाबलः

ସେ ଖେଚରୀ—ଆକାଶେ ବିଚରଣକାରୀ; ଓ ବସୁଚାରୀ—ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗମନକାରୀ। ସେ ବ୍ରହ୍ମେଶ—ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜ୍ୟ ପ୍ରଭୁ; ବ୍ରହ୍ମରୂପ ବୁଦ୍ଧି ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ। ସେ ସୁଷେଣ, ଶାଶ୍ୱତ, ପୃଷ୍ଟ, ସୁପୁଷ୍ଟ, ମହାବଳ—ସେଇ ପତୀଶ୍ୱର ଶିବ ଏକାକୀ ପଶୁ (ଜୀବ)ର ପାଶ ମୋଚନ କରନ୍ତି।

Verse 50

एते वै चारणाः शंभोः पूजयातीव भाविताः व्यपोहन्तु मलं सर्वं पापं चैव मया कृतम्

ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଏହି ଚାରଣମାନେ—ପୂଜାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ନିବିଷ୍ଟ—ମୋର ସମସ୍ତ ମଳ (ଅଶୁଦ୍ଧି) ଏବଂ ମୋ ଦ୍ୱାରା କୃତ ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 51

मन्त्रज्ञो मन्त्रवित् प्राज्ञो मन्त्रराट् सिद्धपूजितः सिद्धवत्परमः सिद्धः सर्वसिद्धिप्रदायिनः

ସେ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍; ପ୍ରାଜ୍ଞ, ମନ୍ତ୍ରରାଟ୍। ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ସିଦ୍ଧ—ସ୍ୱୟଂ ନିତ୍ୟସିଦ୍ଧ—ଏବଂ ଶରଣାଗତ ପଶୁ (ଜୀବ)କୁ ସର୍ବ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନକାରୀ ପତୀଶ୍ୱର।

Verse 52

व्यपोहन्तु मलं सर्वे सिद्धाः शिवपदार्चकाः यक्षो यक्षेशधनदो जृम्भको मणिभद्रकः

ସମସ୍ତ ମଳିନତା ଦୂର ହେଉ। ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ପାଦାର୍ଚ୍ଚନାରେ ନିୟୁକ୍ତ ସିଦ୍ଧମାନେ, ଏବଂ ଯକ୍ଷ, ଯକ୍ଷେଶ ଧନଦ, ଜୃମ୍ଭକ ଓ ମଣିଭଦ୍ର—ସମସ୍ତେ ରକ୍ଷା କରି କଳୁଷ ହରନ୍ତୁ।

Verse 53

पूर्णभद्रेश्वरो माली शितिकुण्डलिरेव च नरेन्द्रश्चैव यक्षेशा व्यपोहन्तु मलं मम

ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ରେଶ୍ୱର, ମାଲୀ, ଶିତିକୁଣ୍ଡଲି ଓ ନରେନ୍ଦ୍ର—ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଧିପତି—ମୋର ମଳିନତା ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଶିବଭକ୍ତିରେ ବାଧାଦାୟକ କଳଙ୍କ ହରନ୍ତୁ।

Verse 54

अनन्तः कुलिकश्चैव वासुकिस्तक्षकस्तथा कर्कोटको महापद्मः शङ्खपालो महाबलः

ଅନନ୍ତ, କୁଲିକ, ବାସୁକି ଓ ତକ୍ଷକ; କର୍କୋଟକ, ମହାପଦ୍ମ, ଶଙ୍ଖପାଳ—ଏମାନେ ମହାବଳୀ ମହାନାଗରାଜ।

Verse 55

शिवप्रणामसम्पन्नाः शिवदेहप्रभूषणाः मम पापं व्यपोहन्तु विषं स्थावरजङ्गमम्

ଯେମାନେ ଶିବପ୍ରଣାମରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ଶିବଦେହର ଭୂଷଣ, ସେମାନେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଏବଂ ସ୍ଥାବର-ଜଙ୍ଗମ ସୃଷ୍ଟିର ବିଷକୁ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ।

Verse 56

वीणाज्ञः किन्नरश्चैव सुरसेनः प्रमर्दनः अतीशयः स प्रयोगी गीतज्ञश्चैव किन्नराः

କିନ୍ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀଣାନିପୁଣ, ଏବଂ କିନ୍ନର, ସୁରସେନ, ପ୍ରମର୍ଦନ, ଅତୀଶୟ, ପ୍ରୟୋଗୀ, ଗୀତଜ୍ଞ—ଏମାନେ ଦିବ୍ୟ ଗାୟକ-ବାଦକ; ତାଙ୍କର ସିଦ୍ଧ କଳା ପତିସ୍ୱରୂପ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ବିଶ୍ୱକ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ ହୁଏ।

Verse 57

शिवप्रणामसम्पन्ना व्यपोहन्तु मलं मम विद्याधरश् च विबुधो विद्याराशिर्विदां वरः

ଶିବପ୍ରଣାମ—ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପବିତ୍ର—ମୋର ମଳକୁ ଦୂର କରୁ। ବିଦ୍ୟାଧର, ଦିବ୍ୟ ମୁନି, ବିଦ୍ୟାର ଭଣ୍ଡାର ଓ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—ସେ ମଧ୍ୟ ମୋର କଲ୍ମଷ ନାଶ କରୁ।

Verse 58

विबुद्धो विबुधः श्रीमान् कृतज्ञश् च महायशाः एते विद्याधराः सर्वे शिवध्यानपरायणाः

ଜାଗ୍ରତ ଓ ଦେବସ୍ୱରୂପ, ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ, କୃତଜ୍ଞ ଓ ମହାଯଶସ୍ୱୀ—ଏହି ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାଧର ଶିବଧ୍ୟାନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାୟଣ।

Verse 59

व्यपोहन्तु मलं घोरं महादेवप्रसादतः वामदेवी महाजम्भः कालनेमिर्महाबलः

ମହାଦେବଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ଘୋର ମଳ ଦୂର ହେଉ—ବାମଦେବୀ, ମହାଜମ୍ଭ ଓ ମହାବଳୀ କାଳନେମି (ଏହି ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ) ଦ୍ୱାରା।

Verse 60

सुग्रीवो मर्दकश्चैव पिङ्गलो देवमर्दनः प्रह्रादश्चाप्यनुह्रादः संह्रादः किल बाष्कलौ

ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ମର୍ଦ୍ଦକ; ପିଙ୍ଗଳ ଓ ଦେବମର୍ଦ୍ଦନ; ତଥା ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅନୁହ୍ଲାଦ ଓ ସଂହ୍ଲାଦ—ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବାଷ୍କଲ ମଧ୍ୟ (ଥିଲେ)।

Verse 61

जम्भः कुंभश् च मायावी कार्तवीर्यः कृतंजयः एते ऽसुरा महात्मानो महादेवपरायणाः

ଜମ୍ଭ, କୁମ୍ଭ, ମାୟାବୀ, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଓ କୃତଞ୍ଜୟ—ଏହି ଅସୁରମାନେ ମହାତ୍ମା; ମହାଦେବଙ୍କୁ ନିର୍ଭର କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରାୟଣ ଓ ଶରଣାଗତ।

Verse 62

व्यपोहन्तु भयं घोरम् आसुरं भावमेव च गरुत्मान् खगतिश्चैव पक्षिराट् नागमर्दनः

ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପବନବେଗୀ ଗରୁଡ, ପକ୍ଷିରାଜ, ନାଗମର୍ଦନ—ମୋର ଘୋର ଭୟ ଓ ଆସୁର ଭାବକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 63

नागशत्रुर् हिरण्याङ्गो वैनतेयः प्रभञ्जनः नागाशीर्विषनाशश् च विष्णुवाहन एव च

ସେ ନାଗଶତ୍ରୁ, ହିରଣ୍ୟାଙ୍ଗ, ବିନତାପୁତ୍ର ବୈନତେୟ, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନସଦୃଶ; ନାଗଶାପ ଓ ବିଷ ନାଶକ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁବାହନ।

Verse 64

एते हिरण्यवर्णाभा गरुडा विष्णुवाहनाः नानाभरणसम्पन्ना व्यपोहन्तु मलं मम

ଏହି ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ ଗରୁଡମାନେ—ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବାହନ, ନାନା ଆଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ—ମୋର ମଳ (ଅଶୁଦ୍ଧି) ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 65

अगस्त्यश् च वसिष्ठश् च अङ्गिरा भृगुरेव च काश्यपो नारदश्चैव दधीचश्च्यवनस् तथा

ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ବସିଷ୍ଠ, ଅଙ୍ଗିରା ଓ ଭୃଗୁ, କାଶ୍ୟପ ଓ ନାରଦ, ଏବଂ ଦଧୀଚି ଓ ଚ୍ୟବନ—ଏହି ମହର୍ଷିମାନେ ଏଠାରେ ସ୍ମରଣୀୟ।

Verse 66

उपमन्युस्तथान्ये च ऋषयः शिवभाविताः शिवार्चनरताः सर्वे व्यपोहन्तु मलं मम

ଉପମନ୍ୟୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ—ଯାହାଙ୍କ ମନ ଶିବଭାବରେ ଭାବିତ, ଯେମାନେ ଶିବାର୍ଚ୍ଚନାରେ ରତ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମୋର ମଳ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 67

पितरः पितामहाश् च तथैव प्रपितामहाः अग्निष्वात्ता बर्हिषदस् तथा मातामहादयः

ପିତୃମାନେ, ପିତାମହ ଓ ପ୍ରପିତାମହ; ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ଓ ବର୍ହିଷଦ୍ ନାମକ ପିତୃଗଣ; ଏବଂ ମାତାମହାଦି—ଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ମରଣ କରି ତର୍ପଣାଦିରେ ତୃପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 68

व्यपोहन्तु भयं पापं शिवध्यानपरायणाः लक्ष्मीश् च धरणी चैव गायत्री च सरस्वती

ଶିବଧ୍ୟାନରେ ପରାୟଣ ଭକ୍ତମାନେ ଭୟ ଓ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ; ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଧରଣୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ସରସ୍ୱତୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।

Verse 69

दुर्गा उषा शची ज्येष्ठा मातरः सुरपूजिताः देवानां मातरश् चैव गणानां मातरस् तथा

ଦୁର୍ଗା, ଉଷା, ଶଚୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା—ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏହି ମାତୃଶକ୍ତିମାନେ; ଦେବମାନଙ୍କର ମାତା ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଗଣମାନଙ୍କର ମାତା ମଧ୍ୟ।

Verse 70

भूतानां मातरः सर्वा यत्र या गणमातरः प्रसादाद्देवदेवस्य व्यपोहन्तु मलं मम

ସମସ୍ତ ଭୂତଜୀବଙ୍କର ମାତୃମାନେ—ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଗଣମାତା ଅଛନ୍ତି—ଦେବଦେବ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ମୋର ମଳ (ଅଶୁଦ୍ଧି) ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 71

उर्वशी मेनका चैव रंभा रतितिलोत्तमाः सुमुखी दुर्मुखी चैव कामुकी कामवर्धनी

ଉର୍ବଶୀ, ମେନକା ଓ ରମ୍ଭା; ରତି ଓ ତିଲୋତ୍ତମା; ତଥା ସୁମୁଖୀ, ଦୁର୍ମୁଖୀ; କାମୁକୀ ଓ କାମବର୍ଧନୀ—ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ଶିବଙ୍କ ଅଧୀନ ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଗଣ୍ୟ।

Verse 72

तथान्याः सर्वलोकेषु दिव्याश्चाप्सरसस् तथा शिवाय ताण्डवं नित्यं कुर्वन्त्यो ऽतीव भाविताः

ସେହିପରି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ, ଶିବଭକ୍ତିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାବିତ ହୋଇ, ଶିବାର୍ପଣରୂପେ ନିତ୍ୟ ତାଣ୍ଡବ କରନ୍ତି।

Verse 73

देव्यः शिवार्चनरता व्यपोहन्तु मलं मम अर्कः सोमो ऽङ्गारकश् च बुधश्चैव बृहस्पतिः

ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ରତ ଦେବୀଶକ୍ତିମାନେ ମୋର ମଳିନତା ଦୂର କରନ୍ତୁ—ଅର୍କ (ସୂର୍ଯ୍ୟ), ସୋମ (ଚନ୍ଦ୍ର), ଅଙ୍ଗାରକ (ମଙ୍ଗଳ), ବୁଧ ଓ ବୃହସ୍ପତି ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।

Verse 74

शुक्रः शनैश्चरश्चैव राहुः केतुस्तथैव च व्यपोहन्तु भयं घोरं ग्रहपीडां शिवार्चकाः

ଶୁକ୍ର, ଶନୈଶ୍ଚର, ଏବଂ ରାହୁ-କେତୁ—ଏମାନେ ଘୋର ଭୟ ଓ ଗ୍ରହପୀଡା ଦୂର କରନ୍ତୁ; ଶିବାର୍ଚ୍ଚକ ଭକ୍ତମାନେ ଅକ୍ଷତ ରହୁନ୍ତୁ।

Verse 75

मेषो वृषो ऽथ मिथुनस् तथा कर्कटकः शुभः सिंहश् च कन्या विपुला तुला वै वृश्चिकस् तथा

ମେଷ, ବୃଷ, ପରେ ମିଥୁନ; ତଥା ଶୁଭ କର୍କଟ; ସିଂହ ଓ ବିପୁଳ କନ୍ୟା; ପରେ ତୁଳା ଏବଂ ବୃଶ୍ଚିକ—ଏହି ରାଶିମାନେ କ୍ରମେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

Verse 76

धनुश् च मकरश्चैव कुंभो मीनस्तथैव च राशयो द्वादश ह्येते शिवपूजापरायणाः

ଧନୁ, ମକର, କୁମ୍ଭ ଓ ମୀନ ମଧ୍ୟ—ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ରାଶି; ସମସ୍ତେ ଶିବପୂଜାରେ ପରାୟଣ।

Verse 77

व्यपोहन्तु भयं पापं प्रसादात्परमेष्ठिनः अश्विनी भरणी चैव कृत्तिका रोहिणी तथा

ପରମେଷ୍ଠିନଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ଭୟ ଓ ପାପ ଦୂର ହେଉ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଭରଣୀ, କୃତ୍ତିକା ଏବଂ ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।

Verse 78

श्रीमन्मृगशिरश्चार्द्रा पुनर्वसुपुष्यसार्पकाः मघा वै पूर्वफाल्गुन्य उत्तराफाल्गुनी तथा

ଶୁଭ ଅଟେ ମୃଗଶିରା ଓ ଆର୍ଦ୍ରା; ତଥା ପୁନର୍ବସୁ, ପୁଷ୍ୟ ଓ ସାର୍ପକ (ଆଶ୍ଳେଷା)। ମଘା ଏବଂ ଦୁଇ ଫାଲ୍ଗୁନୀ—ପୂର୍ବଫାଲ୍ଗୁନୀ ଓ ଉତ୍ତରଫାଲ୍ଗୁନୀ ମଧ୍ୟ।

Verse 79

हस्तचित्रा तथा स्वाती विशाखा चानुराधिका ज्येष्ठा मूलं महाभागा पूर्वाषाढा तथैव च

ତଥା ହସ୍ତ ଓ ଚିତ୍ରା, ସ୍ୱାତୀ; ବିଶାଖା ଓ ଅନୁରାଧା; ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ମୂଳ; ଏବଂ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ପୂର୍ବାଷାଢା ମଧ୍ୟ।

Verse 80

उत्तराषाढिका चैव श्रवणं च श्रविष्ठिका शतभिषक् पूर्वभद्रा तथा प्रोष्ठपदा तथा

ଉତ୍ତରାଷାଢା, ଶ୍ରବଣ ଓ ଶ୍ରବିଷ୍ଠା (ଧନିଷ୍ଠା); ଶତଭିଷଜ୍, ପୂର୍ବଭାଦ୍ରପଦା ଏବଂ ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦା (ଉତ୍ତରଭାଦ୍ରପଦା) ମଧ୍ୟ। ଶିବ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବ୍ରତ-ପୂଜାରେ ଏହି ନକ୍ଷତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଶୁଭକାଳ-ଚିହ୍ନ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପଶୁ (ବନ୍ଧ ଜୀବ) ଯଥାବିଧି ଭକ୍ତିରେ ପତି-ଶିବଙ୍କ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ।

Verse 81

पौष्णं च देव्यः सततं व्यपोहन्तु मलं मम ज्वरः कुम्भोदरश्चैव शङ्कुकर्णो महाबलः

ଦେବୀମାନେ ସଦା ମୋର ପୌଷ୍ଣ ମଳ (ଅଶୁଦ୍ଧି) ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ଏବଂ ଜ୍ୱର, କୁମ୍ଭୋଦର ଓ ମହାବଳୀ ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ଦୂର ହେଉନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପଶୁ ଶିବକୃପାର ଯୋଗ୍ୟ ହୁଏ।

Verse 82

महाकर्णः प्रभातश् च महाभूतप्रमर्दनः श्येनजिच्छिवदूतश् च प्रमथाः प्रीतिवर्धनाः

ମହାକର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରଭାତ, ମହାଭୂତ-ପ୍ରମର୍ଦ୍ଦନ, ଶ୍ୟେନଜିତ୍, ଶିବଦୂତ, ପ୍ରମଥଗଣ ଓ ପ୍ରୀତିବର୍ଧକ—ଏସବୁ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ପବିତ୍ର ନାମ ଓ ଗଣପରିଚର।

Verse 83

कोटिकोटिशतैश्चैव भूतानां मातरः सदा व्यपोहन्तु भयं पापं महादेवप्रसादतः

ମହାଦେବଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ଭୂତମାତୃଗଣ—କୋଟିକୋଟି ଶତ ସଂଖ୍ୟାରେ, ସଦା ସନ୍ନିହିତ—ଭୟ ଓ ପାପ ସଦା ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 84

शिवध्यानैकसम्पन्नो हिमराड् अंबुसन्निभः कुन्देन्दुसदृशाकारः कुंभकुन्देन्दुभूषणः

ଶିବଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ସେ ହିମାଳୟଜ ଜଳ ପରି ଦୀପ୍ତ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଆକାର କୁନ୍ଦପୁଷ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ଭୂଷଣ କୁମ୍ଭ-କୁନ୍ଦ-ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।

Verse 85

वडवानलशत्रुर्यो वडवामुखभेदनः चतुष्पादसमायुक्तः क्षीरोद इव पाण्डुरः

ଯିଏ ବଡ଼ବାନଳର ଶତ୍ରୁ, ବଡ଼ବାମୁଖ ଅଗ୍ନିକୁ ଭେଦ କରନ୍ତି; ଚତୁଷ୍ପାଦଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ କ୍ଷୀରୋଦ ସମୁଦ୍ର ପରି ଧବଳ ଓ ଦୀପ୍ତ।

Verse 86

रुद्रलोके स्थितो नित्यं रुद्रैः सार्धं गणेश्वरैः वृषेन्द्रो विश्वधृग् देवो विश्वस्य जगतः पिता

ସେ ନିତ୍ୟ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସ୍ଥିତ, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଓ ଗଣେଶ୍ୱରମାନଙ୍କ ସହ; ସେଇ ବୃଷେନ୍ଦ୍ର, ବିଶ୍ୱଧାରକ ଦେବ, ସମଗ୍ର ଜଗତର ପିତା।

Verse 87

वृतो नन्दादिभिर् नित्यं मातृभिर् मखमर्दनः शिवार्चनरतो नित्यं स मे पापं व्यपोहतु

ନନ୍ଦୀଆଦି ଗଣ ଓ ଦିବ୍ୟ ମାତୃଗଣେ ସଦା ପରିବୃତ, ଶିବାର୍ଚ୍ଚନାରେ ନିତ୍ୟରତ ମଖମର୍ଦନ ମୋ ପାପ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 88

गङ्गा माता जगन्माता रुद्रलोके व्यवस्थिता शिवभक्ता तु या नन्दा सा मे पापं व्यपोहतु

ଗଙ୍ଗା ମାତା, ଜଗନ୍ମାତା, ରୁଦ୍ରଲୋକେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ଶିବଭକ୍ତା ନନ୍ଦା ମୋ ପାପ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 89

भद्रा भद्रपदा देवी शिवलोके व्यवस्थिता माता गवां महाभागा सा मे पापं व्यपोहतु

ଭଦ୍ରା ଦେବୀ, ଭଦ୍ରପଦା, ଶିବଲୋକେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ଗୋମାତା ମହାଭାଗା ମୋ ପାପ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 90

सुरभिः सर्वतोभद्रा सर्वपापप्रणाशनी रुद्रपूजारता नित्यं सा मे पापं व्यपोहतु

ସୁରଭି, ସର୍ବତୋଭଦ୍ରା, ସର୍ବପାପପ୍ରଣାଶିନୀ; ରୁଦ୍ରପୂଜାରେ ନିତ୍ୟରତା ମୋ ପାପ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 91

सुशीला शीलसम्पन्ना श्रीप्रदा शिवभाविता शिवलोके स्थिता नित्यं सा मे पापं व्यपोहतु

ସୁଶୀଳା, ଶୀଳସମ୍ପନ୍ନା, ଶ୍ରୀପ୍ରଦା, ଶିବଭାବିତା; ଶିବଲୋକେ ନିତ୍ୟସ୍ଥିତା ମୋ ପାପ ନାଶ କରୁନ୍ତୁ।

Verse 92

वेदशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः सर्वकार्याभिचिन्तकः समस्तगुणसम्पन्नः सर्वदेवेश्वरात्मजः

ସେ ବେଦ-ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଚିନ୍ତକ ଓ ନିୟନ୍ତା। ସେ ସମସ୍ତ ଶୁଭଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ସର୍ବଦେବେଶ୍ୱର (ପତି)ଙ୍କ ଆତ୍ମଜ-ସ୍ୱରୂପ।

Verse 93

ज्येष्ठः सर्वेश्वरः सौम्यो महाविष्णुतनुः स्वयम् आर्यः सेनापतिः साक्षाद् गहनो मखमर्दनः

ସେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ସର୍ବେଶ୍ୱର ଓ ସୌମ୍ୟ। ସେ ସ୍ୱୟଂ ମହାବିଷ୍ଣୁ-ତନୁ; ଆର୍ୟ ଓ ପୂଜ୍ୟ, ସାକ୍ଷାତ୍ ସେନାପତି। ସେ ଗହନ-ସ୍ୱରୂପ, ଯଜ୍ଞାଭିମାନକୁ ମର୍ଦ୍ଦନ କରୁଥିବା ପତି।

Verse 94

ऐरावतगजारूढः कृष्णकुञ्चितमूर्धजः कृष्णाङ्गो रक्तनयनः शशिपन्नगभूषणः

ସେ ଐରାବତ ଗଜରେ ଆରୂଢ; କୃଷ୍ଣ କୁଞ୍ଚିତ କେଶଧାରୀ। କୃଷ୍ଣାଙ୍ଗ, ରକ୍ତନୟନ; ଶଶି ଓ ପନ୍ନଗ-ଭୂଷଣରେ ବିଭୂଷିତ।

Verse 95

भूतैः प्रेतैः पिशाचैश् च कूष्माण्डैश् च समावृतः शिवार्चनरतः साक्षात् स मे पापं व्यपोहतु

ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ ଓ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡମାନଙ୍କରେ ଘେରା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସାକ୍ଷାତ୍ ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ରତ—ସେ ମୋ ପାପକୁ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 96

ब्रह्माणी चैव माहेशी कौमारी वैष्णवी तथा वाराही चैव माहेन्द्री चामुण्डाग्नेयिका तथा

ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ମାହେଶୀ, କୌମାରୀ ଓ ବୈଷ୍ଣବୀ; ତଥା ବାରାହୀ ଓ ମାହେନ୍ଦ୍ରୀ; ଏବଂ ଚାମୁଣ୍ଡା ଓ ଆଗ୍ନେୟିକା—ଏହି ମାତୃଶକ୍ତିମାନେ ଉଲ୍ଲେଖିତ।

Verse 97

एता वै मातरः सर्वाः सर्वलोकप्रपूजिताः योगिनीभिर् महापापं व्यपोहन्तु समाहिताः

ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପୂଜିତ ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ମାତୃଗଣ, ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ସହ ଏକାଗ୍ର ଧ୍ୟାନରେ ମହାପାପକୁ ସମୂଳେ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 98

वीरभद्रो महातेजा हिमकुन्देन्दुसन्निभः रुद्रस्य तनयो रौद्रः शूलासक्तमहाकरः

ବୀରଭଦ୍ର ମହାତେଜସ୍ବୀ—ହିମ, କୁନ୍ଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଦୀପ୍ତ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରୌଦ୍ର ପୁତ୍ର, ଯାହାର ମହାକରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଆସକ୍ତ।

Verse 99

सहस्रबाहुः सर्वज्ञः सर्वायुधधरः स्वयम् त्रेताग्निनयनो देवस् त्रैलोक्याभयदः प्रभुः

ସେ ପ୍ରଭୁ ସହସ୍ରବାହୁ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସ୍ୱୟଂ ସର୍ବାୟୁଧଧାରୀ; ତ୍ରେତାଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କ ନୟନ, ସେ ଦେବ ତ୍ରିଲୋକକୁ ଅଭୟ ଦେଉଥିବା ସ୍ୱାମୀ।

Verse 100

मातॄणां रक्षको नित्यं महावृषभवाहनः त्रैलोक्यनमितः श्रीमान् शिवपादार्चने रतः

ସେ ମାତୃଗଣଙ୍କ ନିତ୍ୟ ରକ୍ଷକ; ମହାବୃଷଭବାହନ, ତ୍ରିଲୋକଦ୍ୱାରା ନମିତ ଶ୍ରୀମାନ—ସଦା ଶିବପାଦାର୍ଚ୍ଚନାରେ ରତ।

Verse 101

यज्ञस्य च शिरश्छेत्ता पूष्णो दन्तविनाशनः वह्नेर्हस्तहरः साक्षाद् भगनेत्रनिपातनः

ସେଇ ଯଜ୍ଞର ଶିରଛେଦକ, ପୂଷାଙ୍କ ଦନ୍ତବିନାଶକ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ହସ୍ତହର, ଏବଂ ଭଗଙ୍କ ନେତ୍ରନିପାତକ—ଏହାରୁ ପ୍ରକାଶ ଯେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞଶକ୍ତି ପ୍ରଭୁ-ପତିଙ୍କ ଅଧୀନ।

Verse 102

पादाङ्गुष्ठेन सोमाङ्गपेषकः प्रभुसंज्ञकः उपेन्द्रेन्द्रयमादीनां देवानामङ्गरक्षकः

ନିଜ ମହାପାଦାଙ୍ଗୁଷ୍ଠର କେବଳ ଚାପରେ ସେ ସୋମଙ୍କ ଦର୍ପକୁ ଦମନ କରନ୍ତି; ସେ ‘ପ୍ରଭୁ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପରମେଶ୍ୱର। ଉପେନ୍ଦ୍ର (ବିଷ୍ଣୁ), ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ ଆଦି ଦେବମାନଙ୍କ ଦେହ-ଶକ୍ତିକୁ ସେ ନିଜ ଅଧିପତ୍ୟବଳରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

Verse 103

सरस्वत्या महादेव्या नासिकोष्ठावकर्तनः गणेश्वरो यः सेनानीः स मे पापं व्यपोहतु

ମହାଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହାଙ୍କ ନାସିକା ଓ ଓଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା, ଗଣମାନଙ୍କ ସେନାନୀ ସେଇ ଗଣେଶ୍ୱର ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 104

ज्येष्ठा वरिष्ठा वरदा वराभरणभूषिता महालक्ष्मीर्जगन्माता सा मे पापं व्यपोहतु

ଜ୍ୟେଷ୍ଠା, ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ବରଦାୟିନୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଭରଣରେ ଭୂଷିତ ଜଗନ୍ମାତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ—ସେ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 105

महामोहा महाभागा महाभूतगणैर्वृता शिवार्चनरता नित्यं सा मे पापं व्यपोहतु

ମହାମୋହା, ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ମହାଭୂତଗଣଦ୍ୱାରା ପରିବୃତା, ନିତ୍ୟ ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ରତା—ସେ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ।

Verse 106

लक्ष्मीः सर्वगुणोपेता सर्वलक्षणसंयुता सर्वदा सर्वगा देवी सा मे पापं व्यपोहतु

ସର୍ବଗୁଣସମ୍ପନ୍ନା, ସର୍ବଲକ୍ଷଣସଂଯୁକ୍ତା, ସଦା ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ—ସେ ମୋ ପାପ ଦୂର କରୁନ୍ତୁ। ଶୈବଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କ କୃପାରେ ପଶୁର ପାଶ ଶିଥିଳ ହୁଏ ଏବଂ ପତି ଶିବରେ ଭକ୍ତି ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ।

Verse 107

सिंहारूढा महादेवी पार्वत्यास्तनयाव्यया विष्णोर्निद्रा महामाया वैष्णवी सुरपूजिता

ସିଂହାରୂଢା ମହାଦେବୀ, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଅବ୍ୟୟ କନ୍ୟା—ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିଦ୍ରା, ମହାମାୟା; ବୈଷ୍ଣବୀ ରୂପେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତା। ଶୈବ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେଇ ଶିବଶକ୍ତି—ଯେ ଜଗତକୁ ଆବରଣ ଓ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି; ମାୟାରେ ପଶୁକୁ ବାନ୍ଧନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମୋକ୍ଷ ଦିଅନ୍ତି।

Verse 108

त्रिनेत्रा वरदा देवी महिषासुरमर्दिनी शिवार्चनरता दुर्गा सा मे पापं व्यपोहतु

ତ୍ରିନେତ୍ରା, ବରଦାୟିନୀ ଦେବୀ, ମହିଷାସୁରମର୍ଦ୍ଦିନୀ—ଶିବାର୍ଚ୍ଚନରେ ରତ ଦୁର୍ଗା ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ବନ୍ଧନଜନ୍ୟ ମଳ ନାଶ କରି ଶିବାନୁଗ୍ରହରେ ଶୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ।

Verse 109

ब्रह्माण्डधारका रुद्राः सर्वलोकप्रपूजिताः सत्याश् च मानसाः सर्वे व्यपोहन्तु भयं मम

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପୂଜିତ ରୁଦ୍ରମାନେ—ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ, ମାନସଜନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟଶକ୍ତି—ମୋ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତୁ।

Verse 110

भूताः प्रेताः पिशाचाश् च कूष्माण्डगणनायकाः कूष्माण्डकाश् च ते पापं व्यपोहन्तु समाहिताः

ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ ଏବଂ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡ-ଗଣନାୟକ ଓ କୂଷ୍ମାଣ୍ଡମାନେ—ସମସ୍ତେ ସମାହିତ ହୋଇ ମୋ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ; ପତି (ଶିବ)ଙ୍କ ରକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଯେ ପାଶବଦ୍ଧ ପଶୁକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ମୋ ଅଶୁଦ୍ଧି ନାଶ ହେଉ।

Verse 111

अनेन देवं स्तुत्वा तु चान्ते सर्वं समापयेत् प्रणम्य शिरसा भूमौ प्रतिमासे द्विजोत्तमाः

ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଦ୍ୱାରା ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ବିଧି ସମାପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ପ୍ରତିମାସ ଭୂମିରେ ଶିର ରଖି ପ୍ରଣାମ କର—ଏଭଳି ପତି (ଶିବ)ଙ୍କ ଉପାସନା-ବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।

Verse 112

व्यपोहनस्तवं दिव्यं यः पठेच्छृणुयादपि विधूय सर्वपापानि रुद्रलोके महीयते

ଯେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟପୋହନ-ସ୍ତବକୁ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଭକ୍ତିରେ ଶୁଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପ ଝାଡ଼ି ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ମହିମାନ୍ୱିତ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

Verse 113

कन्यार्थी लभते कन्यां जयकामो जयं लभेत् अर्थकामो लभेदर्थं पुत्रकामो बहून् सुतान्

କନ୍ୟାର୍ଥୀ ଯୋଗ୍ୟ କନ୍ୟାକୁ ପାଏ; ଜୟକାମୀ ଜୟ ପାଏ। ଅର୍ଥକାମୀ ଧନ ପାଏ, ଏବଂ ପୁତ୍ରକାମୀ ଅନେକ ପୁତ୍ରରେ ଅନୁଗୃହୀତ ହୁଏ—ପତି ପରମେଶ୍ୱର ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ, ଲିଙ୍ଗପୂଜା ଦ୍ୱାରା।

Verse 114

विद्यार्थी लभते विद्यां भोगार्थी भोगमाप्नुयात् यान्यान्प्रार्थयते कामान् मानवः श्रवणादिह

ଏଠାରେ ଭକ୍ତିରେ ଶ୍ରବଣ କଲେ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ବିଦ୍ୟା ପାଏ; ଭୋଗାର୍ଥୀ ଭୋଗ ପାଏ। ମନୁଷ୍ୟ ଯେଯେ କାମନା ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, ସେସବୁ ଏହି ଶ୍ରବଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ—ପତି ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ।

Verse 115

तान्सर्वान् शीघ्रमाप्नोति देवानां च प्रियो भवेत् पठ्यमानमिदं पुण्यं यमुद्दिश्य तु पठ्यते

ସେ ସେସବୁ ଫଳ ଶୀଘ୍ର ପାଏ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏହି ପୁଣ୍ୟପାଠ ଯେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଯାହାଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ପଢ଼ାଯାଏ, ସେହି ଅନୁସାରେ ପାବନ ଫଳ ଦିଏ।

Verse 116

तस्य रोगा न बाधन्ते वातपित्तादिसंभवाः नाकाले मरणं तस्य न सर्पैरपि दश्यते

ବାତ-ପିତ୍ତ ଆଦିରୁ ଜନ୍ମିତ ରୋଗ ତାକୁ ବାଧେ ନାହିଁ। ତାହାର ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ସର୍ପମାନେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ଦଂଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। (ଶିବଶରଣାଗତ ଭକ୍ତ ପତି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ରକ୍ଷାକୃପାରେ ଏହି ଫଳ ପାଏ।)

Verse 117

यत्पुण्यं चैव तीर्थानां यज्ञानां चैव यत्फलम् दानानां चैव यत्पुण्यं व्रतानां च विशेषतः

ତୀର୍ଥସେବାରୁ ଯେ ପୁଣ୍ୟ, ଯଜ୍ଞରୁ ଯେ ଫଳ, ଦାନରୁ ଯେ ପବିତ୍ରତା ଏବଂ ବିଶେଷତଃ ବ୍ରତରୁ ଯେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ—ସେ ସବୁ ଏଠାରେ (ଶିବଭକ୍ତିରେ) ସଂଗୃହୀତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।

Verse 118

तत्पुण्यं कोटिगुणितं जप्त्वा चाप्नोति मानवः गोघ्नश्चैव कृतघ्नश् च वीरहा ब्रह्महा भवेत्

ସେହି ଜପ କଲେ ମଣିଷ ସେଇ ପୁଣ୍ୟକୁ କୋଟିଗୁଣ ଲାଭ କରେ। କିନ୍ତୁ ଯେ ଗୋହତ୍ୟା କରେ, କୃତଘ୍ନ, ବୀରହନ୍ତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣହନ୍ତା—ସେ ମହାପାପୀ, ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷରେ ଦୂଷିତ ହୁଏ।

Verse 119

शरणागतघाती च मित्रविश्वासघातकः दुष्टः पापसमाचारो मातृहा पितृहा तथा

ଯେ ଶରଣାଗତକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ଯେ ମିତ୍ରର ବିଶ୍ୱାସକୁ ଘାତ କରେ, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ପାପାଚାରରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ—ସେ ପାପଦୃଷ୍ଟିରେ ମାତୃହନ୍ତା ଓ ପିତୃହନ୍ତା ସମାନ।

Verse 120

व्यपोह्य सर्वपापानि शिवलोके महीयते

ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରି ଜୀବ ଶିବଲୋକରେ ମହିମାନ୍ୱିତ ହୋଇ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।