Previous Verse
Next Verse

Shloka 42

ब्रह्मनारायणस्तवः — शिवस्य प्रभवत्व-प्रतिपादनम्

नमस्ते वक्रकेशाय ऊरुवक्षःशिखाय च नमो नमः सुवर्णाय तपनीयनिभाय च

namaste vakrakeśāya ūruvakṣaḥśikhāya ca namo namaḥ suvarṇāya tapanīyanibhāya ca

ବକ୍ର ଜଟାଧାରୀ, ଉଚ୍ଚ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ବକ୍ଷସ୍ଥଳବାନ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ପୁନଃପୁନଃ ନମଃ—ତୁମେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ତପ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣସଦୃଶ ତେଜସ୍ବୀ।

नमस् ते (namas te)salutation to You
नमस् ते (namas te):
वक्र-केशाय (vakra-keśāya)to the One with curved/twisted hair (matted locks)
वक्र-केशाय (vakra-keśāya):
ऊरु-वक्षः (ūru-vakṣaḥ)having a broad/lofty chest
ऊरु-वक्षः (ūru-vakṣaḥ):
शिखाय च (śikhāya ca)and to the One with a crest/topknot (śikhā) / crowned radiance
शिखाय च (śikhāya ca):
नमो नमः (namo namaḥ)repeated obeisance, again and again
नमो नमः (namo namaḥ):
सुवर्णाय (suvarṇāya)to the golden One, of radiant hue
सुवर्णाय (suvarṇāya):
तपनीय-निभाय (tapanīya-nibhāya)resembling refined gold (heated and purified), blazing like pure gold
तपनीय-निभाय (tapanīya-nibhāya):
च (ca)and
च (ca):

Suta Goswami (narrating a received Shiva-stuti within the Adhyaya’s discourse)