Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 11
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
आत्मन्यपि शिवं प्राप्तं तडित्पिङ्गजटाधरम् । त्र्यक्षं दशभुजं प्रांशुमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ११ ॥ व्याघ्रचर्माम्बरं शूलधनुरिष्वसिचर्मभि: । अक्षमालाडमरुककपालं परशुं सह ॥ १२ ॥ बिभ्राणं सहसा भातं विचक्ष्य हृदि विस्मित: । किमिदं कुत एवेति समाधेर्विरतो मुनि: ॥ १३ ॥
ātmany api śivaṁ prāptaṁ taḍit-piṅga-jaṭā-dharam try-akṣaṁ daśa-bhujaṁ prāṁśum udyantam iva bhāskaram
ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ନିଜ ହୃଦୟରେ ହଠାତ୍ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରକଟ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କ ଜଟା ବିଜୁଳି ପରି ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣ; ସେ ତ୍ରିନେତ୍ର, ଦଶଭୁଜ ଓ ଉଚ୍ଚଦେହୀ, ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ବ୍ୟାଘ୍ରଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ତ୍ରିଶୂଳ, ଧନୁ, ବାଣ, ଖଡ୍ଗ, ଢାଳ, ଜପମାଳା, ଡମରୁ, କପାଳ ଓ ପରଶୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି ମୁନି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ସମାଧି ଛାଡ଼ି—“ଏ କିଏ, କେଉଁଠୁ ଆସିଲେ?” ବୋଲି ଭାବିଲେ।