Adhyaya 271
Dānādi-māhātmya — The Glory of Gifts, Manuscript-Donation, and Purāṇic Transmission
ବେଦଶାଖା ବିବରଣ ପରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଦାନକୁ ଧର୍ମର ପ୍ରଧାନ ସାଧନ ଏବଂ ପରମ୍ପରା ମାଧ୍ୟମରେ ଶାସ୍ତ୍ର-ସଂରକ୍ଷଣର ଉପାୟ ଭାବେ କହେ। ପୁଷ୍କର ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ, ମାସ, ନକ୍ଷତ୍ର, ବିଷୁବ ଓ ଅୟନ ଭଳି କାଳଚିହ୍ନ ଅନୁସାରେ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ଦାନକ୍ରମ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ବିଶେଷ ଗୁରୁତ୍ୱ ‘ବିଦ୍ୟାଦାନ’ ଉପରେ—ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣାଦି ଗ୍ରନ୍ଥ ଲେଖାଇ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ପଣ କରିବା। ଜଳଧେନୁ, ଗୁଡ଼ଧେନୁ, ତିଳଧେନୁ ଭଳି ପ୍ରତୀକ ଧେନୁଦାନ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂହ, କୂର୍ମ, ମତ୍ସ୍ୟ, ହଂସ, ଗରୁଡ଼ ରୂପ; ସହିତ ପୁରାଣସମୂହ, ଶ୍ଲୋକସଂଖ୍ୟା ଓ ପ୍ରକାଶ-ପରମ୍ପରା (ଅଗ୍ନି→ବସିଷ୍ଠ, ଭବ→ମନୁ, ସାବର୍ଣ୍ଣି→ନାରଦ) ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଶେଷରେ ଭାରତପାଠ ଚକ୍ରରେ ପାଠକ ଓ ପାଣ୍ଡୁଲିପିକୁ ପୂଜା, ଭୋଜନ, ସମ୍ମାନ ଓ ପୁନଃପୁନ ଦାନର ବିଧି ଦିଆଯାଇଛି। ଧର୍ମସାହିତ୍ୟ ସଂରକ୍ଷଣ‑ପ୍ରସାରରେ ଆୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ।
Shlokas
Verse 1
इत्याग्नेये महापुराणे वेदशाखादिकीर्तिनं नाम सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथैकसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दानादिमाहत्म्यं पुष्कर उवाच ब्रह्मणाभिहितं पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये लक्षार्धाद्धन्तु तद्ब्राह्मं लिखित्वा सम्प्रदापयेत्
ଏହିପରି ଆଗ୍ନେୟ ମହାପୁରାଣରେ ‘ବେଦଶାଖାଦିକୀର୍ତ୍ତନ’ ନାମକ 271ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ 272ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ‘ଦାନାଦି ମାହାତ୍ମ୍ୟ’ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ପୁଷ୍କର କହିଲେ—ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମା ମରୀଚିଙ୍କୁ ଯେତେ ପରିମାଣ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ବ୍ରାହ୍ମ ଉପଦେଶ ପାଇଁ ଅର୍ଧଲକ୍ଷ (ମୁଦ୍ରା/ପରିମାଣ) ଦାନ ଦେଇ, ତାହାକୁ ଲେଖାଇ ବିଧିପୂର୍ବକ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 2
वैशाख्याम्पौर्णमास्याञ्च स्वर्गार्थी जलधेनुमत् पाद्मं द्वादशसाहस्रं द्यैष्ठे दद्याच्च धेनुमत्
ବୈଶାଖ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ସ୍ୱର୍ଗକାମୀ ‘ଜଳଧେନୁ’ ଦାନ କରିବ। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ବାରହଜାର (ପରିମାଣ) ‘ପଦ୍ମ-ଦାନ’ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବ।
Verse 3
वराहकल्पवृत्तान्तमधिकृत्य पराशरः त्रयोविंशतिसाहस्रं वैष्णवं प्राह चार्पयेत्
ବରାହକଳ୍ପର ବୃତ୍ତାନ୍ତକୁ ଆଧାର କରି ପରାଶର ତେଇଶ ହଜାର ଶ୍ଲୋକଯୁକ୍ତ ବୈଷ୍ଣବ ପୁରାଣ କହିଥିଲେ; ଏବଂ ତାହାକୁ ପରମ୍ପରାରେ ଆଗକୁ ଅର୍ପଣ (ହସ୍ତାନ୍ତର) କରିବା ଉଚିତ।
Verse 4
जलधेनुमदाषाढ्यां विष्णोः पदमवाप्नुयात् चतुर्दशसहस्राणि वायवीयं हरिप्रियं
ଆଷାଢ଼-ଉପହାର ସହ ‘ଜଳଧେନୁ’ ଦାନ କଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ; ଏହା ବାୟବୀୟ ସ୍ୱଭାବର, ହରିପ୍ରିୟ, ଏବଂ ଚଉଦ ହଜାର ପୁଣ୍ୟଫଳଦାୟକ।
Verse 5
श्वेतकल्पप्रसङ्गेन धर्मान् वायुरिहाब्रवीत् दद्याल्लिखित्वा तद्विप्रे श्रावण्यां गुडधेनुमत्
ଶ୍ୱେତକଳ୍ପ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏଠାରେ ବାୟୁ ଧର୍ମନିୟମ କହିଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖାଇ, ଶ୍ରାବଣୀ ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ‘ଗୁଡ଼ଧେନୁ’—ଗୁଡ଼ରେ ନିର୍ମିତ ଧେନୁ-ଦାନ—ଦେବା ଉଚିତ।
Verse 6
यत्राधिकृत्य गायत्रीं कीर्त्यते धर्मविस्तरः वृत्रासुरबधोपेतं तद्भागवतमुच्यते
ଯେଉଁ (ପୁରାଣ) ଗାୟତ୍ରୀକୁ ଆଧାର କରି ଧର୍ମର ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କୀର୍ତ୍ତିତ କରେ ଏବଂ ଯେଉଁଥିରେ ବୃତ୍ରାସୁରବଧ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ସେହିଟି ‘ଭାଗବତ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
Verse 7
सारस्वतस्त कल्पस्य प्रोष्ठपद्यान्तु तद्ददेत् अष्टादशसहस्राणि हेमसिंहसमन्वितं
ସାରସ୍ୱତ-କଳ୍ପବିଧିରେ ପ୍ରୋଷ୍ଠପଦା ଅବସରରେ ସେହି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ—ଅଠାର ହଜାର (ଧନ/ମୁଦ୍ରା) ସହ, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂହର ପ୍ରତିମା/ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ।
Verse 8
यत्राह नारदो धर्मान् वृहत्कल्पाश्रितानिहं पञ्चविंशसहस्राणि नारदीयं तदुच्यते
ଯେଉଁ (ଗ୍ରନ୍ଥ) ଏଠାରେ ନାରଦ ବୃହତ୍-କଳ୍ପାଶ୍ରିତ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଉପଦେଶ କରିଛନ୍ତି—ଯାହା ପଚିଶ ହଜାର (ଶ୍ଲୋକ) ପରିମାଣ—ସେହିଟି ‘ନାରଦୀୟ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
Verse 9
सधेनुञ्चाश्विने दद्यात्सिद्धिमात्यन्तिकीं लभेत् यत्राधिकृत्य शत्रूनान्धर्माधर्मविचारणा
ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଗୋଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ତାହାଦ୍ୱାରା ପରମ ସିଦ୍ଧି ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ସେହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଧର୍ମ-ଅଧର୍ମର ବିଚାର ହୁଏ।
Verse 10
कार्त्तिक्यां नवसाहस्रं मार्कण्डेयमथार्पयेत् अग्निना यद्वशिष्ठाय प्रोक्तञ्चाग्नेयमेव तत्
କାର୍ତ୍ତିକ୍ୟ (ପୁରାଣ)ରେ ନବସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି; ତାପରେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ (ପୁରାଣ)ର ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନି ଯାହା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ସେହିଟି ନିଶ୍ଚୟ ଆଗ୍ନେୟ ପୁରାଣ।
Verse 11
लिखित्वा पुस्तकं दद्यान्मार्गशीर्ष्यां स सर्वदः द्वादशैव सहस्राणि सर्वविद्यावबोधनं
ପୁସ୍ତକ ଲେଖି ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏପରି ଦାତା ସର୍ବଦା ବିଦ୍ୟାଦାତା ହୁଏ। (ଫଳ) ଦ୍ୱାଦଶ ସହସ୍ର ପୁଣ୍ୟ, ଯାହା ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାର ବୋଧ ଜାଗ୍ରତ କରେ।
Verse 12
चतुर्दशसहस्राणि भविष्यं सूर्यसम्भवं भवस्तु मनवे प्राह दद्यात् पौष्यां गुडादिमत्
ସୂର୍ଯ୍ୟସମ୍ଭବ ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକ ଅଛି। ଭବ ମନୁଙ୍କୁ କହିଲେ—ପୁଷ୍ୟା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଗୁଡ଼ ଆଦି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 13
सावर्णिना नारदाय ब्रह्मवैवर्तमीरितं रथान्तरस्य वृत्तान्तमष्टादशसहस्रकं
ସାବର୍ଣ୍ଣି ନାରଦଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ—ତାହାରେ ରଥାନ୍ତରର ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଅଛି; ତାହାର ପରିମାଣ ଅଷ୍ଟାଦଶ ସହସ୍ର (ଶ୍ଲୋକ)।
Verse 14
माघ्यान्दद्याद्वराहस्य चरितं ब्रह्मलोकभाक् यत्रग्निलिङ्गमध्यस्थो धर्मान्प्राह महेश्वरः
ମାଘମାସରେ ବରାହ-ଚରିତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାଦ୍ୱାରା ସାଧକ ବ୍ରହ୍ମଲୋକର ଭାଗୀ ହୁଏ—କାରଣ ଏହି ପବିତ୍ର ଆଖ୍ୟାନରେ ଅଗ୍ନିଲିଙ୍ଗମଧ୍ୟସ୍ଥ ମହେଶ୍ୱର ଧର୍ମବିଧି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ।
Verse 15
आग्नेयकल्पे तल्लिङ्गमेकादशसहस्रकम् तद्दत्वा शिवमाप्नोति फाल्गुन्यां तिलधेनुमत्
ଆଗ୍ନେୟ-କଳ୍ପରେ ସେହି ଲିଙ୍ଗକୁ ଏକାଦଶ ସହସ୍ର ପରିମାଣରେ ନିର୍ମାଣ କରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ତାହା ଦାନ କଲେ ଶିବପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ତିଳଧେନୁ ଦାନ ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 16
चतुर्दशसहस्राणि वाराहं विष्णुणेरितम् भूमौ वराहचरितं मानवस्य प्रवृत्तितः
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ସହସ୍ର (ଶ୍ଲୋକ) ଥିବା ‘ବାରାହ’ ଆଖ୍ୟାନ/ପୁରାଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ; ପୃଥିବୀରେ ବରାହଚରିତ୍ର ମାନବୀୟ କଥନପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।
Verse 17
सहेमगरुडञ्चैत्र्यां पदमाप्नोति वैष्णवम् सर्वविद्यावधारणमिति ञ चतुरशीतिसाहस्रं स्कान्दं स्कन्देरितं महत्
‘ଚୈତ୍ରୀ’ ନାମକ ବ୍ରତ/ବିଧିରେ (ଦାନରୂପେ) ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗରୁଡ ସହିତ ସେ ବୈଷ୍ଣବ ପଦ (ବିଷ୍ଣୁଧାମ) ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାର ଧାରଣ-ସାମର୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଲଭେ। ଏହିପରି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ମହାନ୍ ସ୍କାନ୍ଦପୁରାଣ ଚତୁରାଶୀ ସହସ୍ର (ଶ୍ଲୋକ)ର।
Verse 18
अधिकृत्य सधर्मांश् च कल्पे तत्पुरुषे ऽर्पयेत् वामनं दशसाहस्रं धौमकल्पे हरेः कथां
ବିଧିପୂର୍ବକ ଅଧିକାର ଗ୍ରହଣ କରି, ସେହି କଳ୍ପରେ ସହଧର୍ମ ସହିତ ତାହାକୁ ତତ୍ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ‘ବାମନ’ (ଆଖ୍ୟାନ/ପାଠ) ଦଶ ସହସ୍ର (ଶ୍ଲୋକ) ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏବଂ ‘ଧୌମ-କଳ୍ପ’ରେ ହରି (ବିଷ୍ଣୁ)ଙ୍କ କଥା ଅଛି।
Verse 19
दद्यात् शरदि विषुवे धर्मार्थादिनिबोधनम् कूर्मञ्चाष्टसहस्रञ्च कूर्मोक्तञ्च रसातले
ଶରତ୍ ବିଷୁବରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଆଦି ବୋଧ କରାଉଥିବା ଗ୍ରନ୍ଥ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସହିତ କଚ୍ଛପ, ଆଠ ହଜାର (ମୁଦ୍ରା/କୌଡ଼ି) ଏବଂ କୂର୍ମପୁରାଣରେ ରସାତଳ ବିଷୟରେ କହିଥିବା ବିଧିଅନୁସାରେ ଦାନ ମଧ୍ୟ କର।
Verse 20
इन्द्रद्युम्नप्रसङ्गेन दद्यात्तद्धेमकूर्मवत् त्रयोदशसहस्राणि मात्स्यं कल्पादितो ऽब्रवीत्
ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସେହି ଦାନକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଚ୍ଛପ ଭଳି ବିଧିପୂର୍ବକ ଦେବା ଉଚିତ; ମତ୍ସ୍ୟପୁରାଣ କଳ୍ପ-ପ୍ରକରଣରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କହିଛି ଯେ ତାହାର ଫଳ ତେର ହଜାର (ଗୁଣ) ଅଟେ।
Verse 21
मत्स्यो हि मनवे दद्याद्विषुवे हेममत्स्यवत् गारुडञ्चाष्टसाहस्रं विष्णूक्तन्तार्क्षकल्पके
ବିଷୁବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମତ୍ସ୍ୟ ଆକାରରେ ମାଛ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁପ୍ରୋକ୍ତ ତାର୍କ୍ଷ-କଳ୍ପରେ ଗାରୁଡ ଦାନର ଫଳ ଆଠ ହଜାର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
Verse 22
विश्वाण्डाद्गरुडोत्पत्तिं तद्दद्याद्धेमहंसवत् ब्रह्मा ब्रह्माण्डमाहात्म्यमधिकृत्याब्रबीत्तु यत्
ବିଶ୍ୱାଣ୍ଡ (ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ) ଠାରୁ ଗରୁଡଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାକୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହଂସ ଭଳି ଉପସ୍ଥାପନ/ସମର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ବ୍ରହ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ-ମାହାତ୍ମ୍ୟକୁ ବିଷୟ କରି ଏହିପରି କହିଥିଲେ।
Verse 23
तच्च द्वादशसाहस्रं ब्रह्माण्डं तद्द्विजे ऽर्पयेत् भारते पर्वसमाप्तौ वस्त्रगन्धस्रगादिभिः
ସେହି ଦ୍ୱାଦଶ-ସହସ୍ର ଶ୍ଲୋକଯୁକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡପୁରାଣକୁ ସେହି ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଭାରତ (ମହାଭାରତ)ର ପର୍ବ ସମାପ୍ତିରେ ବସ୍ତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପମାଳା ଆଦିଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 24
वाचकं पूजयेदादौ भोजयेत् पायसैर् द्विजान् गोभूग्रामसुवर्णादि दद्यात्पर्वणि पर्वणि
ପ୍ରଥମେ ବାଚକଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ପାୟସ (ଖୀର) ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବରେ ଗୋ, ଭୂମି, ଗ୍ରାମ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଦି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 25
समाप्ते भारते विप्रं संहितापुस्तकान्यजेत् शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिनावृतान्
ହେ ବିପ୍ର! ଭାରତ ପାଠ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ସଂହିତା ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଭ ସ୍ଥାନରେ ରଖି, କ୍ଷୌମ (ଶଣ) ବସ୍ତ୍ର ଆଦିଦ୍ୱାରା ଆବୃତ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 26
नरनारयणौ पूज्यौ पुस्तकाः कुसुमादिभिः गो ऽन्नभूहेम दद्वाथ भोजयित्वा क्षमापयेत्
ନର-ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କୁସୁମ ଆଦିଦ୍ୱାରା ଅର୍ଚ୍ଚନା କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଗୋ, ଅନ୍ନ, ଭୂମି ଓ ହେମ (ସୁନା) ଦାନ କରି, ଭୋଜନ କରାଇ, କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 27
महादानानि देयानि रत्नानि विविधानि च मासकौ द्वौ त्रयश् चैव मासे मासे प्रदापयेत्
ମହାଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ରତ୍ନମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତି ମାସରେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ମାଷକ (ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ପରିମାଣ) ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
Verse 28
अयनादौ श्राबकस्य दानमादौ विधीयते श्रोतृभिः सकलैः कार्यं श्रावके पूजनं द्विज
ଅୟନର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମେ ଶ୍ରାବକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ବିଧି ଅଟେ। ହେ ଦ୍ୱିଜ! ସମସ୍ତ ଶ୍ରୋତାମାନେ ଶ୍ରାବକଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 29
इतिहासपुराणानां पुस्तकानि प्रयच्छति पूजयित्वायुरारोग्यं स्वर्गमोक्षमवाप्नुयात्
ଯେ ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣର ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜା କରି ଦାନ କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ପାଏ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ।
Frequently Asked Questions
It elevates textual transmission into a primary form of dāna: writing out sacred instruction and donating manuscripts of Itihāsa–Purāṇa is treated as a meritorious act that supports both social dharma and liberation.
By linking disciplined giving, correct timing, and reverence for scripture/recitation to puṇya (svarga, health, longevity) while explicitly extending the fruit to mokṣa through honoring and donating dharma-literature.