Adhyaya 320

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे मण्डलानि नामोनविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ विंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अघीरास्त्रादिशान्तिकल्पः ईश्वर उवाच अस्त्रयागः पुरा कार्यः सर्वकर्मसु सिद्धिदः मध्ये पूज्यं शिवाद्यस्त्रं वज्रादीन् पूर्वतः क्रमात्

ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ମହାପୁରାଣରେ ୩୧୯ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ‘ମଣ୍ଡଳାନି’ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏବେ ୩୨୦ତମ ଅଧ୍ୟାୟ—‘ଅଘୀରାସ୍ତ୍ରାଦି ଶାନ୍ତିକଳ୍ପ’ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଈଶ୍ୱର କହିଲେ: ପ୍ରଥମେ ଅସ୍ତ୍ରଯାଗ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ସମସ୍ତ କର୍ମରେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ମଧ୍ୟରେ ଶିବାଦି ଅସ୍ତ୍ର ପୂଜ୍ୟ, ଏବଂ ପୂର୍ବଦିଗରୁ କ୍ରମେ ବଜ୍ରାଦି ପୂଜା କରିବ।

Verse 2

पञ्चचक्रं दशकरं रणादौ पूजितं जये ग्रहपूजा रविर्मध्ये पूर्वाद्याः सोमकादयः

ପଞ୍ଚଚକ୍ର ଓ ଦଶକର (ଦଶ ବିଭାଗ) ଯୁକ୍ତ ଏହି ବିନ୍ୟାସ ଯୁଦ୍ଧାରମ୍ଭରେ ପୂଜିତ ହେଲେ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ। ଗ୍ରହପୂଜାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥାଏ, ଏବଂ ପୂର୍ବଦିଗରୁ କ୍ରମେ ଚନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଗ୍ରହ ଥାନ୍ତି।

Verse 3

सर्व एकादशस्थास्तु ग्रहाः स्युः ग्रहपूजनात् अस्त्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि सर्वोत्पातविनाशिनीं

ଗ୍ରହପୂଜାରେ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଏକାଦଶ ସ୍ଥାନରେ ଶୁଭଭାବେ ସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ସର୍ବ ଉତ୍ପାତବିନାଶିନୀ ଅସ୍ତ୍ର-ଶାନ୍ତି ବିଧି କହୁଛି।

Verse 4

ग्रहरोगादिशमनीं मारीशत्रुविमर्दनीं विनायकोपतप्तिघ्नमघोरास्त्रं जपेन्नरः

ମନୁଷ୍ୟ ଅଘୋର-ଅସ୍ତ୍ର ମନ୍ତ୍ରର ଜପ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଗ୍ରହଦୋଷ, ରୋଗ ଆଦିକୁ ଶମନ କରେ, ମାରୀ ପରି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରେ ଏବଂ ବିନାୟକଙ୍କ ଅପ୍ରସାଦଜନିତ ତାପକୁ ନାଶ କରେ।

Verse 5

लक्षं ग्रहादिनाशः स्यादुत्पाते तिलहोमनम् दिव्ये लक्षं तदर्धेन व्योमजोत्पातनाशनं

ଲକ୍ଷ ଜପ/ଆହୁତିରେ ଗ୍ରହାଦି ଦୋଷ ନାଶ ହୁଏ; ଉତ୍ପାତ ହେଲେ ତିଳହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ଦିବ୍ୟ (ଆକାଶୀୟ) ଉତ୍ପାତରେ ଲକ୍ଷ ଆହୁତି, ତାହାର ଅର୍ଧରେ ବ୍ୟୋମଜ ଉତ୍ପାତ ନଶିଯାଏ।

Verse 6

घृतेन लक्षपातेन उत्पाते भुमिजे हितम् घृतगुग्गुलुहोमे च सर्वोत्पातादिमर्दनम्

ଭୂମିଜ (ପାର୍ଥିବ) ଉତ୍ପାତରେ ଘୃତଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ ଆହୁତି ହିତକର। ଘୃତ ଓ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ ସହିତ ହୋମ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପାତ ଆଦିକୁ ଦମନ କରେ।

Verse 7

दूर्वाक्षताज्यहोमेन व्याधयो ऽथ घृतेन च सहस्रेण तु दुःखस्वप्ना विनशन्ति न संशयः

ଦୂର୍ବା, ଅକ୍ଷତ ଓ ଘୃତଦ୍ୱାରା ହୋମ କଲେ ବ୍ୟାଧି ଶାନ୍ତ ହୁଏ; ଏବଂ ଘୃତର ସହସ୍ର ଆହୁତିରେ ଦୁଃଖଦ ସ୍ୱପ୍ନ ନଶିଯାଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 8

अयुताद् ग्रहदोषघ्नो जवाघृतविमिश्रितात् विनायकार्तिशमनमयुतेन घृतस्य च

ଦଶହଜାର ପରିମାଣରେ ଜବା (ଜପା) ପୁଷ୍ପ ଓ ଘିଅ ମିଶାଇ ଆହୁତି ଦେଲେ ଗ୍ରହଦୋଷଜନିତ ପୀଡା ନାଶ ହୁଏ; ଏବଂ ଘିଅର ଦଶହଜାର ଆହୁତିରେ ବିନାୟକଜନିତ ବିଘ୍ନ-କଷ୍ଟ ଶମିତ ହୁଏ।

Verse 9

भूतवेदालशान्तिस्तु गुग्गुलोरयुतेन च महावृक्षस्य भङ्गेतु व्यालकङ्के गृहे स्थिते

ଭୂତ ଓ ବେତାଳ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁର ଦଶହଜାର ପରିମାଣରେ ଶାନ୍ତିକର୍ମ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ମହାବୃକ୍ଷ ଅଶୁଭରୂପେ ଭାଙ୍ଗିଲେ, କିମ୍ବା ଘରେ ସର୍ପ ଅଥବା କଙ୍କ (ବକ) ପରି ଅମଙ୍ଗଳ ସୂଚକ ଥାକିଲେ, ସେହି ଶାନ୍ତିବିଧି କରାଯିବ।

Verse 10

आरण्यानां प्रवेशे दूर्वाज्याक्षतहावनात् उल्कापाते भूमिकम्पे तिलाज्येनाहुताच्छिवम्

ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ ଦୂର୍ବା, ଘିଅ ଓ ଅକ୍ଷତ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ; ଉଲ୍କାପାତ କିମ୍ବା ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲେ ତିଳ-ଘିଅ ଆହୁତିରେ ଶୁଭ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।

Verse 11

रक्तस्रावे तु वृक्षाणामयुताद् गुग्गुलोः शिवं अकाले फलपुष्पाणां राष्ट्रभङ्गे च मारणे

ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ ପରି ରସ ବାହାରିଲେ ଗୁଗ୍ଗୁଳୁର ଦଶହଜାର ପରିମାଣରେ ଶାନ୍ତି କରିଲେ ଶୁଭ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଅକାଳରେ ଫଳ-ପୁଷ୍ପ ଦେଖାଦେଲେ ତାହା ରାଷ୍ଟ୍ରଭଙ୍ଗ ଓ ମରଣର ସୂଚନା।

Verse 12

द्विपदादेर्यदा मारि लक्षार्धाच्च तिलाज्यतः हस्तिमारीप्रशान्त्यर्थं करिणीदन्तवर्धने

ଦ୍ୱିପଦ ଆଦି ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାରି (ମହାମାରୀ) ହେଲେ, ତିଳ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଅର୍ଧଲକ୍ଷ ପରିମାଣରେ ପ୍ରତିକାର/ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଉଚିତ—ଏହା ହସ୍ତିମାରି ପ୍ରଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଏବଂ କରିଣୀ (ହାତିଣୀ)ର ଦନ୍ତବୃଦ୍ଧି-ବଳବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।

Verse 13

हस्तिन्यां मददृष्टौ च अयुताच्छान्तिरिष्यते अकाले गर्भपाते तु जातं यत्र विनश्यति

ହସ୍ତିନୀରେ ମଦୋନ୍ମତ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଖାଗଲେ ଅୟୁତ (ଦଶହଜାର) ମୂଲ୍ୟର ମହାଶାନ୍ତି କର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏବଂ ଅକାଳ ଗର୍ଭପାତ ହେଲେ ସେଠାରେ ଯାହା ଜନ୍ମେ, ତାହା ନଶ୍ୟତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

Verse 14

विकृता यत्र जायन्ते यात्राकाले ऽयुतं हुनेत् तिलाज्यलक्षहोमन्तु उत्तमासिद्धिसाधने

ଯେଉଁଠାରେ ଅଶୁଭ ବିକୃତି ଜନ୍ମେ, ଯାତ୍ରାକାଳେ ଅୟୁତ (ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସଂଖ୍ୟା) ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ସାଧନାରେ ତିଳ ଓ ଘୃତ ସହ ଲକ୍ଷ (ଏକ ଲକ୍ଷ) ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 15

मध्यमायां तदर्धेन तत्पादादधमासु च यथा जपस् तथा होमः संग्रामे विजयो भवेत् अघोरास्त्रं जपेन्न्यस्य ध्यात्वा पञ्चास्यमूर्जितम्

ମଧ୍ୟମ ଆଚରଣରେ ତାହାର ଅର୍ଧ, ଅଧମ ଆଚରଣରେ ତାହାର ପାଦ (ଚତୁର୍ଥାଂଶ) ନେଇ—ଯେତେ ଜପ ସେତେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ; ତେଣୁ ସଙ୍ଗ୍ରାମରେ ବିଜୟ ହୁଏ। ନ୍ୟାସ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପଞ୍ଚାସ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଅଘୋରାସ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।