Adhyaya 198: Description of the Torments within the Cycle of Rebirth: Hymn to Yama and the Introduction to Citragupta’s Administration

Verse 1

अथ संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ वर्तमानः सभामध्ये राजा प्रेतपुराधिपः ॥ मामेकमृषभं तत्र दर्शनं च ददौ यमः

ယခု (ဆက်လက်) သံသရာစက်ဝိုင်းအတွင်းရှိ ဒဏ်ခတ်ညှဉ်းပန်းမှုတို့၏ သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြသည်။ ပရေတမြို့၏ အရှင် ရာဇာ ယမမင်းသည် အစည်းအဝေးအလယ်၌ ရှိနေစဉ်၊ ယမမင်းက ထိုနေရာတွင် ကျွန်ုပ်—အထူးမြတ်သော ဥဿဘ မုနိ—အား ဒർശန (တွေ့မြင်ခွင့်) ပေးတော်မူ၏။

Verse 2

याथातथ्येन मे पूजा कार्येण विधिना अकरोत् ॥ आसनं पाद्यमर्घ्यं च वेददृष्टेन कर्मणा

ထိုသူသည် သင့်လျော်သော လုပ်ငန်းနှင့် စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ကျွန်ုပ်အား ပူဇော်ကန်တော့ပြုလုပ်하였다—အာသန (ထိုင်ခုံ)၊ ခြေသုတ်ရေ (ပာဒျ) နှင့် အရ္ဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်၍—ဝေဒအထောက်အထားရှိသော ကర్మပူဇာဖြင့်။

Verse 3

अब्रवीच्च पुनर्हृष्टो ह्यास्यतां च वरासने ॥ काञ्चने कुशसंच्छन्ने दिव्यपुष्पोपशोभिते

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်လန်းဆန်း၍ ထပ်မံ ပြောသည်—“ကျေးဇူးပြု၍ အထူးမြတ်သော အာသနပေါ်၌ ထိုင်ပါ—ရွှေရောင်ဖြစ်၍ ကုရှာမြက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားကာ ဒိဗ္ဗပန်းများဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။”

Verse 4

तस्य वक्त्रं महारौद्रं नित्यमेव भयानकम् ॥ पश्यतस्तस्य मां विप्रास्ततः सौम्यतरं बभौ

သူ၏ မျက်နှာသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ မဟာရောဒြ (ပြင်းထန်) သဘောရှိကာ အမြဲတမ်း ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ကျွန်ုပ်ကို ကြည့်သောအခါ၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုအခါ သူသည် ပိုမို နူးညံ့သိမ်မွေ့သကဲ့သို့ ထင်ရှားလာ၏။

Verse 5

लोहिते तस्य वै नेत्रे जल्पतश्च पुनःपुनः ॥ पद्मपत्रनिभे चैव जज्ञाते मम सौहृदात्

သူ၏ မျက်လုံးများသည် အမှန်တကယ် နီရဲနေပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ စကားဆို၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်အပေါ် မေတ္တာမိတ်သဟာယကြောင့် ထိုမျက်လုံးများသည် ကြာရွက်ကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့လာခဲ့သည်။

Verse 6

ततोऽहं तस्य भावेन भावितश्च पुनःपुनः ॥ प्रहृष्टमानसो जातो विश्वासं च परं गतः ॥

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် ထိုသူ၏ ဘာဝ (bhāva) ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် စိမ့်ဝင်သွား၍ စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လာကာ အမြင့်ဆုံး ယုံကြည်မှုကို ရရှိ하였다။

Verse 7

तस्य प्रीतिकरं सद्यः सर्वदोषविनाशनम् ॥ कामदं च यशोदं च दैवतैश्चापि पूजितम् ॥

ထို (စတိုးတရ/ပူဇော်ကာရ) သည် ချက်ချင်းပင် ထိုသူကို နှစ်သက်စေ၍ အပြစ်အနာအဆာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးကာ လိုအင်ဆန္ဒနှင့် ဂုဏ်သတင်းကို ပေးသနားပြီး နတ်တို့ကပါ ပူဇော်ကြသည်။

Verse 8

कालवृद्धिकरं स्तोत्रं क्षिप्रं तत्र उदीरयन् ॥ येन प्रीतो महातेजा यमः परमधार्मिकः ॥

ထိုနေရာတွင် အသက်တမ်းကို တိုးပွားစေသော စတိုးတရကို လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆိုလျှင်၊ ထိုကြောင့် တေဇာကြီး၍ အလွန်ဓမ္မတရားရှိသော ယမမင်းသည် နှစ်သက်တော်မူသည်။

Verse 9

ऋषिपुत्र उवाच ॥ त्वं धाता च विधाता च श्राद्धे चैव हि दृश्यसे ॥ पितॄणां परमो देवश्चतुष्पाद नमोऽस्तु ते ॥

ရသီ၏သားက ပြောသည်– “သင်သည် ဓာတာနှင့် ဝိဓာတာ ဖြစ်ပြီး၊ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲတွင်လည်း သင်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရား၊ ခြေလေးချောင်းရှိသူ—သင်အား နမസ്കာရ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 10

कर्म कारयिता चैव भूतभव्य भवत्प्रभो ॥ पावको मोहनश्चैव संक्षेपो विस्तारस्तथा ॥

အို ပရဘု! သင်သည် ကမ္မကို ဖြစ်စေသူ၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်၏ အရှင်ဖြစ်သည်။ သင်သည် ပာဝက (သန့်စင်စေသူ) နှင့် မိုဟန (မောဟဖြစ်စေသူ) ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အပြင် ချုံ့သိမ်းခြင်းနှင့် ဖြန့်ကျယ်ခြင်းလည်း သင်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 11

दण्डपाणे विरूपाक्ष पाशहस्त नमोऽस्तु ते ॥ आदित्यसदृशाकार सर्वजीवहर प्रभो ॥

တံတားကိုင်ဆောင်သူ၊ မညီမျက်စိရှိသူ၊ ကြိုးဖမ်းကိုင်ဆောင်သူ—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ နေရောင်ကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော အရှင်၊ မရဏကာလ၌ သတ္တဝါအားလုံး၏ အသက်ကို ယူဆောင်သူ။

Verse 12

कृष्णवर्ण दुराधर्ष तैलरूप नमोऽस्तु ते ॥ मार्तण्डसदृश श्रीमन्मार्तण्डसदृशद्युतिः ॥

အနက်ရောင်ဝဏ္ဏရှိသူ၊ မလွယ်ကူစွာ မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ ဆီတောက်ပသကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ ဂုဏ်ရောင်ထွန်းလင်းသော အရှင်၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း နေကဲ့သို့၊ တောက်ပမှုလည်း နေကဲ့သို့။

Verse 13

हव्यकव्यवहस्त्वं हि प्रभविष्णो नमोऽस्तु ते ॥ पापहन्ता व्रती श्राद्धा नित्ययुक्तो महातपाः ॥

အမှန်တကယ် သင်သည် ဒေဝတাদেরအတွက် ဟဗျ (havyā) နှင့် ဘိုးဘွားပိတೃများအတွက် ကဗျ (kavyā) ပူဇော်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်သူဖြစ်၏။ အာဏာကြီးသော အရှင်၊ နမස්ကာရပါ၏။ အပြစ်ဖျက်သူ၊ ဝတ္တရား/ဗြတကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ śrāddha တွင် သဒ္ဓါရှိသူ၊ အမြဲတမ်း စည်းကမ်းတကျ၊ တပဿာကြီးမားသူ။

Verse 14

एकदृग्बहुदृग्भूत्वा काल मृत्युो नमोऽस्तु ते ॥ क्वचिद्दण्डी क्वचिन्मुण्डी क्वचित्कालो दुरासदः ॥

မျက်စိတစ်လုံးဖြစ်လည်းကောင်း မျက်စိများစွာဖြစ်လည်းကောင်း ပြောင်းလဲတတ်သော ကာလ၊ မရဏ—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ တခါတရံ တံတားကိုင်၊ တခါတရံ ခေါင်းတုံး; တခါတရံ ကာလကိုယ်တိုင်၏ ရုပ်ဖြစ်၍ တားဆီးရန်ခက်ခဲ၏။

Verse 15

क्वचिद्बालः क्वचिद्वृद्धः क्वचिद्रौद्रो नमोऽस्तु ते ॥ त्वया विराजितो लोकः शासितो धर्महेतुना ॥

တခါတရံ ကလေး၊ တခါတရံ အိုမင်းသူ၊ တခါတရံ ကြမ်းတမ်းရက်စက်—သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။ သင်ကြောင့် လောကသည် တောက်ပလှပလာပြီး ဓမ္မအကျိုးအတွက် အုပ်ချုပ်စီမံခံရ၏။

Verse 16

प्रत्यक्ष्यं दृश्यते देव त्वां विना न च सिध्यति ॥ देवानां परमो देवस्तपसां परमं तपः

အို ဒေဝါ! သင်သည် တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့နိုင်၏; သင်မရှိလျှင် မည်သည့်အရာမျှ မအောင်မြင်နိုင်။ ဒေဝတို့အနက် သင်သည် အမြင့်ဆုံးဒေဝ; တပဿာတို့အနက် သင်သည် အမြတ်ဆုံးတပဿာ ဖြစ်၏။

Verse 17

जपानां परमं जप्यं त्वत्तश्चान्यो न दृश्यते ॥ ऋषयो वा तथा क्रुद्धा हतबन्धुसुहृज्जनाः

ဇပတို့အနက် သင်သည် အမြတ်ဆုံး ဇပပြုရန် အရာဖြစ်၏; သင်မှတပါး အခြားမည်သူမျှ မမြင်တွေ့ရ။ ရှိသီတို့သည်လည်း ဒေါသထွက်လာသော်—ဆွေမျိုးနှင့် မိတ်ဆွေဆုံးရှုံးပြီး—စိတ်ကို သင်ထံသို့သာ လှည့်ကြ၏။

Verse 18

पतिव्रतास्तु या नार्यो दुःखितास्तपसि स्थिताः ॥ न त्वं शक्त इह स्थानात्पातनाय कदाचन

ပတိဝရတာဖြစ်သော မိန်းမများသည် ဒုက္ခရောက်နေသော်လည်း တပဿာ၌ တည်ကြည်နေကြ၏—အို အရှင်၊ သင်သည် ဤနေရာ၌ သူတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ သူတို့၏ အနေအထားမှ ကျဆင်းအောင် မလုပ်နိုင်။

Verse 19

वैशम्पायन उवाच ॥ एवं श्रुत्वा स्तवं दिव्यमृषिपुत्रेण भाषितम् ॥ परितुष्टस्तदा धर्मो ह्यौद्दालकसुतं प्रति

ဝૈရှမ္ပာယနက ပြောသည်—ဤသို့ ရှိသီ၏သားက ဆိုသော ဒိဗ္ဗသတဝကို ကြားနာပြီးနောက်၊ ဓမ္မ (ယမ) သည် ထိုအခါ ဥဒ္ဒာလက၏သားအပေါ် စိတ်ကျေနပ်လေ၏။

Verse 20

यम उवाच ॥ परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते माधुर्येण तवानघ ॥ याथातथ्येन वाक्येन ब्रूहि किं करवाणि ते

ယမက ဆိုသည်—ငါ စိတ်ကျေနပ်၏; အပြစ်ကင်းသူရေ၊ သင်၏ စကား၏ ချိုမြိန်မှုကြောင့် သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ အမှန်တရားနှင့် ကိုက်ညီသော စကားကို ပြောပါ—ငါသည် သင့်အတွက် ဘာကို လုပ်ပေးရမည်နည်း။

Verse 21

वरं वरय भद्रं ते यं वरं काङ्क्षसे द्विज ॥ शुभं वा श्रेयसा युक्तं जीवितं वाप्यनामयम्

အို ဒွိဇ၊ သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—သင်လိုလားသော ဆုတောင်းပေးခြင်းကို ရွေးချယ်လော့။ ထိုဆုသည် မင်္ဂလာရှိသော စည်းစိမ်ချမ်းသာ ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ အမြင့်ဆုံး အကျိုးကောင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ကောင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ရောဂါကင်းသော အသက်တာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 22

ऋषिपुत्र उवाच ॥ नेच्छाम्यहं महाभाग मृत्युं वा जीवितं प्रभो ॥ यदि त्वं वरदो राजन्सर्वभूतहिते रतः

ရသီ၏သားက ပြောသည်– အို မဟာဘဂ၊ အို प्रभု၊ ကျွန်ုပ်သည် သေခြင်းကိုလည်း မလိုချင်၊ အသက်ရှင်ခြင်းကိုလည်း မလိုချင်ပါ။ အို ရာဇန်၊ သင်သည် ဆုတောင်းပေးသူဖြစ်၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် စိတ်ထားရင်—

Verse 23

द्रष्टुमिच्छाम्यहं देव तव देशं यथातथम् ॥ पापानां च शुभानां च या गतिस्त्विह दृश्यते

အို ဒေဝ၊ သင်၏ နယ်မြေကို အရှိအတိုင်း တိတိကျကျ မြင်လိုပါသည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် အပြစ်ရှိသူများနှင့် ကုသိုလ်ရှိသူများအတွက် မြင်တွေ့ရသော သွားရာလမ်းကြောင်း (ဂတိ) ကိုလည်း မြင်လိုပါသည်။

Verse 24

सर्वं दर्शय मे राजन्यदि त्वं वरदो मम ॥ चित्रगुप्तं च तं राजन्कार्यार्थं तव चिन्तकम्

အို ရာဇန်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဆုတောင်းပေးသူဖြစ်လျှင် အရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြသပါ။ ထို့ပြင် အို ရာဇန်၊ သင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးရည်ရွယ်ချက်များအတွက် စီမံကိန်းကို စဉ်းစားကာ ကိစ္စရပ်များကို စောင့်ရှောက်သူ ချိတြဂုပ္တကိုလည်း ပြသပါ။

Verse 25

दर्शयस्व महाभाग सर्वलोकस्य चिन्तक ॥ यथा कर्मविशेषाणां दर्शनार्थं करोति सः

အို မဟာဘဂ၊ အို လောကအားလုံးကို စောင့်ကြည့်စဉ်းစားသူ၊ ကျေးဇူးပြု၍ (ထိုအရာကို) ပြသပါ—သူသည် ကမ္မ၏ အထူးကွဲပြားချက်များကို မြင်သာစေရန် မည်သို့ သက်သေပြ/ပြသမှုကို ဆောင်ရွက်သနည်း။

Verse 26

एवमुक्तो महातेजा द्वारस्थं संदिदेश ह ॥ चित्रगुप्तसकाशं तु नय विप्रं सुयन्त्रितम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် တေဇောထွန်းလင်းသူသည် တံခါးစောင့်ကို အမိန့်ပေး၍ “ဤဗြာဟ္မဏကို စနစ်တကျ အစောင့်အရှောက်ဖြင့် စိတ္တရဂုပ္တ၏ ရှေ့တော်သို့ ခေါ်သွားလော့” ဟုဆို၏။

Verse 27

वक्तव्यश्च महाबाहुरस्मिन्विप्रे यथातथम् ॥ प्राप्तकालं च युक्तं च तत्सर्वं वक्तुमर्हसि

“အို မဟာဗာဟု၊ ဤဗြာဟ္မဏအား အမှန်အတိုင်း ပြောလော့။ အချိန်နှင့်ကိုက်ညီ၍ သင့်လျော်သော အရာအားလုံးကို မပြတ်မလပ် ပြောဆိုရန် သင်အပ်သည်” ဟုဆို၏။

Verse 28

प्रत्युत्थितश्च मां दृष्ट्वा चिन्तयित्वा तु तत्त्वतः ॥ स्वागतम् मुनिशार्दूल यथेष्टं परिगम्यताम्

ကျွန်ုပ်ကိုမြင်သဖြင့် သူသည် ကြိုဆိုရန် ထ၍ အကြောင်းအရာကို အမှန်တရားအတိုင်း စဉ်းစားပြီး “ကြိုဆိုပါ၏၊ မုနိတို့အနက် ကျားသဖွယ်မြတ်သူ မုနိရှာဒူလ၊ သင်နှစ်သက်သလို ဝင်ရောက်လော့” ဟုဆို၏။

Verse 29

एवं सम्भाष्य मां वीरः स्वान्भृत्यान्सन्दिदेश ह ॥ कृताञ्जलिपुटान्सर्वान्घोररूपान्भयानकान्

ဤသို့ ကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် သူရဲကောင်းသည် မိမိ၏ အမှုထမ်းများကို အမိန့်ပေး၏။ သူတို့အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုနေကြသော်လည်း ရုပ်သဏ္ဌာန်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ဆိုးရွားလှ၏။

Verse 30

चित्रगुप्त उवाच ॥ भो भो शृणुत मे दूताः मम चित्तानुवर्त्तकाः ॥ भक्तिमन्तो दुराधर्षा नित्यं व्रतपरायणाः

စိတ္တရဂုပ္တက ဆို၏—“နားထောင်ကြလော့၊ နားထောင်ကြလော့၊ အို ငါ၏ ဒူးတော်တို့၊ ငါ၏ စိတ်အလိုကို လိုက်နာသူတို့၊ ဘက္တိပြည့်ဝ၍ မလွယ်ကူစွာ မနိုင်မနင်းဖြစ်သူတို့၊ နိစ္စ ဝရတ-နိယမ၌ တည်ကြည်သူတို့”။

Verse 31

अयं विप्रो मयादिष्टः प्रेतावासं गमिष्यति ॥ अस्य रक्षा च गुप्तिश्च भवद्भिः क्रियतामिति

ဤဗြာဟ္မဏသည် ငါ၏အမိန့်အတိုင်း ကွယ်လွန်သူတို့၏နေရာသို့ သွားမည်; သူ၏ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို သင်တို့က ဆောင်ရွက်ကြလော့။

Verse 32

नैव दुःखेन खेदः स्यान्न चोष्णेन च शीतताḥ ॥ भुक्षापि तृषा वा अपि एष आज्ञापयामि वः

သူသည် ဒုက္ခကြောင့် စိတ်ပင်ပန်းမဖြစ်စေ; အပူ သို့မဟုတ် အအေးကြောင့်လည်း မနှိပ်စက်စေ; ဆာလောင်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့်လည်း မဖြစ်စေ—ဤသည်ကား သင်တို့အား ငါအမိန့်ပေးသည်။

Verse 33

एवं दत्तवरो विप्रो गुरుచित्तानुचिन्तकः ॥ सर्वभूतदयावांश्च द्रव्यवांश्च स वै द्विजः

ဤသို့ ကောင်းချီးကို ရရှိပြီးနောက် ထိုဗြာဟ္မဏသည် ဆရာ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို စိတ်ထဲတွင် အမြဲဆင်ခြင်သူဖြစ်၏; သတ္တဝါအားလုံးအပေါ် ကရုဏာရှိ၍ စည်းစိမ်ပစ္စည်းလည်းရှိသော—ထိုဒွိဇပင် ဖြစ်သည်။

Verse 34

यथाकाममयं पश्येद्धर्मराजपुरोत्तमम् ॥ एवमुक्त्वा महातेजा गच्छ गच्छेति चाब्रवीत्

သူသည် မိမိဆန္ဒအတိုင်း ဓမ္မရာဇ၏ အမြတ်ဆုံးမြို့ကို မြင်တွေ့စေ။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် တေဇောဓာတ်ကြီးသူက “သွား၊ သွား” ဟု ထပ်မံဆို၏။

Verse 35

ऋषिपुत्र उवाच ॥ सन्दिष्टाश्च ततो दूताश्चित्रगुप्तेन धीमता ॥ धावन्तस्त्वरमाणास्तु गृह्णन्तो घ्नन्त एव च

ရိသိပုတ္တရက ပြောသည်– ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာရှိသော စိတ္တရဂုပ္တ၏ အမိန့်ကို ခံယူပြီး သံတမန်တို့သည် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားကြ၏; ပြေးရင်း ဖမ်းဆီးလည်းကောင်း ထိုးနှက်လည်းကောင်း လုပ်နေကြ၏။

Verse 36

बन्धयन्ति महाकाया निर्दहन्ति महाबलाः ॥ पाटयन्ति प्रहारैश्च ताडयन्ति पुनः पुनः

ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမားသော ဒဏ္ဍာရီတမန်တို့က သူတို့ကို ချည်နှောင်ကြသည်။ အလွန်အင်အားကြီးသူတို့က မီးရှို့ကြသည်။ ထိုးနှက်ချက်များဖြင့် ခွဲဖောက်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်နှက်ကြသည်။

Verse 37

रुदन्ति करुणं घोरं त्रातारं नाप्नुवन्ति ते ॥ नरकेऽपि तथा पूर्णे ह्यगाधे तमसावृते

သူတို့သည် သနားဖွယ်ကောင်းစွာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်အထိတ်တလန့်ဖြင့် ငိုကြွေးကြသော်လည်း ကယ်တင်သူတစ်ဦးမျှ မရကြ။ ထိုနరకသည်လည်း ထိုသို့ပင်—ဒုက္ခဖြင့်ပြည့်နှက်၍ အနက်မတိုင်းနိုင်ကာ အမှောင်ထုဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

Verse 38

केचिच्च तेषु पच्यन्ते दह्यन्ते पावकेन्धनम् ॥ तैलपाके तथा केचित्केचित्क्षारेण सर्पिषा

သူတို့ထဲမှ အချို့ကို ပြုတ်ချက်ကြသည်။ အချို့ကို မီးအတွက် လောင်စာကဲ့သို့ မီးရှို့ကြသည်။ အချို့ကို ဆီထဲတွင် ပြုတ်ကြပြီး အချို့ကို ချဉ်မြှုပ်သော အယ်လ်ကလီနှင့် ဂျီ(နွားနို့ဆီ)ဖြင့် ယာတနာပေးကြသည်။

Verse 39

पतन्ति ते दुरात्मानस्तत्र तत्र च कर्मभिः ॥ यातनाभिर्दह्यमाना घोराभिश्च ततस्ततः

စိတ်ဆိုးယုတ်သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကမ္မကြောင့် ဒီနေရာဟိုနေရာသို့ ကျရောက်လှည့်လည်ကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် ယာတနာများကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေရင်း နေရာတစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ နှင်ထုတ်ခံရကြသည်။

Verse 40

केचिद्यन्त्रमुपारोप्य संपीड्यन्ते तिला इव ॥ तेषां संपीड्यमानानां शोणितं स्रवते बहु

အချို့ကို ယန္တရားပေါ်တင်၍ နှမ်းစေ့ကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ကြိတ်ချေကြသည်။ ဖိနှိပ်ကြိတ်ချေနေစဉ် သူတို့ထံမှ သွေးအလွန်များစွာ စီးကျလာသည်။

Verse 41

ततो वैतरणी घोरा संभूता निम्नगा तथा ॥ सफेनसलिलावर्त्ता दुस्तरा पापकर्मिणाम्

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိုင်တရဏီ မြစ်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဖျော်ဖျားအမြှုပ်ထနေသော ရေစီးဝိုင်းဝန်းလှိုင်းလှန်များဖြင့် ပြည့်နှက်၍ အပြစ်ကမ္မပြုသူတို့အတွက် ကူးဖြတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

Verse 42

अथान्ये शूल आरोप्य दूताः पादेषु गृह्य वै ॥ वैतरण्यां सुघोरायां प्रक्षिपन्ति सहस्रशः

ထို့နောက် အခြားသော ဒူးတများသည် သူတို့ကို တံစို့ပေါ်တွင် ထိုးတင်၍ ခြေထောက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိုင်တရဏီထဲသို့ ထောင်ချီဖြင့် ပစ်ချကြသည်။

Verse 43

नानुष्णे रुधिरे तत्र फेनमालासमाकुलाः ॥ दशन्ति सर्पास्तांस्तत्र प्राणिनस्तु सहस्रशः

အဲဒီမှာ နွေးထွေးမှုမရှိသော သွေးထဲတွင် အမြှုပ်အစုအဝေးများကြား၌ မြွေများက ထိုသတ္တဝါတို့ကို ထောင်ချီဖြင့် ကိုက်ခဲကြသည်။

Verse 44

अनुत्तार्य तदा तस्या उच्छ्रिता विकृतावशाः ॥ आवर्तादूर्मयश्चैव ह्युत्तिष्ठन्ति सहस्रशः

ထိုအခါ မကူးဖြတ်နိုင်သဖြင့် သူတို့သည် အကူအညီမဲ့၍ ရုပ်ပျက်သွားသောအနေအထားဖြင့် ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ထို့ပြင် ရေဝိုင်းဝန်းအာဝတ်များမှ လှိုင်းများလည်း ထောင်ချီဖြင့် ထတက်လာကြသည်။

Verse 45

तत्र शुष्यन्ति ते पापाः सर्वदोषसमन्विताः ॥ मज्जन्तश्च वमन्तश्च त्रातारं नाप्नुवन्ति ते

အဲဒီမှာ အပြစ်သားတို့သည် အပြစ်အနာအဆာအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံကာ ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းသွားကြသည်။ နစ်မြုပ်၍ အန်ထုတ်နေကြသော်လည်း ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရကြ။

Verse 46

आसिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः ॥ तत्र शाखासु घोरासु मया दृष्टाः सहस्रशः ॥

သူတို့သည် ဓားနှင့် လှံတို့၏ ထိုးနှက်ချက်များဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်နှက်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ကိုင်းခက်များပေါ်တွင် ငါသည် သူတို့ကို ထောင်ပေါင်းများစွာ မြင်ခဲ့သည်။

Verse 47

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लम्बमानाः भयानकाः ॥ अतिक्रम्य च ते स्कन्धास्तीक्ष्णकण्टकसङ्कुलाः ॥

ကူෂ္မာဏ္ဍာနှင့် ယာတုဓာနာတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ချိတ်ဆွဲလျက်ရှိကြသည်။ ထိုကို ကျော်လွန်သွားသောအခါ သူတို့၏ ပခုံးများသည် ထက်မြက်သော ဆူးများဖြင့် ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 48

वेदनार्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ॥ तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः ॥

နာကျင်မှုကြောင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲလျက် သူတို့သည် အလျင်အမြန် ကိုင်းခက်များပေါ်သို့ တက်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ရာක්ෂသများ—အသားစားသူများ—သတ်ဖြတ်ခံရသည်။

Verse 49

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम् ॥ सङ्क्रमाच्चैव खादन्ति शालायां कपिवद्भृशम् ॥

အမှောင်ထုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဒေသ၌ သူတို့သည် မရှက်မကြောက် တက်လာသော ကိုယ်ခန္ဓာများကို ထိုးနှက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ကူးဖြတ်ရာ/ချဉ်းကပ်ရာမှပင် ခန်းမ၌ မျောက်ကဲ့သို့ အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ ကိုက်စားကြသည်။

Verse 50

यथा च कुक्कुटं खादेत कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः ॥ तथा कटकटाशब्दस्तस्मिन्वृक्षे मया श्रुतः ॥

နှင့်ပင် ပယ်ချခံရသော မလေစ္ဆတစ်ဦးက ကြက်ကို စားသကဲ့သို့ ထိုသစ်ပင်ပေါ်တွင် ‘ကဋကဋာ’ ဟူသော ကွဲကြဲကွဲကွဲ အသံကို ငါကြားရသည်။

Verse 51

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने ॥ एवं ते मुखतः कृत्वा महावक्त्रा दुरासदाः ॥

တောအတွင်း၌ လူတစ်ယောက်က အမှည့်ရင့်သော သရက်သီးကို စားသကဲ့သို့ပင်၊ ထိုသူတို့သည်—ပါးစပ်ကြီး၍ ချဉ်းကပ်ရန်ခက်သောသူတို့—ပါးစပ်ဖြင့် ဆွဲယူကာ ထိုနည်းအတိုင်း မျိုစားကြသည်။

Verse 52

ततो जवेन् संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः ॥ आविष्टानि च कर्माणि पुनः शीघ्रमकामयन् ॥

ထို့နောက် အရှိန်ကြောင့် တွန်းအားရ၍၊ တောထဲ၌ပင် နေစဉ် ထပ်မံ စုပ်ယူခံရသကဲ့သို့ နွမ်းနယ်လာပြီး၊ မိမိတို့ကို လွှမ်းမိုးထားသော ကမ္မများသို့ ထပ်မံ လျင်မြန်စွာ သွားလိုကြသည်။

Verse 53

अधस्तात्तु पुनस्तत्र पश्यन्तः पापकर्मिणः ॥ बहुसंख्येषु पापेषु दारुणेषु सुदुःखिताः ॥

သို့သော် အောက်ဘက်၌ ထိုနေရာတွင် ထပ်မံ၍ အပြစ်ကမ္မပြုသူတို့ကို မြင်ရသည်။ များပြား၍ ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်များအတွင်း၌ သူတို့သည် အလွန်ဒုက္ခရောက်နေကြသည်။

Verse 54

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः ॥ प्रविशन्ति नगच्छायां ततस्ते प्रज्वलन्ति तु ॥

အချို့သည် ကျောက်မိုးနှင့် ဖုန်မိုးတို့ကြောင့် မောင်းနှင်ခံရ၍ ပြေးကြသည်။ သစ်ပင်အရိပ်ထဲသို့ ဝင်သော်လည်း ထို့နောက် မီးလောင်တောက်ပလာကြသည်။

Verse 55

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः ॥ भुवनेषु च घोरेषु पच्यन्ते ते दृढाग्निना ॥

ထို့ပြင် သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ထပ်မံ ပြေးလွှားကြပြီး၊ ဒူးတများက ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ကြသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် လောကများတွင် သူတို့သည် အလွန်ပြင်းသော မီးဖြင့် ပူလောင်ကင်ကျက်ခံရသည်။

Verse 56

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः ॥ दियतां दियतां चेति ब्रुवते नः प्रसीदथ

ထို့နောက် ရေဖြည့်ထားသော အိုးတစ်လုံးနှင့် ထပ်မံ အေးမြသော ရေကို (တောင်းဆိုကြသည်)။ သူတို့က “ပေးပါ၊ ပေးပါ” ဟုဆို၍ “ကျွန်ုပ်တို့ကို ကရုဏာပြုပါ” ဟုတောင်းပန်ကြသည်။

Verse 57

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते ॥ तेन दग्धाश्च आर्त्ताश्च क्रोशन्तश्च परस्परम्

ထို့နောက် သောက်ရေဟန်ဆောင်၍ ပူလောင်သော ရေကို ပေးကြသည်။ ထိုကြောင့် သူတို့သည် လောင်ကျွမ်း၍ ဝေဒနာခံစားကာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အော်ဟစ်ခေါ်ကြသည်။

Verse 58

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै ॥ तथान्ये क्षुधितास्तत्र हाहाभूतमचेतसः

ဒုက္ခဝေဒနာကြောင့် အချို့သည် ထိုနေရာ၌ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထပ်ခါထပ်ခါ ဖက်တွယ်ကာ လဲကျကြသည်။ အခြားအချို့သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် “ဟာ ဟာ!” ဟုအော်ကာ သတိလစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 59

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः ॥ पश्यन्ति राशिं तत्रस्थां सुगन्धां पर्वतोपमाम्

သူတို့သည် ထိုနေရာ၌ အစာအဟာရ၏ အစုအပုံကို မြင်ကြသည်—အထူးသဖြင့် အလွန်ချိုမြိန်သော စားစရာများ—အနံ့သင်း၍ တောင်တန်းကဲ့သို့ ထင်ရှားသည်။

Verse 60

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा ॥ मधुमाधवपूर्णानि सुरामैरेयकस्य च

ထို့ပြင် (သူတို့သည်) ဒဓိနှင့် နို့၏ အရသာရည်များ၊ ကೃසරာ (kṛsara) နှင့် ပါယသ (pāyasa) ကိုလည်း မြင်ကြသည်။ မဓု (madhu) နှင့် မာဓဝ (mādhava) ဖြင့်ပြည့်သော အိုးခွက်များ၊ ထို့အပြင် စုရာ (surā) နှင့် မૈရေယက (maireyaka) ဖြင့်လည်း ပြည့်နေသည်။

Verse 61

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च ॥ पानानि दिव्यानि सुगन्धीनि वै शीतलानिच

ထို့ပြင် မာဓ္ဝီက၊ စီဓု နှင့် ဇာတီ-ရသ အရည်တို့၏ သောက်စရာများလည်း ရှိသည်။ ထိုသောက်စရာများသည် ဒိဗ္ဗ၊ မွှေးကြိုင်၍ အေးမြစေသည်။

Verse 62

गोरसस्य च पानानि भाजनानि च नित्यशः ॥ तपोऽर्जितानि दिव्यानि तिष्ठन्ति सुकृतात्मनाम्

ထို့ပြင် ဂိုရသ (နွားနို့) သောက်စရာများနှင့် အိုးအခွက်ပန်းကန်တို့လည်း အမြဲတမ်း ရှိနေသည်။ တပဿာဖြင့် ရရှိသော ဒိဗ္ဗအရာများသည် ကုသိုလ်ရှိသူတို့အတွက် အဆင်သင့် တည်ရှိနေသည်။

Verse 63

भोजनेषु च सर्वेषु स्त्रियः कान्ता मनोहराः ॥ गृहीतकुम्भमणिकाः सर्वाभरणभूषिताः

ပွဲစားသောက်မှု အားလုံးတွင် ချစ်ဖွယ်ကောင်း၍ မျက်စိပသာဒဖြစ်သော မိန်းမများသည်—ရေခွက်အိုး (ကుంభ) နှင့် မဏိရတနာများကို ကိုင်ဆောင်ကာ—အလှဆင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်၍ ရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 64

फलानि कुण्डहस्ताश्च पात्रहस्तास्तथापराः ॥ सुमनःपाद्यहस्ताश्च अदीना परमाङ्गनाः

အချို့သည် လက်ထဲတွင် သစ်သီးနှင့် ပန်းကန်များကို ကိုင်ထားကြသည်။ အချို့သည် ပാത്രများကို ကိုင်ထားကြသည်။ အချို့သည် ပန်းများနှင့် ပာဒျ (ခြေသုတ်ရန် ရေ) ကို ကိုင်ထားကြသည်—စိတ်မညှိုးနွမ်းသော အထူးမြတ်မိန်းမများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 65

अन्नदानरताश्चैव भोजयन्ति सहस्रशः ॥ नूपुरोज्वलपादाश्च तिष्ठन्ति च मनोहराः

ထို့ပြင် အန္နဒါန (အစာပေးလှူ) တွင် စိတ်အားထက်သန်သူတို့သည် ထောင်ပေါင်းများစွာကို အစာကျွေးမွေးကြသည်။ ခြေထောက်တွင် နူပုရ် (ခြေကောက်ကွင်း) တောက်ပလျက်၊ သူတို့သည် မျက်စိပသာဒဖြစ်အောင် ရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 66

उपस्थाप्य महायोग्यमत्र काले च योषितः ॥ ब्रुवन्ति सर्वास्ताश्चैव तस्यां तस्य च दक्षिणाः

သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌ မဟာယောဂီ သာဓကကို ထိုနေရာသို့ ပင့်ဆောင်တင်ပြပြီးနောက်၊ ထိုနေရာရှိ မိန်းမအားလုံးက ပြောဆိုကြသည်။ ထို့အပြင် အကြောင်းအရာတူတူတွင် တစ်ဦးချင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်လှူဒါန်းသည့် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ လက်ဆောင်) ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

Verse 67

पापाशया निष्कृतिकाः सर्वदानविवर्जिताः ॥ परापवादनिरताः पापैर्बद्धकथानकाः

သူတို့သည် အပြစ်ဆန္ဒရှိ၍ ပရాయశ္စိတ္တ (အပြစ်ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်း) မရှိ၊ အမြဲတမ်း ဒါနမရှိဘဲ နေကြသည်။ အခြားသူကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၌ စွဲလမ်းပြီး၊ သူတို့၏ ပုံပြင်ပြောကြားမှုများလည်း အပြစ်အနာဂတ်နှင့် ချည်နှောင်နေသည်။

Verse 68

निर्लज्जा गृहका देया याचितुं मनसा हिताः ॥ सुलभानि न दत्तानि विभवे सति लौकिके

အိမ်တွင်း၌ အရှက်မရှိဘဲ နေကြပြီး၊ စိတ်ထဲတွင် တောင်းခံလိုစိတ်သာ လွန်ကဲသည်။ လောကီအင်အားနှင့် ဥစ္စာရှိနေသော်လည်း လွယ်ကူစွာ ပေးနိုင်သည့်အရာများကိုတောင် မပေးကြ။

Verse 69

पानीयमथ काष्ठानि यद्यन्नं सुखमागतम् ॥ तेन वध्याः भवन्तो वै यातनाभिरनेकशः

ရေ၊ မီးဖိုသစ်သား သို့မဟုတ် အစာအဟာရတို့သည် အခက်အခဲမရှိဘဲ သင့်ထံ ရောက်လာခဲ့လျှင်၊ ထိုအပေါ် သင့်လျော်သည့် တုံ့ပြန်ကာရုဏာမပြုသဖြင့် သင်သည် အမျိုးမျိုးသော ယာတနာများဖြင့် အပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 70

निघ्नन्तश्च हसन्तश्च दूताः निष्ठुरवादिनः ॥ भोभो कृतघ्ना लुब्धाश्च परदाराभिमर्शकाः

ရိုက်နှက်ရင်း ရယ်မောရင်း၊ ကြမ်းတမ်းသောစကားပြောသော တမန်တို့က ဆိုကြသည်— “ဟိုဟို! ကျေးဇူးမသိသူတို့၊ လောဘကြီးသူတို့၊ သူတစ်ပါး၏ မယားကို လက်လွှတ်မထားသောသူတို့!”

Verse 71

कर्मणां च क्षयो जातः संसारे यदि पच्यते ॥ विमुक्ताश्चेह लोकात्तु जनिष्यथ सुदुर्गताः

When the exhaustion of (their) deeds comes about and is ‘cooked’ (worked out) within saṃsāra, then—released from this world—you will be born into a very difficult condition.

Verse 72

वृत्तस्था भुञ्जते हेमांश्चातुर्वर्ण्यान्विशेषतः ॥ ततः सत्यरता शान्ता दयावन्तः सुधार्मिकाः

Established in proper conduct, they enjoy prosperity—especially among the four social orders; from that arise those devoted to truth, peaceful, compassionate, and firmly aligned with dharma.

Verse 73

इह विश्राम्य ते धीराः किञ्चित्कालं सहानुगाः ॥ गच्छन्ति परमं स्थानं पृथिव्यां वा महत्कुले

Resting here for some time, those steadfast persons—together with their attendants—go to the highest abode, or else are born on earth into a great family.

Verse 74

बहुसुन्दरनारीके समृद्धे सुसमाहिताः ॥ अजयन्त तथा क्षान्ताः प्राप्स्यन्ति परमां गतिम्

In a prosperous setting rich with many beautiful women, those who are well-composed—unconquered (by passions) and patient—will attain the highest destiny.

Verse 75

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे ॥ विसृजन्ति क्षितिं यावदास्थिभूतान्नरांस्तथा

Having sucked them all dry, and in that most excellent mountain (or peak), they cast them down to the ground—those men reduced to bones, likewise, until (only) that remains.

Verse 76

कालज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवादी दृढव्रतः ॥ प्रेतनाथ महाभाग धर्मराज नमोऽस्तु ते

သင်သည် အချိန်ကာလကိုသိမြင်သူ၊ ကျေးဇူးကိုမှတ်မိသူ ဖြစ်ပြီး၊ သစ္စာစကားပြောသူ၊ ဝရတကို ခိုင်မြဲစွာထိန်းသူ ဖြစ်သည်။ အို ပရေတတို့၏ နာထ၊ အို မဟာဘဂ၊ အို ဓမ္မရာဇ—သင့်အား နမස්ကာရ ပြုပါ၏။

Verse 77

तस्मात्त्वं सर्वदेवेषु चैको धर्मभृतां वरः ॥ कृतज्ञः सत्यवादी च सर्वभूतहिते रतः

ထို့ကြောင့် နတ်အားလုံးအနက် သင်တစ်ဦးတည်းသည် ဓမ္မကိုထမ်းဆောင်သူတို့၏ အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သင်သည် ကျေးဇူးသိတတ်သူ၊ သစ္စာပြောသူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် အမြဲတမ်း ရည်ရွယ်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 78

ततोऽहं त्वरितं नीतस्तेन दूतेन दर्शितः ॥ प्राप्तश्च परया प्रीत्या चित्रगुप्तनिवेशनम्

ထို့နောက် ထိုတမန်က လမ်းညွှန်ပြ၍ ကျွန်ုပ်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထို့ပြင် အလွန်ကြည်နူးလေးစားစွာ ကြိုဆိုခံရပြီး စိတ္တရဂုပ္တ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 79

वेणुयष्टिप्रहारैश्च प्रहरन्ति ततोऽधिकैः ॥ भग्ना भिन्ना विभिन्नाश्च तथा भग्नशिरोधराः

ထို့နောက် သူတို့သည် ဝါးတုတ်များဖြင့် အလွန်အကျွံ အင်အားသုံးကာ ထိုးနှက်ကြသည်။ (ခံရသူတို့သည်) ကျိုးပဲ့၊ ကြေမွ၊ ခွဲခြားကွဲပြားသွားပြီး လည်ပင်းများလည်း ကျိုးပဲ့သွားသည်။

Verse 80

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः ॥ कूटशाल्मलिमारोप्य लोहकण्टकसंवृताम्

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ အခြားသူများစွာကိုလည်း တမန်များစွာက လှည့်စားသော ရှာလ္မလီပင်ပေါ်သို့ တက်ခိုင်းကြပြီး၊ ထိုပင်သည် သံဆူးများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။

Verse 81

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः ॥ यमदूता निरामर्षाः सूदयन्ति पुनः पुनः

ထိုသူသည် ငိုယို၍ “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ၊ လွှတ်ပေးပါ” ဟု တောင်းပန်သော်လည်း ယမ၏တမန်များသည် မေတ္တာမဲ့စွာ ထပ်ခါထပ်ခါ ရိုက်နှက်၍ ချေမှုန်းကြသည်။

Verse 82

माल्यानि धूपं गन्धाश्च नानारससमायुताः ॥ मनोहराश्च कान्ताश्च भूयिष्ठाश्च सहस्रशः

ပန်းကုံးများ၊ အမွှေးတိုင်နှင့် အနံ့သာများသည် အရသာနှင့် အနှစ်သာရမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်ဝကာ စိတ်ကိုဖမ်းစားသည့် အလှအပဖြင့် တင့်တယ်၍ ထောင်ပေါင်းများစွာ အလွန်ပေါများလှသည်။

Verse 83

कुलेषु सुदरिद्रेषु सञ्जाताः पापकर्मिणः ॥ पापैरनुगता घोरैर्मानुषं लोकमाश्रिताः

အပြစ်ကျူးလွန်သူများသည် အလွန်ဆင်းရဲသော မျိုးရိုးအတွင်း မွေးဖွားကြပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကာ လူ့လောကသို့ ဝင်ရောက်အခြေချကြသည်။