Adhyaya 188: Section on the Origin and Procedure of Piṇḍa-Rites and Śrāddha: Rules of Mourning Impurity (Aśauca)

Verse 1

अथ पिण्डकल्पश्राद्धोत्पतिप्रकरणम् ॥ धरण्युवाच ॥ देवदेवोऽसि देवानां लोकनाथोऽपरिग्रहः ॥ आशौचकर्म विधिवच्छ्रोतुमिच्छामि माधव ॥

ယခု ပိဏ္ဍကల్ప-ရှ్రာဒ္ဓ၏ အစပြုခြင်းနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဆိုင်ရာ အခန်းကို စတင်သည်။ ဓရဏီက ပြောသည်– ‘သင်သည် ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ လောကတို့၏ နာထ၊ အပရိဂ္ဂဟ (မပိုင်ဆိုင်မကပ်ငြိ) ဖြစ်၏။ အို မာဓဝ၊ အာရှောစ (အညစ်အကြေးကာလ) ကర్మ၏ စည်းကမ်းများကို နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ နားထောင်လိုပါသည်။’

Verse 2

श्रीवराह उवाच ॥ आशौचं शृणु कल्याणि यथा शुध्यन्ति मानवाः ॥ गतायुषस्तृतीयेन स्नानं कुर्यान्नदीजले ॥

သီရိဝရာဟာက မိန့်တော်မူသည်– ‘အို ကလျာဏီ၊ အာရှောစအကြောင်းကို နားထောင်လော့—လူသားတို့ မည်သို့ သန့်စင်လာကြသနည်း။ အသက်တာ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် တတိယနေ့တွင် မြစ်ရေဖြင့် ရေချိုးရမည်။’

Verse 3

पिण्डं सञ्चूरणं दद्यात्रिंश्च दद्याज्जलाञ्जलीन् ॥ चतुर्थे पञ्चमे षष्ठे पिण्डमेकं जलाञ्जलिम् ॥

ပိဏ္ဍဒါနနှင့် သံချူရဏကို ပူဇော်၍ သန့်ရေကို လက်ခုပ်သုံးခုပ် ဆက်ကပ်ရမည်။ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမနေ့တို့တွင် ပိဏ္ဍတစ်လုံးနှင့် ရေတစ်လက်ခုပ် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 4

अन्यस्थानेषु दातव्यं स्नानात्त्वहनि सप्तमे ॥ एवं प्रतिदिनं कार्यं यावच्च दशमं दिनम् ॥

အခြားနေရာတွင်တော့ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဆက်ကပ်ရမည်။ ဤသို့ပင် နေ့စဉ် ဆောင်ရွက်၍ ဒသမနေ့အထိ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 5

क्षारादिना वस्त्रशौचं दिने च दशमे तथा ॥ तिलामलकस्नेहेन गोत्रजः स्नानमाचरेत् ॥

အယ်လ်ကလီ စသည်တို့ဖြင့် အဝတ်အစားကို သန့်စင်ရမည်၊ ဒသမနေ့တွင်လည်း ထိုနည်းတူ။ ဂိုတ်ရတူသော ဆွေမျိုးသည် နှမ်းဆီနှင့် အာမလက ဆီဖြင့် ရေချိုးရမည်။

Verse 6

पिण्डदानं विवर्त्याथ क्षौरकर्म तु कारयेत् ॥ स्नानं कृत्वा विधानॆन ज्ञातिभिः स्वगृहं व्रजेत् ॥

ထို့နောက် ပိဏ္ဍဒါနကို အဆုံးသတ်ပြီး ဆံပင်ရိတ်ပွဲ (ခ္ရှောရကမ္မ) ကို ပြုလုပ်စေ။ နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ကိုယ့်အိမ်သို့ ပြန်သွားရမည်။

Verse 7

एकादशे च दिवसे एकोद्दिष्टं यथाविधि ॥ स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा प्रेतं विप्रेषु योजयेत् ॥

တစ်ဆယ့်တစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် စည်းကမ်းအတိုင်း အဲကောဒ္ဒိဋ္ဌ (ekoddiṣṭa) ပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။ ရေချိုး၍ သန့်ရှင်းပြီးနောက် ပရေတအတွက် ပူဇော်ပစ္စည်းကို ဗြာဟ္မဏများထံ အပ်နှံ၍ ဆက်ကပ်စေရမည်။

Verse 8

एकोद्दिष्टं मनुष्याणां चातुर्वर्ण्यस्य माधवि॥ यथैकं द्रव्यसंयुक्तं स्वं विप्रं भोजयेत् तदा

အို မာဓဝီ၊ လူတို့၏ ဝဏ္ဏလေးပါးအတွက် «အေကောဒ္ဒိဋ္ဌ» ကర్మကို ပြုလုပ်ရမည်; ထိုအခါ တစ်စုတစ်စည်းတည်း စနစ်တကျပြင်ဆင်ထားသော ပူဇော်ပစ္စည်းတစ်မျိုးတည်းဖြင့် မိမိဖိတ်ကြားထားသော ဗြာဟ္မဏကို အာဟာရပေးလှူရမည်။

Verse 9

स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा प्रेतं प्रेतेषु योजयेत्॥ एकोद्दिष्टं तु द्रव्याणां चातुर्वर्ण्यस्य माधवि

ရေချိုးပြီး သန့်ရှင်းသည့်အခြေအနေဖြစ်လာကာ ကွယ်လွန်သူကို ပရေတများအတွင်း ပရေတတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်တင်သွင်းရမည်; အို မာဓဝီ၊ ဝဏ္ဏလေးပါးအတွက် ပူဇော်ပစ္စည်းများ၏ «အေကောဒ္ဒိဋ္ဌ» ပူဇော်ခြင်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။

Verse 10

शुश्रूषया विपन्नानां शूद्राणां च वरानने॥ त्रयोदशे दिने प्राप्ते सुपक्वैर्भोजयेद्द्विजान्

အို မျက်နှာလှသူ၊ ဒုက္ခရောက်သူများ—ရှူဒြာတို့ပါဝင်သည့်သူများ—အပေါ် ဝန်ဆောင်မှုစိတ်ဖြင့်၊ တစ်ဆယ့်သုံးရက်မြောက်နေ့ ရောက်လာသောအခါ ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ပြီးသော အစာဖြင့် ဒွိဇများကို အာဟာရပေးလှူရမည်။

Verse 11

मृतस्य नाम चोद्दिश्य यस्यार्थे च प्रयोजितः॥ स्वर्गतस्येति संकल्प्य कृत्वा ब्राह्मणमन्दिरम्

ကွယ်လွန်သူ၏ အမည်ကို ညွှန်ပြ၍ ထိုသူ၏ အကျိုးအတွက် ဤကర్మကို အပ်နှံသတ်မှတ်ကာ၊ “ကောင်းကင်သို့ ရောက်သွားသူအတွက်” ဟူသော သင်္ကల్పကို တည်ပြီး၊ ဗြာဟ္မဏအတွက် နေရာ/ပူဇော်ပွဲကျင်းပရာ အိမ်တော်ကို စီစဉ်ပြင်ဆင်၍…

Verse 12

गत्वा निमन्त्रितं विप्रं नम्रो भूत्वा समाहितः॥ मन्त्रेणानेन भो देवि मनस्येव पठन्ति तम्

ဖိတ်ကြားထားသော ဗြာဟ္မဏထံ သွားရောက်၍၊ နှိမ့်ချပြီး စိတ်တည်ငြိမ်အာရုံစိုက်ကာ၊ အို ဒေဝီ၊ ဤမန္တရဖြင့် ထိုစကားကို ရွတ်ဖတ်ရမည်; အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းကို စိတ်အတွင်း၌ပင် အာရုံတည်၍ ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 13

गतोऽसि दिव्यलोके त्वं कृतान्तविहितेन च॥ मनसा वायुभूतस्त्वं विप्रमेनं समाश्रय

သင်သည် ကෘတാന്ത (သေမင်း၏ အမိန့်) အတိုင်း ဒိဗ္ဗလောကသို့ ရောက်ပြီးပြီ။ စိတ်အားဖြင့် လေကဲ့သို့ သေးသိမ်နူးညံ့လာကာ ဤဗြာဟ္မဏကို အားကိုးခိုလှုံလော့။

Verse 14

पादसंवाहनं कार्यं प्रेतस्य हितकाम्यया॥ प्रेतभोगशरीरे तु ब्राह्मणस्य च सुन्दरि

အလှတရားရှိသူမ၊ ပရေတာ၏ အကျိုးကို လိုလား၍ ခြေဖဝါးနှိပ်နယ်ခြင်း (ပာဒသံဝါဟန) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဤအခါ၌ ဗြာဟ္မဏ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပရေတာအတွက် ‘ဘောဂ-ရှရီရ’ (ခံစားသုံးစွဲရာကိုယ်) အဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။

Verse 15

यावत्तु तिष्ठते तत्र प्रेतभोगमुदीक्षते॥ तावन्न संस्पृशेद्भूमे मम गात्रं प्रतिष्ठितम्

သူသည် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်နေ၍ ပရေတာ၏ ဘောဂကို လက်ခံခံစားခြင်းကို ကြည့်ရှုနေသမျှကာလပတ်လုံး မြေပြင်ကို မထိရ; အကြောင်းမှာ ငါ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ထိုနေရာ၌ တည်မြဲစွာ ထားရှိထားသည်။

Verse 16

प्रभातायां तु शर्वर्यामुदिते च दिवाकरे॥ श्मश्रुकर्म प्रकर्तव्यं विप्रस्य तु यथाविधि

မိုးလင်းချိန်၌ ညအဆုံးသတ်ပြီး နေထွက်လာသောအခါ ဗြာဟ္မဏအတွက် စည်းကမ်းတကျ သ္မရှ္ရု-ကမ္မ (မုတ်ဆိတ်/မုန်ဒန်ဆိုင်ရာ အကျင့်) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 17

अस्तंगते तथादित्ये गत्वा ब्राह्मणमन्दिरम्॥ दत्त्वा तु पाद्यं विधिवन् नमस्कृत्य द्विजोत्तमम्

နေဝင်သောအခါ ဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်သို့ သွား၍ စည်းကမ်းတကျ ပာဒျ (ခြေသုတ်ရေ) ကို ပူဇော်ကာ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူအား ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြု၍ ရိုသေပါ။

Verse 18

स्नापनाभ्यञ्जनं कार्यं प्रेतसन्तोषदायकम्॥ गृहीत्वा भूमिभागं च स्थण्डिलं तत्र कारयेत्॥

ပရိတ် (ကွယ်လွန်သူ၏ဝိညာဉ်) ကိုကျေနပ်စေသည်ဟု ယူဆသောကြောင့် ရိုးရာရေချိုးခြင်းနှင့် ဆီလိမ်းအနံ့လိမ်းခြင်း (အဘျဉ္ဇန) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် မြေတစ်ပိုင်းကို ယူ၍ ထိုနေရာတွင် စ္ထဏ္ဍိလ (ပူဇော်ပွဲအလှူတင်ရာနေရာ) ကို ပြင်ဆင်စေ။

Verse 19

चतुःषष्ठिकृतं भागं यथावत्सुकृतं भवेत्॥ ततो दक्षिणपूर्वेषु दिग्विभागेषु सुन्दरी॥

စီမံကိန်းကို မှန်ကန်စွာ ပြီးစီးစေရန် အပိုင်း ၆၄ ပိုင်းအဖြစ် စနစ်တကျ ခွဲဝေပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက်၊ အလှတရားရှိသူမ၊ တောင်အရှေ့ဘက်မှ စ၍ ဦးတည်ရာအပိုင်းခွဲများအတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်။

Verse 20

छायायां कुञ्जरस्यापि नदीकूलद्रुमे तथा॥ चाण्डालादिप्रहीणे तु प्रेतकार्यं समाचरेत्॥

ဆင်၏အရိပ်အောက်တွင်ပင် ဖြစ်စေ၊ မြစ်ကမ်းဘေးရှိ သစ်ပင်အောက်တွင်ပင် ဖြစ်စေ—နေရာသည် ချဏ္ဍာလ စသည့်သူများကင်းရှင်းနေပါက—ပရိတ်ကာရျ (ကွယ်လွန်သူအတွက် အခမ်းအနား) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 21

यं देशं च न पश्यन्ति कुक्कुटश्वानशूकराः॥ श्वा चापोहति रावेण गर्जितेन च शूकरः॥

ကြက်၊ ခွေး၊ ဝက်တို့ မလာမနီးသော နေရာ—နှင့် ခွေးကို အော်ဟစ်သံဖြင့် မောင်းထုတ်နိုင်ပြီး ဝက်ကိုလည်း ဂর্জနသံကြီးဖြင့် ဝေးကွာစေနိုင်သော နေရာ—ကို သင့်လျော်သည်ဟု မှတ်ယူသည်။

Verse 22

कुक्कुटः पक्षवातेन चाण्डालश्च यथा धरे॥ तत्र कुर्वन्ति ये श्राद्धं पितॄणां बन्धनप्रदम्॥

ကြက်သည် တောင်ပံဖျတ်ဖျတ်ခတ်၍ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်သည့်နေရာ၊ ထို့ပြင် ချဏ္ဍာလ တစ်ဦးက မြေပေါ်တွင် ရှိနေသည့်နေရာ၌—အဘိုးအဘွား (ပိတೃ) များအတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူတို့သည် ပိတೃများအတွက် ချည်နှောင်မှုကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 23

वर्जनीया बुधैरेते प्रेतकार्येषु सुन्दरी॥ देवतासुरगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः॥

အို လှပသူမ! ကွယ်လွန်သူတို့အတွက် ပြုသော ရိတိများတွင် ပညာရှိတို့သည် ဤတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်—ဒေဝ၊ အသူရ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ပိသာချ၊ နာဂ နှင့် ရာက္ခသ။

Verse 24

नागा भूतानि यज्ञाश्च ये च स्थावरजङ्गमाः॥ स्नानं कृत्वा यथा देवि तव पृष्ठे प्रतिष्ठिताः॥

အို ဒေဝီ! နာဂများ၊ ဘူတသတ္တဝါများနှင့် ယဇ္ဉများ၊ ထို့ပြင် တည်ငြိမ်သည့်အရာနှင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာအားလုံး—ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် အို ဒေဝီ၊ သင်၏ကျောပေါ် (အဓိပ္ပါယ်မှာ မြေကြီးပေါ်) တွင် တည်ထောင်ထားကြသည်။

Verse 25

धारयिष्यामि सुश्रोणि विष्णुमायाततं जगत्॥ चण्डालमादितः कृत्वा नराणां तु शुभाशुभम्॥

အို ခါးတင်လှသူမ! ဗိဿဏု၏ မာယာကြောင့် ကျယ်ပြန့်လာသော ဤလောကကို ငါ သယ်ဆောင်မည်; ထို့ပြင် ချဏ္ဍာလမှ စ၍ လူတို့၏ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှု အခြေအနေများကိုလည်း အတွင်း၌ ပါဝင်စေမည်။

Verse 26

स्नानं कुर्वन्तु ते भूमे स्थण्डिले तदनन्तरे॥ अकृत्वा पृथिवीभागं निवापं ये तु कुर्वते॥

အို မြေမိခင်! သူတို့သည် ရေချိုးသန့်စင်ကြပါစေ၊ ထို့နောက် ပြင်ဆင်ထားသော သ္ထဏ္ဍိလပေါ်တွင် (ပွဲတော်) ဆောင်ရွက်ကြပါစေ။ သို့သော် မြေပြင်အပိုင်းကို မပြင်ဆင်ဘဲ နိဝါပ ပူဇော်သူတို့သည်—

Verse 27

त्वदधीनं जगद्भद्रे तवोच्छिष्टं हतं भवेत्॥ न देवाः पितरस्तस्य गृह्णन्तीह कदाचन॥

အို မင်္ဂလာရှိသူမ! လောကကြီးသည် သင်အပေါ် မူတည်နေသည်; သင်၏ ဥစ္ဆိဋ္ဌ (ကျန်ရစ်သောအရာ) ဟု သတ်မှတ်ခံရသည့်အရာသည် ပျက်စီး၍ မသန့်ဖြစ်သွားမည်။ ဤနေရာ၌ ဒေဝများနှင့် ပိတရများသည် ထိုအရာကို မည်သည့်အခါမျှ လက်မခံကြ။

Verse 28

कृत्वा तु पिण्डसङ्कल्पं नामगोत्रेण माधवि ॥ पश्चादश्नन्ति गोत्राणि कुलजाश्चैकभोजनाः ॥

အို မာဓဝီ၊ အမည်နှင့် ဂိုတ်ရကို ဖော်ပြ၍ ပိဏ္ဍပူဇာအတွက် သင်္ကల్ప (saṅkalpa) ကို အရင်ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုနောက် ဂိုတ်ရတူသူများနှင့် မိသားစုမျိုးရိုးတန်းတူသူများသည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တည်းအဖြစ် အတူတကွ စားသောက်ကြသည်။

Verse 29

न दद्यादन्यगोत्रेभ्यो ये न भुञ्जन्ति तत्र वै ॥ चतुर्णामपि वर्णानां प्रेतकार्येषु सुन्दरी ॥

အို စုန္ဒရီ၊ အဲဒီနေရာမှာ မစားသောက်သူဖြစ်သော အခြားဂိုတ်ရများထံ (သတ်မှတ်ထားသော) အပိုင်းကို မပေးသင့်။ ပရိတ်ကာရျ (သေဆုံးသူအတွက် ရိတု) တွင် ဤစည်းကမ်းသည် ဝဏ္ဏ လေးပါးလုံးအတွက် တူညီစွာ သက်ရောက်သည်။

Verse 30

एवं दत्तेन प्रीयन्ते प्रेतलोकगता नराः ॥ अदत्वा प्रेतभागं तु भुङ्क्ते यस्तत्र मानवः ॥

ဤသို့ ပူဇာ/အလှူကို ပေးအပ်လျှင် ပရိတ်လောကသို့ ရောက်သွားသော လူများသည် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ပရိတ်ဘားဂ (pretabhāga) ကို မပေးမီ အဲဒီမှာ စားသောက်သူသည် ရိတုဗిధိနှင့် ဆန့်ကျင်ပြုမူသူ ဖြစ်သည်။

Verse 31

गत्वा महानदीं सोऽपि सचैलं स्नानमाचरेत् ॥ तीर्थानि मनसा गत्वा त्रिभिरभ्युक्षयेद्भुवम् ॥

မြစ်ကြီးသို့ သွားရောက်ပြီး သူလည်း အဝတ်အစားဝတ်ထားလျက် စနာန်ပြုရမည်။ စိတ်ဖြင့် တီရ္ထ (tīrtha) များသို့ သွားရောက်သကဲ့သို့ အာရုံပြုကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရေကို သုံးကြိမ် ပက်ဖျန်းရမည်။

Verse 32

एवं शुद्धिं ततः कृत्वा ब्राह्मणान् शीघ्रमानयेत् ॥ आगतांश्च द्विजान् दृष्ट्वा कर्त्तव्या स्वागतकिया ॥

ဤသို့ သန့်စင်မှုကို ပြီးစီးပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏများကို အမြန်ခေါ်ယူရမည်။ ထို့ပြင် ရောက်ရှိလာသော ဒွိဇ (dvija) ဧည့်သည်များကို မြင်လျှင် ကြိုဆိုရေး အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 33

अर्घ्यं पाद्यं ततो दद्याद्धृष्टपुष्टेन माधवि ॥ आसनं चोपकल्पेत मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥

ထို့နောက်၊ မာဓဝီရေ၊ စိတ်တည်ငြိမ်၍ ပြင်ဆင်ပြီးသားအနေဖြင့် အရ္ဃျ (arghya) နှင့် ခြေသုတ်ရေအဖြစ် ပာဒျ (pādya) ကို ပူဇော်ကာ၊ မန္တရနှင့်အတူ နည်းလမ်းမှန်အတိုင်း အာသန (āsana) ကို စီစဉ်ပေးရမည်။

Verse 34

मन्त्रः— इदं ते आसनं दत्तं विश्रामं क्रियतां द्विज ॥ कुरुष्व मे प्रसादं च सुप्रसीद द्विजोत्तम ॥

မန္တရ៖ ‘ဤအာသနကို သင့်အား ပေးအပ်ပူဇော်ပြီးပြီ; အနားယူပါ၊ ဒွိဇရေ။ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာတော်ပြု၍ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်တော်မူပါ၊ ဒွိဇတို့အထက်မြတ်သူရေ।’

Verse 35

उपवेश्यासने विप्रं छत्रं सङ्कल्पयेत्पुनः ॥ निवारणार्थमाकाशे भूता गगनचारिणः ॥

ဗြာဟ္မဏကို အာသနပေါ်တွင် ထိုင်စေပြီးနောက်၊ ချတ်ရ (chatra—ထီး/အမိုး) အတွက် ထပ်မံ သင်္ကల్ప ပြုရမည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်၌ လှုပ်ရှားသွားလာသော ဘူတတို့ကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။

Verse 36

देवगन्धर्व यक्षाश्च सिद्धसङ्घा महासुराः ॥ धारणार्थं तथाकाशे छत्रं तेजस्विनां कृतम् ॥

ဒေဝ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ စိဒ္ဓအဖွဲ့များနှင့် မဟာအဆုရတို့—ဤသို့ ကောင်းကင်၌ တေဇောမင်းမြတ်သူတို့အတွက် အကာအကွယ်နှင့် အမိုးအဖြစ် ချတ်ရကို တည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

Verse 37

छत्रमावरणार्थं तु दद्याञ्चैव द्विजातये ॥ आकाशे तत्र पश्यन्ति देवाः सिद्धपुरोगमाः ॥

အကာအကွယ်နှင့် အမိုးအဖြစ် ဒွိဇာတိ (dvijāti) အား ချတ်ရကို မဖြစ်မနေ ပေးလှူရမည်။ ထိုနေရာ၌ ကောင်းကင်တွင် စိဒ္ဓတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတို့က စောင့်ကြည့်နေကြသည်ဟု ဆိုသည်။

Verse 38

गन्धर्वा ह्यसुराः सिद्धा राक्षसाः पिशिताशिनः ॥ दृश्यामानेषु सर्वेषु प्रेतः संव्रीडितो भवेत् ॥

ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အသူရ၊ သိဒ္ဓ၊ ရာක්ෂသ နှင့် အသားစားသူတို့အားလုံးကို ပတ်ဝန်းကျင်၌ မြင်ရသောအခါ၊ ပရေတ (ကွယ်လွန်ဝိညာဉ်) သည် အရှက်နှင့် အလွန်အမင်း ရှက်ကြောက်မှုကြောင့် မောပန်းသွားသည်။

Verse 39

व्रीडमानं ततो दृष्ट्वा हसन्त्यसुरराक्षसाः ॥ एवं निवारणं छत्रमादित्येन कृतं पुरा ॥

သူကို ထိုသို့ အရှက်ကွဲနေသည်ကို မြင်၍ အသူရနှင့် ရာක්ෂသတို့က ရယ်မောကြသည်။ ဤသို့ပင် ရှေးကာလ၌ အာဒိတျ (နေမင်း) သည် အန္တရာယ်တားဆီးရန် ကာကွယ်ရေး ‘ထီး/ချတ်ရ’ ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။

Verse 40

प्रेतलोकगतानां च सर्वदेवर्षिणां पुरा ॥ अग्निवर्षं शिलावर्षं तप्तं तत्र जलोदकम् ॥

ရှေးကာလ၌ ပရေတလောကသို့ ရောက်သွားသော ဒေဝရိရှီတို့အားလုံးအပေါ်တွင် မီးမိုး၊ ကျောက်မိုး ကျရောက်ခဲ့ပြီး ထိုနေရာ၌ ရေတောင် ပူလောင်နေ하였다။

Verse 41

भस्मवर्षं ततो घोरमहोरात्रेण माधवि ॥ पादौ च ते न दह्येतां यमस्य विषयं गते ॥ तमोऽन्धकारविषमं दुर्गमं घोरदर्शनम् ॥

ထို့နောက်၊ ဟေ မာဓဝီ၊ တစ်နေ့တစ်ညအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ပြာမိုး ကျရောက်သည်။ ယမ၏ အာဏာနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သင်၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက် မလောင်ကျွမ်းပါစေ။ ထိုလောကသည် မှောင်မိုက်အန္ဓကာရကြောင့် မညီမညာ၊ ဖြတ်သန်းရန်ခက်ခဲ၍ မြင်ရသည်မှာလည်း ကြောက်လန့်ဖွယ် ဖြစ်သည်။

Verse 42

एकाकी दुःसहं लोके पथा येन स गच्छति ॥ कालो मृत्युश्च दूतश्च यष्टिमुद्यम्य पृष्ठतः ॥

တစ်ယောက်တည်း၊ လောက၌ သည်းမခံနိုင်သည့် ဒုက္ခကို ခံစားရင်း သူသည် ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားလျက်ရှိသည်။ သူ၏နောက်တွင် ကာလ (အချိန်)၊ မృత్యု (သေခြင်း) နှင့် ဒူးတ (တမန်) တို့သည် တုတ်ကို မြှောက်ကာ လိုက်လာကြသည်။

Verse 43

अहोरात्रेण घोरेण प्रेतं नयति माधवि ॥ दद्यात्तदर्थं विप्राय पदत्रे च सुखावहे ॥

အို မာဓဝီ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် နေ့နှင့်ည အတွင်း၌ သူသည် ပရေတကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ထိုအကြောင်းအတွက် ဗြာဟ္မဏအား သက်သာစေသော ပာဒုကာ (ခြေနင်း) တစ်စုံကို ဒါနပေးသင့်၏။

Verse 44

पश्चाद्धूपं च दीपं च दद्याद्वै मन्त्रपूर्वकम् ॥ याति येन विजानीयात्पृथक्प्रेतेन योजयेत् ॥

ထို့နောက် မန္တရဖြင့် အရင်ဦးစွာ ပြု၍ သုတ်ပ (အမွှေးတိုင်) နှင့် မီးအိမ်ကို အမှန်တကယ် ပူဇော်သင့်၏။ (ပရေတ) သွားရာလမ်းကို သိမြင်ပြီး ပရေတတစ်ဦးချင်းစီအတွက် ပူဇော်ပစ္စည်းကို သီးခြားသတ်မှတ်ပေးရမည်။

Verse 45

नामगोत्रमुदाहृत्य प्रेताय तदनन्तरम् ॥ शीघ्रमावाहयेद्भूमे दर्भपात्रे च भूतले ॥

နာမနှင့် ဂိုတ်ရ (မျိုးရိုး) ကို ထုတ်ဖော်အော်ဟစ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်တွင်ထားသော ဒರ್ಭမြက်ပန်းကန်/အိုးထဲသို့—မြေပြင်ပေါ်၌ပင်—ပရေတကို လျင်မြန်စွာ အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်) ရမည်။

Verse 46

मन्त्रः— इह लोकं परित्यज्य गतोऽसि परमां गतिम् ॥ गृह्ण गन्धं मुदा युक्तो भक्त्या प्रेतोपपादितम् ॥

မန္တရ: ‘ဤလောကကို စွန့်ခွာ၍ သင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ပြီးပြီ။ ပျော်ရွှင်မှုနှင့်တကွ ဤအမွှေးနံ့ကို လက်ခံပါ—ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ထား၍ ပရေတအတွက် တင်ပြထားသည်။’

Verse 47

गन्धमन्त्रः— सर्वगन्धं सर्वपुष्पं धूपं दीपं तथैव च ॥ प्रतिगृह्णीष्व विप्रेन्द्र प्रेतमोक्षप्रदो भव ॥

ဂန္ဓမန္တရ: ‘အမွှေးနံ့အားလုံး၊ ပန်းအားလုံး၊ သုတ်ပနှင့် မီးအိမ်ကိုလည်း ထိုနည်းတူ လက်ခံပါ။ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ ပရေတ၏ မောက္ခ (ပရေတအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးအပ်သူ ဖြစ်ပါစေ။’

Verse 48

एवं वस्त्राणि विप्राय सर्वाण्याभरणानि च ॥ पुनः पुनश्च पक्वान्नं प्रयच्छेत् तु वसुन्धरे ॥

ဤသို့ပင် ဗြာဟ္မဏအား အဝတ်အစားများနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းအားလုံးကို လှူဒါန်းရမည်; အို ဝသုန္ဓရာ၊ ချက်ပြီးသော အစာကိုလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်ရမည်။

Verse 49

एवमादीनि द्रव्याणि प्रेतभोग्यानि सर्वशः ॥ पादशौचादि त्रिः कृत्वा चातुर्वर्ण्यस्य माधवि ॥

ဤသဘောတူသော ပစ္စည်းများ—ပရေတအတွက် ဘောဂအဖြစ် သင့်တော်သည်ဟု ယူဆသော အရာအားလုံးကို—အပြည့်အစုံ စီစဉ်ထားရမည်; အို မာဓဝီ၊ ခြေသန့်စင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သန့်စင်မှုများကို သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ဗර්ဏ လေးမျိုးအတွက် ဤနည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

Verse 50

एवंविधः प्रयोक्‍तव्यः शूद्राणां मन्त्रवर्जितम् ॥ अमन्त्रस्य च शूद्रस्य विप्रो गृह्णाति मन्त्रतः ॥

ဤနည်းအတိုင်း ရှူဒြာတို့အတွက် မန္တရမပါဘဲ ဆောင်ရွက်ရမည်; မန္တရမသုံးသော ရှူဒြာ၏ ပူဇော်သက္ကာကို ဗြာဟ္မဏက မန္တရဖြင့် လက်ခံယူသည်။

Verse 51

एतत्सर्वं विनिर्वर्त्य पक्वान्नं भोजयेद् द्विजम् ॥ भोक्ष्यमाणेन विप्रेण ज्ञानशुद्धेन सुन्दरि ॥

ဤအရာအားလုံးကို ပြီးစီးစေပြီးနောက် ချက်ပြီးသော အစာဖြင့် ဒွိဇကို ကျွေးမွေးရမည်; အို သုန္ဒရီ၊ စားသုံးမည့် ဗြာဟ္မဏသည် ဉာဏ်ဖြင့် သန့်စင်ထားသူ ဖြစ်ရမည်။

Verse 52

प्रेताय प्रथमं दद्याद् न स्पृशेत परात्परम् ॥ सर्वं व्यञ्जनसंयुक्तं प्रेतभागं प्रकल्पयेत् ॥

ပထမဦးစွာ ပရေတအတွက် အပိုင်းကို ပေးရမည်၊ ထို့နောက် (အစာကို) မထိရ; အရံဟင်းလျာအားလုံးနှင့်အတူ ပရေတ၏ အပိုင်းကို သီးသန့် စီစဉ်ရမည်။

Verse 53

पितृस्थाने प्रदातव्यं विधानान्मन्त्रसंयुतम् ॥ एवं प्रेतेषु विप्रेषु एव कालो न विद्यते ॥

ပိတೃတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော နေရာ၌၊ သတ်မှတ်ထားသည့် विधि အတိုင်း မန္တရများနှင့်အတူ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ကြောင့် ပုရောဟိတ်(ဗြာဟ္မဏ)တို့ ပါဝင်သော ပရေတကర్మများတွင် သီးခြား အချိန်ကန့်သတ်ချက် မဖော်ပြထား။

Verse 54

हस्तशौचं पुनः कृत्वा ह्युपस्पृश्य यथाविधि ॥ समन्त्रं प्रतिगृह्णाति पक्वान्नं भक्ष्यभोजनम् ॥

လက်ကို ထပ်မံ သန့်စင်ပြီး၊ विधि အတိုင်း ရေကို ထိ၍ (အာစမန) ပြုကာ၊ မန္တရများနှင့်အတူ ချက်ပြီးသော အစာ—ကိုက်စားသည့်အရာနှင့် စားသောက်ဖွယ်—ကို လက်ခံယူသည်။

Verse 55

भुज्यमानस्य विप्रस्य प्रेतभागं च नित्यशः ॥ ज्ञातिवर्गेषु गोत्रेषु सम्बन्धिस्वजनेषु च ॥

ဗြာဟ္မဏသည် စားသောက်နေစဉ် ပရေတ၏ အပိုင်းကို နေ့စဉ်အမြဲ ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ ၎င်းသည် ဆွေမျိုးအုပ်စုများ၊ ဂိုထ္ရ(မျိုးရိုး)များနှင့် ဆက်နွယ်သော ဆွေမျိုးသားချင်းများအတွင်းလည်း သက်ဆိုင်သည်။

Verse 56

भागस्तत्र प्रदातव्यस्तस्यार्थे यस्य विद्यते ॥ विप्राय दीयमाने तु वारणीयं न केनचित् ॥

ထိုနေရာတွင် အခွင့်ရှိသူ၏ အကျိုးအတွက် အပိုင်းကို ပေးရမည်။ ဗြာဟ္မဏအား ပေးအပ်နေစဉ်တွင် မည်သူမျှ မတားဆီးသင့်။

Verse 57

निवारयति यो दत्तं गुरुघात्याफलं लभेत् ॥ न देवा प्रतिगृह्णन्ति नाग्नयः पितरस्तथा ॥

ပေးအပ်နေသော ဒါနကို တားဆီးသူသည် ဂုရုဟတ္တယာ(ဆရာသတ်ခြင်း)နှင့်တူသော အကျိုးဆက်ကို ရရှိမည်။ ဒေဝတားတို့ မလက်ခံ၊ အဂ္နိတို့ မလက်ခံ၊ ပိတೃတို့လည်း ထိုနည်းတူ မလက်ခံကြ။

Verse 58

एवं विलुप्यते धर्मः प्रेतस्तत्र न तुष्यति ॥ एवं विचिन्त्यमानस्य यथा धर्मो न लुप्यते ॥

ဤသို့ဖြစ်လျှင် ဓမ္မသည် လျော့ပါးပျက်စီးသွားပြီး ကွယ်လွန်သူ၏ ပရేతဝိညာဉ်သည် ထိုကြောင့် မကျေနပ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မမလျော့ပါးစေရန် အလေးအနက် စဉ်းစားသင့်သည်။

Verse 59

ज्ञातिसम्बन्धिमध्ये तु यो दद्यात्प्रेतभोजनम् ॥ हृष्टेन मनसा विप्रे प्रेतभागं विशेषतः ॥

သို့သော် မိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးအလယ်တွင် ပရেতအတွက် အစာပူဇော်ပေးသူသည်—အို ဘြာဟ္မဏ—ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် အထူးသဖြင့် ပရেত၏ အပိုင်းကို အပ်နှံပူဇော်သည်။

Verse 60

कूटवत्प्रतितिष्ठेत दृष्ट्वा तृप्तिं न गच्छति ॥ एवं तु प्रेतभावेन शीघ्रं मुञ्चति किल्बिषात् ॥

သူသည် တိုင်တံကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေသင့်သည်။ (ပူဇော်ပွဲကို) မြင်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း ကျေနပ်မှု မရနိုင်။ သို့သော် ဤနည်းဖြင့် ပရেতအဖြစ်ကို အာရုံပြုခြင်းကြောင့် အပြစ်အနာအဆာမှ မြန်မြန် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 61

तृप्तिं ज्ञात्वा तु विप्रस्य पक्वान्नेन तु माधवि ॥ दातव्यमुदके तस्य पाणावभ्युक्षणं ततः ॥

ချက်ပြီးသော အစာဖြင့် ဘြာဟ္မဏ၏ ကျေနပ်မှုကို သိပြီးနောက်—အို မာဓဝီ—ထို့နောက် သူ့အား ရေ ပေးရမည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ပေါ်သို့ ရေဖျန်းခြင်းကို ပြုရမည်။

Verse 62

दातव्यं तत्र चोच्छिष्टं येन हेतुमगर्हितम् ॥ उपस्पृश्य विधानेंन मम तीर्थगतेन च ॥

ထိုနေရာတွင် ကျန်ရှိသော အပိုင်း (ucchiṣṭa) ကိုလည်း အကြောင်းပြချက် မရှုတ်ချနိုင်သည့် နည်းဖြင့် ပေးအပ်ရမည်။ စည်းကမ်းအတိုင်း ရေကို ထိ/သောက်၍ သန့်စင်ပြီးနောက်၊ ထို့ပြင် ငါသတ်မှတ်ထားသော တီရ္ထ (tīrtha) ဆိုင်ရာ အစီအစဉ်နှင့်လည်း ဆက်စပ်၍…

Verse 63

शुचिर्भूत्वा तु विधिवत्कृत्वा शान्त्युदकानि तु ॥ प्रणम्य शिरसा देवि निवापस्थानमागतः ॥ मन्त्रैः स्तुतिस्तु कर्त्तव्या तव भक्त्या । अवतिष्ठता ॥

သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာပြီး နည်းတကျ śānty-udaka (ငြိမ်းချမ်းရေးရေ) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ အို ဒေဝီ၊ ခေါင်းကိုငုံ့၍ နိဝာပ (ပူဇော်အပ်နှံခြင်း) နေရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာတွင် သင့်အပေါ် ဘက္တိဖြင့် တည်မြဲကာ မန္တရများဖြင့် စတုတိကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 64

नमो नमो मेदिनी लोकमातरुर्व्यै महाशैलशिलाधरायै ॥ नमो नमो धारिणि लोकधात्रि जगत्प्रतिष्ठे वसुधे नमोऽस्तु ते ॥

နမော နမော မေဒိနီ—လောကမိခင်၊ မဟာတောင်တန်းနှင့် ကျောက်တုံးများကို ထမ်းဆောင်ထားသော ကျယ်ပြန့်သည့် မြေမိခင်အား။ နမော နမော ဓာရိဏီ—လောကကို ထိန်းသိမ်းပေးသူအား။ အို ဝသုဓာ၊ စကြဝဠာ၏ အခြေခံတည်ရာ၊ သင့်အား နမော ဖြစ်ပါစေ။

Verse 65

एवं निवापदानेन तव भक्तेन सुन्दरि ॥ दद्यात्तिलोदकं तस्य नामगोत्रमुदाहरेत् ॥

ဤသို့ပင်၊ အို လှပသောမိခင်၊ သင်၏ ဘက္တက နိဝာပ-ဒါနကို ပေးပြီးနောက် ထိုကွယ်လွန်သူအတွက် တီလိုဒက (နှမ်းရေ) ကို အပ်နှံကာ သူ၏ အမည်နှင့် ဂိုထရ (မျိုးရိုး) ကို ထုတ်ဖော်ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 66

जानुभ्यामवनीं गत्वा नमस्कृत्य द्विजोत्तमान् ॥ पाणिं संगृह्य हस्तेन मन्त्रेणोत्थापयेद्द्विजान् ॥

ဒူးနှစ်ဖက်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ဆင်းကာ၊ အထက်မြတ်သော ဒွိဇတို့ကို နမസ്കာရပြု၍၊ ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် သူတို့၏ လက်ကို ကိုင်ကာ၊ မန္တရဖြင့် ဘြာဟ္မဏတို့ကို ထူထောင်၍ ထစေသင့်သည်။

Verse 67

दद्याच्छय्यानं देवि तथैवाञ्जनकङ्कणम् ॥ अञ्जनं कङ्कणं गृह्य शय्यामाक्रम्य स द्विजः ॥

အို ဒေဝီ၊ အိပ်ရာ (śayyā) ကို ဒါနပေးရမည်၊ ထို့အတူ အဉ္ဇန (မျက်ကပ်/ဆူမား) နှင့် ကင်္ကဏ (လက်ကောက်) ကိုလည်း ပေးရမည်။ အဉ္ဇနနှင့် လက်ကောက်ကို ယူပြီးနောက် ထိုဘြာဟ္မဏသည် အိပ်ရာပေါ်သို့ တက်နင်းကာ…

Verse 68

मुहूर्तं तत्र विश्रम्य निवापस्थानमागतः॥ गवां लाङ्गूलमुद्धृत्य दद्याद्ब्राह्मणहस्तके

ထိုနေရာ၌ မုဟူရတစ်ခဏ အနားယူပြီးနောက် နိဝာပ (ပူဇာဆက်ကပ်ရာ) နေရာသို့ သွားရောက်သည်။ နွား၏ အမြီးကို မြှောက်ကာ ဗြာဟ္မဏ၏ လက်ထဲသို့ ထားပေးရမည်။

Verse 69

पात्रेणोदुम्बरस्थेन कृत्वा कृष्णतिलोदकम्॥ उदाहरेत्तु मन्त्रान्वै सौरभेयान् द्विजातयः

ဥဒုမ္ဗရသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပုလင်း/အိုးကို သုံး၍ အနက်နှမ်းရောထားသော ရေကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် စော်ရဘေယ (နွားနှင့်ဆိုင်သော) သမိုင်းရိုးရာနှင့် သက်ဆိုင်သည့် မန္တရများကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 70

मन्त्रपूतं तदा तोयं सर्वपापप्रणाशनम्॥ उद्धृत्य तच्च लाङ्गूलं तोयेनाभ्युक्ष्य वै ततः

ထို့နောက် မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေ—အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ဆိုသောရေ—ကို ယူ၍၊ အမြီးကို မြှောက်ပြီးနောက် ထိုရေနှင့် ပက်ဖျန်းရမည်။

Verse 71

गत्वा तु ब्राह्मणेभ्योऽपि स्वगृहं यत्र तिष्ठति॥ पक्वान्नं भोजयेत्सर्वं न तिष्ठेत् प्रतिवासिकम्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့ထံ သွားရောက်၍ (စောင့်ရှောက်ကူညီပြီး) မိမိနေထိုင်ရာ အိမ်သို့ ပြန်လာရမည်။ ချက်ပြီးသော အစားအစာအားလုံးဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်၊ ထို့ပြင် ‘ပရတိဝာသိက’ (ကန့်သတ်အခြေအနေဖြင့် နေကျန်သူ) အဖြစ် မနေထိုင်ရ။

Verse 72

पिपीलिकादिभूतानि प्रेतभागं च सर्वशः॥ कृत्वा तु तर्पणं देवि यस्यार्थे तस्य कल्पयेत्

အို ဒေဝီ၊ ပိပီလိကာ (ပုရွက်ဆိတ်) စသည့် သတ္တဝါများအတွက်လည်းကောင်း၊ ပရေတ (ကွယ်လွန်သူ) များ၏ အစိတ်အပိုင်းကိုလည်း အလုံးစုံ သတ်မှတ်၍၊ ထိုသို့ တර්ပဏကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မည်သူ့အတွက် ပြုလုပ်သနည်း ထိုသူ၏ အကျိုးအတွက် အပ်နှံသတ်မှတ်ရမည်။

Verse 73

भुक्तेषु तेषु सर्वेषु दीनानाथान् प्रतर्प्य च॥ प्रेतराजपुरं गत्वा प्रयच्छति स माधवि

သူတို့အားလုံး စားသောက်ပြီးနောက် ဆင်းရဲသူများနှင့် အကာအကွယ်မဲ့သူများကိုပါ စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ သူ—အို မာဓဝီ—ပရေတရာဇ၏ မြို့သို့ သွားကာ ထိုက်တန်သော အကျိုးဖလကို ရယူသည်။

Verse 74

सर्वान्नमक्षयं तस्य दत्तं भवति सुन्दरि॥ कर्तव्य एवं संस्कारः प्रेतभावविशोधनः

အို သုန္ဒရီ၊ သူအတွက် ဤသို့ လှူဒါန်းသော အစားအစာအားလုံး၏ ကုသိုလ်သည် မပျက်မယွင်း အခိုင်အမာ ဖြစ်လာသည်။ ဤပုံစံဖြင့်ပင် သံစကာရကို ဆောင်ရွက်ရမည်—‘ပရေတ’ အခြေအနေကို သန့်စင်ပေးသော အခမ်းအနားဖြစ်သည်။

Verse 75

नेमिपभृतिभिः शौचं चातुर्वर्ण्यस्य सर्वतः॥ भविष्यति न सन्देहो दृष्टपूर्वं स्वयम्भुवा

နေးမိနှင့် အခြားသူတို့အားဖြင့် ဝဏ္ဏလေးပါးအတွက် သန့်ရှင်းမှုသည် နေရာအနှံ့ တည်ထောင်လိမ့်မည်—သံသယမရှိ; ယခင်က စဝယံဘူ (ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသူ) က မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

Verse 76

कृत्वा तु धर्मसंकल्पं प्रेतकार्यं विशेषतः॥ न भेतव्यं त्वया पुत्र प्रेतकार्ये कृते सति

ဓမ္မအပေါ် အခြေခံသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ပရေတကာရျ (ကွယ်လွန်သူအတွက် အခမ်းအနား) ကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ အို သားရေ၊ မကြောက်ရ; ပရေတကာရျကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် ကြောက်ရွံ့ရန် မလို။

Verse 77

विस्तरेण मया प्रोक्तं प्रत्यक्षं नारदस्य च॥ त्वया वत्स सुतस्यार्थे क्रतुरेकः प्रतिष्ठितः

ငါသည် ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြီးပြီ၊ နာရဒကလည်း တိုက်ရိုက် သိရှိထားသော အရာဖြစ်သည်။ အို ချစ်သား၊ သင်၏ သားအတွက် အကျိုးရှိစေရန် ကရတု (ယဇ္ဉ/အခမ်းအနား) တစ်ခုတည်းကို သင့်လျော်စွာ တည်ထောင်၍ ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ။

Verse 78

तस्मात्प्रभृति लोकेषु पितृयज्ञो भविष्यति ॥ एवं यास्यति वत्स त्वं न शोकं कर्त्तुमर्हसि ॥

ထိုအချိန်မှစ၍ လူလောက၌ ပိတೃယဇ္ဈ (ဘိုးဘွားဘုရားများအား အနုမောဒနာအပ်နှံသော ပူဇော်ပွဲ) ကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သွားမည်၊ ချစ်သောသားရေ; ဝမ်းနည်းခြင်း၌ မကျရောက်သင့်။

Verse 79

शिवलोकं ब्रह्मलोकं विष्णुलोकं न सशंयः ॥ एवमुक्त्वा तदात्रेयः पितृकर्म यथाविधि ॥

သူသည် ရှိဝလောက၊ ဗြဟ္မာလောက သို့မဟုတ် ဗိဿနုလောကကို ရောက်ရှိနိုင်သည်—သံသယမရှိ။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် အာတြေးယသည် စည်းကမ်းအတိုင်း ပိတೃကမ္မ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 80

प्रेतस्यावाहनं कृत्वा शुचिर्भूत्वा समाहितः ॥ पक्वान्नं भोजयेत्तत्र प्रेतभागं यथाविधि ॥

ပရိတ်ကို အာဝါဟန (ဖိတ်ခေါ်ခြင်း) ပြုလုပ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းကာ စိတ်တည်ငြိမ်အောင်ထား၍၊ ထိုနေရာတွင် စည်းကမ်းအတိုင်း ချက်ပြီးသော အစာကို ပူဇော်ပေးရမည်—ပရိတ်အတွက် အပိုင်းကို သတ်မှတ်၍။

Verse 81

मन्त्रयुक्तोपचारेण चातुर्वर्ण्यस्य सर्वतः ॥ वृषलानाममन्त्राणां प्रयोक्‍तव्यं यथाविधि ॥

မန္တရပါသော အုပ်ချာရ (ပူဇော်ပြုစုခြင်း) ဖြင့် ဤကర్మသည် စတုဝဏ္ဏ (အတန်းလေးမျိုး) အားလုံးအတွက် ပြည့်စုံစွာ သက်ဆိုင်သည်။ သို့သော် ဝೃṣလ (ဗြိသလ) များအတွက် မန္တရမပါဘဲ စည်းကမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 82

प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पूर्णे संवत्सरे तथा ॥ प्रयान्ति जन्तवः केचिद्गत्वा गच्छन्ति चापरे ॥

ပရိတ်ဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးပြီး တစ်နှစ်ပြည့်သည့်အခါ သတ္တဝါအချို့သည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အချို့ကတော့ ရှေ့သို့ရောက်ပြီးနောက် ထပ်မံရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားကြသည်။

Verse 83

पितामहः स्नुषा भार्या ज्ञातिसम्बन्धिबान्धवाः ॥ यद्येते बहवः सन्ति स्वप्नोपममिदं जगत् ॥

အဘိုး၊ ချွေးမ၊ ဇနီးနှင့် ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေများ—ဤတို့ များစွာရှိသော်လည်း ဤလောကသည် အိပ်မက်နှင့်တူ၏။

Verse 84

स्वयं मुहूर्त्तं रोदित्वा ततो याति पराङ्मुखः ॥ स्नेहपाशेन बद्धो वै क्षणार्द्धान्मुच्यते ततः ॥

သူသည် ကိုယ်တိုင် မုဟူရ္တတစ်ခဏ ငိုကြွေးပြီးနောက် မျက်နှာလှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ စ्नेဟ၏ကြိုးပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော်လည်း ခဏဝက်အတွင်း ထိုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 85

कस्य माता पिता कस्य कस्य भार्या सुतास्तथा ॥ युगे युगे तु वर्त्तन्ते मोहपाशेन बध्यते ॥

မည်သူ၏ မိခင်နည်း၊ မည်သူ၏ ဖခင်နည်း။ မည်သူ၏ ဇနီး၊ မည်သူ၏ သားများနည်း။ ယုဂတစ်ခုမှ ယုဂတစ်ခုသို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်၍ မောဟ၏ကြိုးပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသည်။

Verse 86

स्नेहभावेन कर्त्तव्यः संस्कारो हि मृतस्य च ॥ मातापितृसहस्राणि पुत्रदारशतानि च ॥

သေဆုံးသူအတွက် သင်္ကာရ (အဆုံးအခမ်းအနား) ကို စ्नेဟစိတ်ဖြင့် အမှန်တကယ် ပြုလုပ်သင့်သည်။ အကြောင်းမူ မိခင်ဖခင် ထောင်ပေါင်းများနှင့် သားနှင့် ဇနီး/ခင်ပွန်း ရာပေါင်းများ ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

Verse 87

संसारेष्वनुभूतानि कस्य ते कस्य वा वयम् ॥ स्वयम्भुवा विधिः प्रोक्तः प्रेतसंस्कारलक्षणः ॥

သံသရာလည်ပတ်မှုများအတွင်း တွေ့ကြုံခံစားခဲ့သမျှ—အဲဒါတို့သည် မည်သူ၏အရာနည်း၊ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူ၏အရာနည်း။ စွယ်ယမ္ဘူ (ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသူ) သည် ပရေတသင်္ကာရ၏ လက္ခဏာပါသော နည်းလမ်းကို ဟောကြားခဲ့သည်။

Verse 88

प्रेतकार्ये निवृत्ते तु पितृत्वमुपजायते ॥ मासि मासि ह्यमायां वै कर्त्तव्यं पितृतर्पणम् ॥

ပရေတကာရ်ယ (ကွယ်လွန်သူအတွက် အစဉ်အလာအခမ်းအနား) ပြီးဆုံးသော် ကွယ်လွန်သူသည် «ပိတೃ» (ဘိုးဘွား) အဖြစ် အဆင့်ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လစဉ် အမావသျာ (လကွယ်နေ့) တွင် ပိတೃ-တර්ပဏ (ဘိုးဘွားသို့ ရေသွန်းပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 89

एवमुक्त्वा स आत्रेयः पितृयज्ञविनिश्चयम् ॥ मुहूर्ते ध्यानमास्थाय तत्रैवान्तरधीयत ॥

ဤသို့ ပိတೃ-ယဇ္ဉ အကြောင်း သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းကို ပြောကြားပြီးနောက် ရှင်အာတြေးယ သည် မုဟူရ္တ တစ်ခဏ သမาธိ (ဓ്യာန်) ဝင်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 90

नारद उवाच ॥ श्रुत्वा तु मृतसंस्कारमात्रेयोक्‍तं यथाविधि ॥ चातुवर्ण्यस्य सर्वस्य त्वया धर्मः प्रतिष्ठितः ॥

နာရဒ မိန့်သည်— အာတြေးယက စည်းကမ်းတကျ သင်ကြားသော မృత-သံස්ကာရ (သင်္ဂြိုဟ်အခမ်းအနား) ကို ကြားနာပြီးနောက် စတုဝဏ္ဏ (အတန်းလေးရပ်) အားလုံးအတွက် ဓမ္မကို သင်ပင် တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 91

पितृयज्ञमुपश्राद्धे मासि मासि दिने तथा ॥ वर्त्तयन्ति यथान्यायमृषयश्च तपोधनाः ॥

တပဓန (တပဿာကြွယ်ဝ) ရှိသော ရှင်ရသေတို့သည် အုပ-ရှ్రာဒ္ဓ (အထောက်အကူရှ్రာဒ္ဓ) တွင်လည်းကောင်း၊ လစဉ် သတ်မှတ်နေ့တွင်လည်းကောင်း၊ ယထာနျာယ အတိုင်း ပိတೃ-ယဇ္ဉ ကို ကျင့်သုံးကြသည်။

Verse 92

निर्दिष्टं ब्राह्मणानां वै शूद्राणां मन्त्रवर्जितम् ॥ नेमिना च कृतं श्राद्धं ततः प्रभृति वै द्विजाः ॥

ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် မန္တရပါဝင်စွာ သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ရှူဒြတို့အတွက်မူ မန္တရမပါဘဲ ပြုလုပ်ရသည်ဟု ဆိုထားသည်။ နေမိက ရှြာဒ္ဓ ကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့သည် ဤအလေ့အထကို လိုက်နာလာကြသည်။

Verse 93

कुर्वन्ति सततं श्राद्धं नैमिश्राद्धं तदुच्यते ॥ स्वस्त्यस्तु ते महाभाग यास्यामि मुनिसत्तम ॥

သူတို့သည် အမြဲတမ်း śrāddha ကို ပြုလုပ်ကြသည်; ထိုကို ‘Naimi-śrāddha’ ဟု ခေါ်သည်။ အို မဟာဘဂ၊ သင်၌ ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာ ရှိပါစေ; အို မုနိအထွတ်အမြတ်၊ ကျွန်ုပ် ထွက်ခွာမည်။

Verse 94

एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजतत्तमः ॥ तेजसा द्योतयन्सर्वं गतः शक्रपुरं प्रति ॥

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မုနိအထွတ်အမြတ် နာရဒ—ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် မိမိ၏ တေဇောရောင်ခြည်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ထွန်းလင်းစေကာ သက္ကရပုရ (အိန္ဒြာမြို့) သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 95

एवं च पिण्डसंकल्पं श्राद्धोत्पत्तिश्च माधवि ॥ आत्रेयेणैव मुनिना स्थापितं ब्राह्मणेषु च ॥

ဤသို့ဖြစ်၍ အို မာဓဝီ၊ ပိဏ္ဍ (piṇḍa) အလှူ၏ သံကల్పနှင့် śrāddha ၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုတို့ကို အာတြေးယ မုနိက ကိုယ်တိုင် ဘြာဟ္မဏတို့အတွင်း တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 96

अपाकद्रव्यं संगृह्य ब्रह्मणो वचनं यथा ॥ त्रिषु वर्णेषु कर्त्तव्यं पाकभोजनमित्युत ॥

မချက်ရသေးသော ပစ္စည်းများကို စုဆောင်း၍ ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း၊ ဝဏ္ဏ သုံးမျိုးအတွင်း ချက်ပြီးသော အစားအစာအလှူကို ပြုလုပ်ရမည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 97

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः ॥ जुहुयाद्ब्राह्मणमुखे तृप्तिर्भवति शाश्वती ॥

အဖေ၊ အဖိုး၊ အဖိုးကြီး (ပရပိတামဟ) တို့အတွက် ဘြာဟ္မဏ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အာဟုတိကို ပူဇော်ရမည်; ထိုကြောင့် ပိတೃတို့သည် အမြဲတမ်း တೃप्तိ ရရှိသည်။

Verse 98

निपातदेशं संगृह्य शुचिदेशे समाहितः॥ नदीकूले निखाते वा प्रेतभूमिं विनिर्देशेत्॥

ပူဇော်ပစ္စည်းချထားမည့်နေရာကို စုစည်းပြင်ဆင်ပြီး သန့်ရှင်းသောနေရာ၌ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စေကာ မြစ်ကမ်းဘေး သို့မဟုတ် တူးဖော်ထားသောနေရာ၌ “ပရေတမြေ” ဟု သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 99

पतन्ति नरके घोरे तेनोच्छिष्टेन सुन्दरी॥ स्थण्डिले प्रेतभागं तु दद्यात्पूर्वाह्णिकं तु तम्॥

“အလှတရားရှိသူမ” ထိုအညစ်အကြေးကျန်ရစ်မှုကို မမှန်ကန်စွာကိုင်တွယ်သဖြင့် သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရကသို့ ကျရောက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်စင်ထားသောမြေပေါ်တွင် ပရေတအတွက် အပိုင်းကို မနက်ပိုင်းပူဇော်ကర్మ (ပူဝ္ဝာဟ္ဏိက) အဖြစ် ပေးရမည်။

Verse 100

प्रेतस्य च हितार्थाय धारयेत वसुन्धरे॥ पूर्वं संहृष्टतुष्टेन प्रेतभागं च दापयेत्॥

ပရေတ၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက်၊ အို ဝသုန္ဓရာ၊ ဤကర్మကို မြေပေါ်တွင် သေချာစွာ ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးရမည်။ အရင်ဆုံး ပျော်ရွှင်ကျေနပ်သောစိတ်ဖြင့် ပရေတအပိုင်းကို ပေးအပ်စေရမည်။

Verse 101

तप्तवालुमयी भूमिः कण्टकैरुपसंस्तृता॥ तेन दुर्गाणि तरति दत्तयोपानहात्र वै॥

မြေပြင်သည် ပူလောင်သော သဲမြေဖြစ်၍ ဆူးများဖြင့် ပြန့်ကျဲနေသည်။ ထိုဒါန၏ အာနိသင်ကြောင့် သူသည် ခက်ခဲသောလမ်းကြောင်းများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည်—ပေးလှူထားသော ဖိနပ်ကဲ့သို့ အထောက်အကူရသကဲ့သို့။

Verse 102

देवत्वं ब्राह्मणत्वं च प्रेतपिण्डे प्रदीयते॥ मानुषत्वं निवापेषु ज्ञातव्यं सततं बुधैः॥

ပရေတပိဏ္ဍ (preta-piṇḍa) ကို ပေးလှူခြင်းအားဖြင့် ဒေဝတဖြစ်ခြင်းနှင့် ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းကို ပေးအပ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ နိဝာပ (nivāpa) ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် လူဖြစ်ခြင်းကို ရသည်ဟုလည်း သိမြင်ရမည်—ပညာရှိတို့သည် အမြဲတမ်း နားလည်ထားရမည်။

Verse 103

दृष्ट्वा तु प्रोषितं तेन उच्छिष्टं न विसर्जयेत्॥ ब्राह्मणे नाप्यनुज्ञातः शीघ्रं संरम्भयेत् ततः॥

သို့ရာတွင် (ဗြာဟ္မဏ/လက်ခံသူ) ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်လျှင် ထိုအကြောင်းကြောင့် အကျန်အစားအစာ (ဥစ္ဆိဋ္ဌ) ကို မစွန့်ပစ်ရ။ ဗြာဟ္မဏက ခွင့်မပြုသေးလျှင် ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် မထွက်ခွာရ။

Verse 104

पश्चात्प्रेतं विसर्ज्यैवं दद्याद्दानं द्विजातये॥ निवापमन्नमशुचिं दद्याद्वायसतर्पणम्॥

ထို့နောက် ဤသို့ပင် ပရေတကို ပယ်လွှတ်ပြီးနောက် ဒွိဇာတ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) ထံသို့ ဒါန ပေးရမည်။ နိဝါပ အစားအစာကိုလည်း အရှုချိ (အညစ်) ဟုယူဆသော်လည်း ကောင်များအား တර්ပဏ (ကျွေးမွေးပူဇော်) အဖြစ် ပေးရမည်။

Verse 105

दातव्यं तु तृतीये च मासे सप्तनवेषु च॥ एकादशे तथा मासे दद्यात्सांवत्सरीं क्रियाम्॥

ဤဒါနကို တတိယလတွင်လည်းကောင်း၊ သတ္တမလနှင့် နဝမလတွင်လည်းကောင်း ပေးရမည်။ ထို့အတူ တစ်ဆယ့်တစ်လတွင် စာံဝတ္စရီ (နှစ်ပတ်လည်) ကရိယာကို ဆောင်ရွက်ရမည်။