Adhyaya 9
ဤအধ্যာယသည် ဓရဏီ၏မေးခွန်း—ကလိယုဂ၌ တောင်ပေါ်၌ ဘုရားသခင်၏တည်ရှိမှုကို လူတို့မည်သို့မြင်နိုင်မည်နည်း—ကို ဝရာဟာဘုရားက ဥပမာဇာတ်လမ်းများဖြင့် ဖြေဆိုထားသည်။ ပထမ၌ တောနေ နိသာဒ ဝါစုသည် ပုရုရှိုတ္တမကို အလွန်သဒ္ဓါရှိ၍ သျာမာက အစေ့ချက်ကို ပျားရည်နှင့်ရောကာ သရီနှင့် ဘူတို့နှင့်အတူရှိသော ဗိဿဏုထံ ပူဇော်သည်။ ဝါစု ပျားရည်ရှာသွားစဉ် သားက ပူဇော်စာကို စားသဖြင့် ခိုးယူသည်ဟုထင်ကာ ဓားမြှောက်ရာ ဗိဿဏုသည် သစ်ပင်မှ ပေါ်ထွက်၍ ဓားကို ဖမ်းယူကာ ကလေး၏ သဒ္ဓါသည် အထူးချစ်မြတ်နိုးဖွယ်ဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားပြီး စွာမိ-ဆရစ်/စွာမိပုရှ္ကရိဏီ၌ ဘုရားတည်ရှိမှု ဆက်လက်ရှိကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ဒုတိယ၌ ပாண்டျာဒေသမှ လာသော သဒ္ဓါရှင် ရင်္ဂဒါသသည် ဝရာဟာသရိုင်၊ သုဝဏ္ဏမုခရီ၊ ကာမလာချာဆရစ်၊ စက္ကရတီရ္ထ စသည့် တီရ္ထများကို လှည့်လည်ပြီး စွာမိပုရှ္ကရိဏီအနီး၌ သရီနိဝါသကို တွေ့သည်။ သူသည် ဥယျာဉ်၊ ရေတွင်း၊ ပန်းပူဇော်စီမံမှုတို့ကို နေ့စဉ်ကိန်းဝတ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်သော်လည်း တစ်ခါတွင် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ ရေကစားပွဲကို စိတ်လွဲ၍ တာဝန်ပျက်ကွက်ကာ အရှက်ရသည်။ ဘုရားသည် စိတ်အတွင်းသဘောထားကို အဓိကထား၍ သက်သာစေကာ နောင်တွင် မင်းတော်ကဲ့သို့ စည်းစိမ်တိုးပွားသော်လည်း သဒ္ဓါမပျက်ဘဲ နောက်ဆုံး မောက္ခရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ဇာတ်လမ်းသည် သောမကူလ မင်း တောဏ္ဍမာန်ထံ ပြောင်းသွားသည်။ ဝေင်္ကဋာဒြိအနီး အမဲလိုက်စဉ် တီရ္ထများကို ဖြတ်သန်းကာ ရေဏုကာဒေဝီကို တွေ့ရပြီး “သရီနိဝါသ” ဟု ခေါ်သော အရောင်ငါးမျိုး ကြက်တူရွေးက လမ်းညွှန်ကာ နိသာဒတောစောင့်ထံသို့ ရောက်စေသည်။ ထိုနိသာဒက စွာမိပုရှ္ကရိဏီအနီး လျှို့ဝှက်တည်ရှိသော ဘုရားထံ ခေါ်ဆောင်၍ နှစ်ဦးပူဇော်ကာ သျာမာက-ပျားရည် ပူဇော်စာကို မျှဝေစားကြသည်။ ရေဏုကာသည် “ဒေဝဒေဝ-ပရသာဒ” အဖြစ် မအနိုင်ယူနိုင်သော နိုင်ငံနှင့် သူ့နာမည်ဖြင့် မြို့တော်တည်မည့် အာဏာပေးကောင်းချီးကို ပေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သုကာသည် ပဒ္မ-ဆရစ်၏ မဟာတ္မကို ရှင်းပြသည်။ ဒုရဝါသာ၏ ကျိန်စာကြောင့် လက္ခမီ (ပဒ္မာ/ရာမာ) သည် ကြာပန်းပြည့်သော ရေကန်၌ တပသ္ယာပြုရာ နတ်များက စတုတိဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။ လက္ခမီသည် ဘိလွာရွက်ဖြင့် ပူဇော်၍ ဤစတုတိကို ရွတ်ဆိုကာ ရေချိုးသူတို့အား ပျောက်ဆုံးဂုဏ်သိက္ခာ ပြန်လည်ရရှိခြင်း၊ စည်းစိမ်တိုးပွားခြင်းနှင့် မောက္ခကို ပေးမည်ဟု ကောင်းချီးပေးပြီး ဂရုဍပေါ်၌ ဗိဿဏုနှင့်အတူ ဝိုင်ကුණ္ဌသို့ ပြန်တော်မူသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.