Adhyaya 5

ဤအধ্যာယတွင် ဘုရားသခင်၏ရောက်ရှိမှုမှ စိတ်အတွင်းက လွမ်းဆွတ်တမ်းတမှုသို့ ဇာတ်လမ်းလှည့်ကွေ့သည်။ သြရီနိဝာသသည် ရတနာတန်ဆာဆင်ထားသော မဏ္ဍပသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပဒ္မာဝတီ၏ အလှအပကို အမှတ်ရလွန်းသဖြင့် မောဟ (ချစ်မောမိ၍ မသိမသာဖြစ်ခြင်း) ကဲ့သို့ တရားဓာတ်ဆန်သော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သည်။ ဘကူလမာလိကာသည် ပူဇော်သက္ကာများကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ယူဆောင်လာပြီး ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်၏ လက္ခဏာများကို ကြည့်ရှုကာ မေးခွန်းများဖြင့် အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းသဘောပေါက်စေသည်။ သြရီနိဝာသက ထိုအခြေအနေ၏ အကြောင်းရင်းကို ရှေးကာလသို့ ချိတ်ဆက်၍ ရှင်းပြသည်။ ဝေဒဝတီ/စီတာနှင့် ဆက်နွယ်သော ကမ္ဘာဦးကတည်းက ကတိတော်တစ်ရပ်ကို နောက်ယုဂတွင် ပြည့်စုံစေရန် ရွှေ့ဆိုင်းထားခြင်းကြောင့် ယခုချစ်ခြင်းသည် ဓမ္မကတိနှင့် ဘုရားရည်ရွယ်ချက်၏ ဆက်လက်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော မြေပုံညွှန်ကြားချက်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဘကူလမာလိကာအား နೃසිṃဟ-ဂူဟာ၊ အဂஸ္တျာ၏ အာရှရမ်နှင့် သုဝဏ္ဏမုခရီမြစ်ပေါ်ရှိ အဂஸ္တျေရှ-လင်္ဂကို ဖြတ်သန်းပြီး အမည်ရှိသော တောများ၊ ရေကန်များကို ကျော်လွန်ကာ နာရာယဏပူရီ/အာကာရှရာဇာမြို့သို့ ရောက်ရန် လမ်းညွှန်သည်။ သစ်ပင်၊ ငှက်၊ တိရစ္ဆာန်တို့ကို စုံလင်စွာ ဖော်ပြခြင်းသည် သဘာဝမြေပြင်နှင့် သာသနာတရားကို ချိတ်ဆက်သည့် စာသားမြေပုံဖြစ်လာသည်။ အဆုံးတွင် ဘကူလမာလိကာသည် ခရီးစတင်ကာ ပဒ္မာဝတီ၏ အဖော်များနှင့် တွေ့ဆုံပြီး နောက်ဆက်တွဲ စကားဝိုင်းကို စတင်စေသည်။