Adhyaya 40
ဤအধ্যာယသည် ဆွေးနွေးပုံစံဖြင့် ထည့်သွင်းထားသော ရိုးရာကာရိယာနှင့် သီလဓမ္မညွှန်ကြားချက်ဖြစ်သည်။ စူတက အည္ဇနာသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားများကို တွေ့ဆုံသည့်အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီး၊ ဒေဝတားတို့၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် အာဏာပေးခံရသော ဗျာသသည် အဓိကဆရာအဖြစ် ထင်ရှားလာသည်။ ဗျာသက အများအကျိုးအတွက် ဟောကြားသည့် စကားဖြင့် မတင်္ဂ ရှိ၏ ယခင်ပြောဆိုချက်ကို ဆက်စပ်ကာ၊ အည္ဇနာ၏ သားသည် ဝေင်္ကဋတောင်၌ ပြင်းထန်သော တပသ္ယာပြီးနောက် မွေးဖွားမည်ဟု ကံကြမ္မာကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် အာကာသဂင်္ဂါ/ဝေင်္ကဋ တီရ္ထကွန်ပလက်စ်တွင် ရေချိုးရန် “ကာလ-နိရ္ဏယ” (အချိန်သတ်မှတ်ခြင်း) ကို တည်ထောင်သည်။ အည္ဇနာ၏ “ပရတျက္ခ-ဒိဝသ” (ထင်ရှားပေါ်ထွန်းသည့်နေ့) တွင် ဂင်္ဂါနှင့် အခြားတီရ္ထများ စုပေါင်းဆုံစည်းကြသည်ဟု ဆိုပြီး၊ အထူးသဖြင့် စွာမီ ပုရှ္ကရိဏီ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို အလေးပေးသည်။ လပြည့်နေ့၊ မေဿနှင့် ပူရှန်တို့နှင့် ဆက်နွယ်သည့် ပြက္ခဒိန်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် နက္ခတ်တစ်ခုကို ညွှန်းဆိုကာ၊ ထိုရေချိုး၏ ဖလကို ဂင်္ဂါကမ်းနားတီရ္ထများအားလုံးတွင် အချိန်ရှည်ကြာ ရေချိုးသကဲ့သို့ဟု နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ဟောကြားချက်သည် ဝေင်္ကဋာဒြိ၌ သတ်မှတ်ထားသော ဒါန (လှူဒါန်းမှု) သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ အစားအစာနှင့် အဝတ်အထည်လှူဒါန်းခြင်းကို ချီးမွမ်းပြီး၊ မိမိအဖအတွက် ရှရဒ္ဓကို အထူးအရေးကြီးဟု သတ်မှတ်သည်။ ရွှေ၊ ရှာလဂြာမ၊ နွား၊ မြေယာ၊ သမီးကို မင်္ဂလာပေးခြင်း၊ ရေသောက်နားခိုရာ၊ နှမ်း၊ စပါးသီးနှံ၊ အနံ့အသာ/ပန်း၊ ထီး/ပန်ကာ၊ ကွမ်းစသည်တို့ကို အဆင့်လိုက်ဖော်ပြကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံအပျော်အပါး၊ အာဏာပိုင်မှု၊ ဝေဒသင်္ချာကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းမှ စ၍ နောက်ဆုံးတွင် စက္ကရပာဏိ (ဗိဿဏု) ၏ ကရုဏာဖြင့် မောက္ခကို ရရှိခြင်းအထိ ဖလများ တိုးတက်လာကြောင်း ပြထားသည်။ အဆုံးတွင် ဤအကြောင်းကို မကြာခဏ နားထောင် သို့မဟုတ် ရွတ်ဖတ်သူသည် အပြစ်များမှ သန့်စင်ကာ ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်ပြီး သားစဉ်မြေးဆက်ထိ အကျိုးရရှိမည်ဟု ဖလရှရုတိက ဆိုသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.