Adhyaya 38
ဘာရဒ္ဝါဇ မဟာရ္ရှီက၊ ဂဂန္နာထကို အလွန်အမင်း ဘုရားပူဇော်သည့် ဘက္တများသည် နေ့ရက်များစွာ ချီးမွမ်းသီချင်းနှင့် ကရိယာပူဇော်မှုများဖြင့် ကုန်ဆုံးကြသည်ဟု ပြောသည်။ တတိယညတွင် လက်လေးလက်ရှိ ပုရုရှောတ္တမသည် သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်၍ မင်္ဂလာအိပ်မက်အဖြစ် ထင်ရှားလာသည်။ ထို့နောက် စွာမိပုရှ္ကရိဏီတွင် ရေချိုးပူဇော်ပြီး မနက်ခင်းဝတ္တရားများ ပြုလုပ်ကာ ပြန်လည်ပူဇော်ရာတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အလင်းတောက်ပမှုကဲ့သို့ အံ့ဖွယ်ရောင်ခြည် ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် သာသနာတော်ပေါ်ထွန်းမှုကြောင့် ဘြဟ္မာနှင့် ဒေဝတားတို့ လာရောက်၍ နာရာယဏ၏ အလွန်မြင့်မြတ်သော သဘောတရားကို ချီးမွမ်းကာ ကြောက်ရွံ့သဖြင့် “ရှာန်တ” (ငြိမ်းချမ်း) ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ပြသပါရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ဘုရားသည် သဘောတူပြီး ရတနာဝိမာနပေါ်တွင် သာယာနူးညံ့သော “စောမ്യ” ရုပ်ဖြင့် ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းကာ အဂස්တျကို ကောင်းချီးပေးသည်။ အဂස්တျက မိမိတပဿ၏ အကျိုးပြည့်စုံကြောင်း ဆိုပြီး မပြတ်မလျော့ ဘက္တိနှင့်၊ ဘုရားတောင်အနီးရှိ သုဝဏ္ဏမုခရီ မြစ်ကို အပြစ်ဖျက်သန့်စင်သော တီရ္ထအဖြစ် ဖြစ်စေ၍ ရေချိုးပြီးနောက် ဝေင်္ကဋ၌ ဘုရားကို ဖူးမြင်သူတို့အား ဘုက္တိနှင့် မုက္တိ ပေးစေပါရန် တောင်းလျှောက်သည်။ သရီဘဂဝန်က ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ချီးမြှင့်ကာ အဂස්တျ၏ ဆန္ဒကြောင့် ဝိုင်ကුණ္ဌနာမ တောင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း တည်ရှိမည်ဟု ကြေညာပြီး လာရောက်ဖူးမြင်သူတို့နှင့် နေရာမရွေး သတိရသူတို့အတွက်ပါ အကျိုးကျေးဇူးများကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ရာဇာ သင်္ခအား သေပြီးနောက် မြင့်မြတ်သော ဂတိကို ပေးတော်မူကာ နောက်ဆုံးတွင် လျှောကွယ်သွားသည်။ အဆုံးတွင် ဘာရဒ္ဝါဇက ဝေင်္ကဋာဒြိ၊ စွာမိပုရှ္ကရိဏီနှင့် ဤမဟာတ္မကို နားထောင်ခြင်း၊ သတိရခြင်းတို့၏ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းကို ဖလရှရုတိဖြင့် ချီးမွမ်းတော်မူသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.