Adhyaya 37

ဤအধ্যာယတွင် ဘာရဒ္ဝါဇ၏ ပြောကြားချက်အဖြစ် ဟိုင်ဟယ မင်းဆက်မှ ဘုရင် သင်္ခ (Śaṅkha) ၏ အထူးသဒ္ဓါကို ဖော်ပြသည်။ မင်းသည် ဗိဿဏုကိုသာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်၍ အမြဲသတိရခြင်း၊ ဂျပ၊ ပူဇာ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပုရာဏကထာများကို နားထောင်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပြီး ဒါန၊ ဝရတ၊ ယဇ్ఞကြီးများကိုလည်း သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာနှင့်အတူ ဆောင်ရွက်သည်။ သို့ရာတွင် ဗိဿဏု၏ တိုက်ရိုက် ဒർശန မရသေးသဖြင့် ဝမ်းနည်းကာ ယခင်က အဖုံးအကာအကျန်ကြောင့်ဟု ယူဆသည်။ ထိုအခါ မမြင်ရသော အသံဖြင့် ကေရှဝ (Keśava) က ဗင်္ကဋနာမ အဒြိ (Veṅkaṭanāma-adri) သည် မိမိအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော နေရာတော်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုနေရာတွင် တပသျာကို တည်ကြည်စွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ဒေဝတော်သည် ထင်ရှားလာမည်ဟု သတ်မှတ်ကာ ညွှန်ကြားသည်။ သင်္ခသည် သားတော် ဝဇ္ရ (Vajra) ကို အုပ်ချုပ်ရေးအပ်နှံပြီး နာရာယဏဂိရိသို့ ခရီးထွက်ကာ စွာမိ-ပုရှ္ကရိဏီ (Swāmi-puṣkariṇī) ကို တွေ့၍ ကမ်းနားတွင် တပသျာအိမ်ရာ တည်ဆောက်သည်။ တစ်ဖက်တွင် ဘြဟ္မာ၏ အမိန့်ဖြင့် အဂஸ္တျ (Agastya) လည်း ရောက်လာကာ တောင်ကို ပရိက్రమာပြု၍ စကန္ဒဓာရာ (Skandadhārā) အပါအဝင် တီရ္ထများသို့ သွားရောက်ပြီး ဂోవိန္ဒ (Govinda) ကို ပူဇာပြုသော်လည်း ဒർശန မရသေး။ နောက်တစ်ဆင့်တွင် ဘృဟஸ္ပတိ (Bṛhaspati)၊ ဥရှန (Uśanas) နှင့် ရာဇိုပရိချရ (Rājoparicara) ဟု ခေါ်သော ဝသုတို့က ဂోవိန္ဒသည် ဗင်္ကဋတောင်ပေါ်တွင် အဂஸ္တျနှင့် သင်္ခတို့အား တပြိုင်နက် ထင်ရှားမည်၊ ထိုကာလတွင် စုဝေးလာသော သတ္တဝါများလည်း အတူတကွ ဒർശန ရမည်ဟု ကြေညာသည်။ အဆုံးတွင် အဂஸ္တျနှင့် အဖော်များသည် တောင်၏ မင်္ဂလာသဘာဝကို ကြည့်ရှုကာ စွာမိ-ပုရှ္ကရိဏီ ကမ်းသို့ ရောက်လာပြီး သင်္ခက ရိုးရာအလေးအနက်ဖြင့် ကြိုဆိုကာ ကီရ္တနနှင့် သဒ္ဓါကို မျှဝေကြသည်။