Adhyaya 35

အခန်း ၃၅ သည် အပိုင်းသုံးခုဖြင့် ဆက်စပ်တင်ပြထားသည်။ (၁) တီရ္ထ-မြေပြင်ဖော်ပြချက်တွင် ဘာရဒ္ဝါဇက သုဝဏ္ဏမုခရီ (Suvarṇamukharī) မြစ်သည် သန့်ရှင်းသော ကလျာ (Kalyā) မြစ်နှင့် ဆုံရာကို အလွန်သန့်စင်စေသော သံဂမအဖြစ် ချီးမွမ်းသည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းသည် ယဇ္ဉာကြီးများ၏ အကျိုးတရားကို ရရှိစေပြီး၊ သံဂမ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် အဘိသေကဆိုင်ရာ သန့်စင်ခြင်းကြောင့် ဘြဟ္မဟတ္ယာမျိုး အပြစ်ကြီးများကိုပါ လျော့နည်းစေသည်ဟု ဆိုသည်။ (၂) ထို့နောက် ဝေင်္ကဋာချလ (Veṅkaṭācala) တောင်၏ တည်နေရာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို “တီရ္ထအားလုံး၏ ခိုလှုံရာ” နှင့် ဝရာဟ-က்ஷೇತ್ರ (Varāha-kṣetra) ဟူ၍ ဖော်ပြသည်။ အချျုတ (Acyuta) ဗိဿနုသည် သရီ (Śrī) နှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ပြီး၊ စိဒ္ဓများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ရှင်တော်များနှင့် လူသားများက ဘုရားကို ဝတ်ပြုဆည်းကပ်ကြသည်။ ဝေင်္ကဋာဒြိ ဘုရားကို သတိရခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားကာ မပျက်မယွင်းသော အခြေအနေသို့ ဦးတည်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ (၃) အာర్జုန၏ “ဘုရားပေါ်ထွန်းပုံ” နှင့် “ဘုဂ္ဂတိ–မုဂ္ဂတိ” ပေးအပ်ခြင်းအကြောင်း မေးခွန်းများကြောင့် ဘာရဒ္ဝါဇက နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ၏ အထွတ်အမြတ်ဖြစ်မှု၊ နာမတော်များနှင့် တူညီညွတ်မှုများ၊ လေးမျိုးသော ပေါ်ထွန်းစဉ် (emanation) စနစ်၊ မန္တရအခြေပြု စည်းကမ်းကျင့်စဉ်နှင့် ကမ္ဘာဖွဲ့စည်းပုံကို ရှင်းလင်းသည်။ ဘုရား၏ ကိုယ်တော်မှ ဒေဝတများနှင့် တတ္တဝများ ပေါ်ထွန်းခြင်း၊ ကာလအလိုက် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ယောဂနိဒ္ရာ၊ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းလာသော ဘြဟ္မာ၊ ဓမ္မကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ဘုရား၏ အရုပ်အဆင်းများ ခံယူခြင်းတို့ကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း သင်ကြားထားသည်။