Adhyaya 33

အခန်း ၃၃ တွင် Veṅkaṭācalamāhātmya အတွင်းရှိ သုဝဏ္ဏမုခရီ မြစ်၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံ၊ အမည်ပေးခြင်းနှင့် အခမ်းအနား-သီအိုလောဂျီဆိုင်ရာ အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြသည်။ ဘာရဒ္ဝါဇက သက္ကရာ (Śakra) ဦးဆောင်သော ဒေဝတော်များနှင့် ရှင်တော်များ၊ siddha၊ cāraṇa၊ gandharva တို့၏ အစုအဝေးက အဂஸ္တျာနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော မြစ်ကို ချီးမွမ်းကြောင်း ပြောပြသည်။ ဝါယုက မြစ်၏ မူလနှင့် ကျော်ကြားမှုကို ရှင်းလင်းကာ အဂஸ္တျာက မြေပြင်သို့ ဆောင်ယူလာပြီး “သုဝဏ္ဏမုခရီ” ဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ကာ မြစ်များအနက် အထက်မြတ်၍ ဝတ်ပြုထိုက်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် māhātmya ကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖော်ထုတ်သည်—သတိရခြင်း (smaraṇa) နှင့် ရေချိုးခြင်း (snāna) သည် အပြစ်ကို ဖျက်စီးပြီး၊ အရိုးအမှုန်များကို မြစ်ထဲသို့ မြှုပ်နှံခြင်းက အထက်သို့ တက်ရောက်ရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်ကာ၊ ကမ်းပါးပေါ်တွင် ပြုလုပ်သော ကုသိုလ်ကံများ၏ အကျိုးကို များပြားစေသည်။ phalaśruti တွင် ကျန်းမာရေး၊ အတားအဆီးဖယ်ရှားခြင်း၊ ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲများနှင့် ဂြိုဟ်ကြတ်ခြင်း၊ saṅkrānti စသည့် ကာလသတ်မှတ် အခမ်းအနားများ၏ အကျိုးကို စာရင်းပြုထားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အဂஸ္တျာ တက်ရောက်သည့်နေ့နှင့် ဆက်နွယ်သော နှစ်စဉ်ဝတ်ကို သတ်မှတ်ကာ ရွှေအဂஸ္တျာရုပ်တု ပြုလုပ်လှူဒါန်း၍ ပူဇော်ကာ ဘရဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးပြီး အပ်နှံသော် စုဆောင်းထားသော အပြစ်အနာအဆာများမှ လွတ်မြောက်၍ ရေရှည်သော ဓမ္မအကျိုးကို ရရှိမည်ဟု ကတိပြုသည်။