Adhyaya 30

ဤအধ্যာယတွင် စူတ၏ဖရိမ်အတွင်းမှ စုဝဏ္ဏမုခရီ (Suvarṇamukharī) မြစ်ကို ကဗျာဆန်စွာ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့်တကွ ဖော်ပြသည်။ အေးမြသောလေညင်း၊ လှိုင်းလက်ခတ်သံ၊ ကြာပန်းများ၊ ရေငှက်များနှင့် တီရ္ထအာဝါသ၏ သန့်ရှင်းသဘောကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ လယ်ယာကို ပျိုးထောင်ကာ တပသီတို့၏ အာရှရမ်များကို ထောက်ပံ့သော သန့်ရှင်းသော အင်အားအဖြစ် မြစ်ကို ချီးမြှောက်ထားသည်။ ထို့နောက် အာర్జုနသည် ကာလာဟස්တီ (Kālahastī) နှင့် ဆက်နွယ်သည့် ထင်ရှားသော တောင်ကို မြင်ကာ မြစ်တွင် ရေချိုးပြီး ကာလာဟස්တီဣශ්ဝရ (Śiva) ကို ဒർശနနှင့် ပူဇော်ကန်တော့၍ ကုသိုလ်ကံကောင်း၏ ပြည့်စုံမှုကို ခံစားရသည်။ သူသည် ဒေသအနှံ့ လျှောက်လှမ်းရာတွင် စိဒ္ဓများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ယောဂီများ၊ တိတ်ဆိတ်သော အာရှရမ်များနှင့် စည်းကမ်းတကျ မုနိအသိုင်းအဝိုင်းများကို တွေ့မြင်ကာ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သာသနာကျင့်စဉ်တို့ အပြန်အလှန် အားပေးနေကြောင်းကို ထင်ရှားစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အာర్జုနသည် ဘာရဒ္ဝာဇ (Bharadvāja) ၏ အာရှရမ်သို့ ချဉ်းကပ်ရာတွင် သစ်တောအုပ်စုများ၊ ပန်းပွင့်သစ်ပင်များ၊ ငှက်သံများနှင့် တိတ်ဆိတ်သော ရေကန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဘာရဒ္ဝာဇသည် အာర్జုနကို အရ္ဃျ၊ ထိုင်ခုံပေးခြင်း၊ ကျန်းမာရေးမေးမြန်းခြင်းတို့ဖြင့် ဧည့်ခံကာ ဆန္ဒပြည့်နွားကို သတိရစေ၍ အစားအစာကို ပေးစွမ်းစေသည်။ အဆုံးတွင် အာర్జုနသည် မြစ်၏ အံ့ဩဖွယ် မူလနှင့် အာနုဘော်ကို သိလိုစိတ်ထက်သန်လာပြီး နောက်တစ်ခန်း၏ ရှင်းလင်းချက်သို့ လမ်းဖွင့်ပေးသည်။