
အဓ್ಯಾಯ ၃ တွင် သီရိဝရာဟ (Śrīvarāha) က မြေမိခင် ဓရဏီအား အတိတ်က ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်ပြောကြားသည့် ဆွေးနွေးပုံစံဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ဗင်္ကဋာချလ (Veṅkaṭācala) ပေါ်ရှိ စွာမိပုရှ္ကရိဏီ (Svāmipuṣkariṇī) အနီးတွင် နေထိုင်သော သီရိနိဝာသ/ဟရီ သည် မြင့်မြတ်သော ဝိမာနအတွင်း တည်ရှိပြီး ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် လူသားတို့ မမြင်နိုင်သော်လည်း ဘုရားအမိန့်တော်ကြောင့် ပူဇော်ရာ အရာဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ဓရဏီက “မမြင်နိုင်သော ဘုရားကို လူထုက ဘယ်လို ဆက်လက်ပူဇော်နိုင်မလဲ” ဟု သာသနာရေး-ပူဇော်ရေး အခက်အခဲကို မေးမြန်းသည်။ သီရိဝရာဟက ရှင်အဂஸ္တျ (Agastya) ၏ ၁၂ နှစ်ကြာ အာရာဓနာနှင့် “ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံး မြင်နိုင်အောင် ဘုရားရှင် ပေါ်ထွန်းပါစေ” ဟူသော ဆုတောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်။ ဘုရားရှင်က ဝိမာန၏ ထူးကဲသန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း မြင်နိုင်ခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူသည်။ ထို့နောက် အချိန်စက်ဝန်း နောက်ပိုင်းတွင် မိထ္ရဝර්မာ (Mitravarmā) မင်း၏ ထွန်းကားမှုနှင့် အာကာရှရာဇ (Ākāśarāja) ထံသို့ ဆက်သွယ်သည့် မင်းဆက်ကို ရှင်းလင်းသည်။ ထို့ပြင် ပူဇော်ပွဲအတွက် လယ်ထွန်ရာတွင် မြေထဲမှ ပဒ္မာဝတီ (Padmāvatī) ပေါ်ထွန်းလာ၍ သမီးအဖြစ် လက်ခံကာ မိဖုရား ဓရဏီထံ အပ်နှံသည်။ နောက်တစ်ဖန် ဓရဏီက မင်္ဂလာလက္ခဏာများနှင့်အတူ ဝသုဒါန (Vasudāna) ကို မွေးဖွားပြီး လက်နက်ပညာနှင့် စည်းကမ်းသင်ကြားမှုကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြကာ မင်းသား၏ တရားဝင်မှုနှင့် ဒေသ၏ သန့်ရှင်းသမိုင်းကို တည်ဆောက်ပေးသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.