Adhyaya 22

ဤအধ্যာယတွင် ရှေးရိသီများက စူတာအား ဒါန (dāna) ပေးရာတွင် သင့်တော်သော လက်ခံသူနှင့် ပေးသင့်သည့် အချိန်/အခြေအနေတို့ကို မေးမြန်းသည်။ စူတာက ဘြာဟ္မဏကို ပူဇော်ပွဲဆိုင်ရာ အဓိက လက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်သော်လည်း၊ စီလနှင့် ဝိနယရှိသူသာ လက်ခံသင့်ကြောင်း ကန့်သတ်ထားသည်။ ဝေဒ/ဓမ္မကို ရန်လိုသူ၊ လိမ်လည်သူ၊ အကြမ်းဖက်သူ၊ သန့်ရှင်းသော ဗေဒပညာကို ငွေကြေးအတွက် ရောင်းချသူ၊ အမြဲတမ်း တောင်းစားနေသူ စသည့် အမျိုးအစားများကို ရှည်လျားစွာ ဖယ်ရှားဖော်ပြပြီး ထိုသူများထံ ပေးသည့် ဒါနသည် niṣphala (အကျိုးမရှိ) ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် abhivādana (နှုတ်ဆက်ပူဇော်ခြင်း) ၏ စည်းကမ်းများကို ရှင်းပြကာ မသင့်တော်သည့် အခြေအနေများတွင် မပူဇော်သင့်ကြောင်းနှင့် စည်းကမ်းမလိုက်နာသော ပူဇော်ခြင်းက ယခင်က စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်ကို လျော့နည်းစေနိုင်ကြောင်း သတိပေးသည်။ ဒုတိယပိုင်းတွင် Ākāśagaṅgā/Viyadgaṅgā ၏ မဟာတ္မိယကို နာရဒမှ စနတ်ကုမာရသို့ ပြောကြားသည့် အတွင်းဇာတ်လမ်းဖြင့် ဖော်ပြသည်။ သီလကောင်းသော ဘြာဟ္မဏ ပုဏ္ယရှီလသည် နှစ်စဉ် śrāddha ပြုလုပ်သော်လည်း မသင့်တော်သူဟု သတ်မှတ်ထားသော “vandhyāpati” (ကလေးမရနိုင်သော မိန်းမ၏ ခင်ပွန်း) ကို ပူဇော်ပွဲဆောင်အဖြစ် ခန့်ထားမိသည်။ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် သူ၏ မျက်နှာသည် မြည်းမျက်နှာကဲ့သို့ (gārdabha-ānana) ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အဂස්တျကို ရှာဖွေရာ အဂස්တျက ပူဇော်ပွဲအမှားကို ဖော်ထုတ်ပြီး śrāddha ဖိတ်ကြားရာတွင် သားသမီးရှိ၍ ဝိနယပြည့်စုံသော အိမ်ထောင်ရှင် ဘြာဟ္မဏကို ရွေးချယ်ရန်၊ မရလျှင် နီးစပ်သော ဆွေမျိုး သို့မဟုတ် ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ရန် အကြံပြုသည်။ ထို့ပြင် ဝေင်ကဋာစလသို့ ဘုရားဖူးသွားကာ ပထမ Swāmipuṣkariṇī တွင် ရေချိုးပြီး နောက်တစ်ဆင့် tīrtha-vidhi အတိုင်း Viyadgaṅgā/Ākāśagaṅgā တွင် ရေချိုးရန် ကုသနည်းပေးသည်။ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးလျှင် အပြစ်ဒဏ်ပျောက်ကင်း၍ မျက်နှာပုံသဏ္ဌာန် ချက်ချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ကြောင်း ဆိုပြီး စူတာက သင်္ကြန်ပညာ၏ ဆက်လက်ပို့ဆောင်လာသည့် လမ်းကြောင်းကို အတည်ပြုကာ အဆုံးသတ်သည်။