Adhyaya 20
သုတမုနိက ပာပနာရှန တီရ္ထ၏ “အပြစ်ဖျက်စွမ်းအား” ကို ဥပမာဇာတ်ကြောင်းတစ်ပုဒ်ဖြင့် မိတ်ဆက်သည်။ ပညာတတ်ဘရာဟ္မဏ ဘဒ္ရမတိသည် သီလကောင်းမွန်သော်လည်း ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုကြောင့် လူမှုရေးအလေးမထားမှုနှင့် စိတ်ဒုက္ခကို ညည်းညူကာ အရင်းအမြစ်မရှိခြင်းက ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေကြောင်း ပြောဆိုသည်။ ပတိဝရတာဖြစ်သော ဇနီး ကာမိနီက ဗင်္ကဋာချလသို့ ဘုရားဖူးသွား၍ သင်္ကల్పဖြင့် ရေချိုးကာ သြရီနိဝါသကို ဆည်းကပ်ပြီး “ဘူဒာန” (မြေဒါန) ပြုရန် နာရဒ၏ သင်ကြားချက်နှင့် မိဘအမွေအနှစ်ကို ကိုးကားကာ အကြံပေးသည်။ အခန်းတွင် ဘူဒာနကို ဒာနအမျိုးမျိုးထဲမှ အမြင့်ဆုံးဟု စနစ်တကျ ချီးမွမ်းပြီး အခြားပူဇော်ဒါနများနှင့် တူညီသည့် အကျိုးဖလများကို ရေတွက်ပြသသည်။ သင့်တော်သူ (သရောတရိယ၊ အဟိတာဂ္နိ) ထံ ပေးလှူပါက အကြီးမားဆုံးအပြစ်များကိုပါ သန့်စင်နိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဒါနရှင် စုဃိုးရှက ဘဒ္ရမတိအား တိုင်းတာထားသော မြေကွက်တစ်ကွက် ပေးလှူ၍ ယနာရ္ဒနအား အပ်နှံသည့် ကုသိုလ်ကြောင့် သေပြီးနောက် ကောင်းမွန်သော ဂတိကို ရရှိသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဘဒ္ရမတိသည် မိသားစုနှင့်အတူ ဗင်္ကဋာချလသို့ သွားကာ စွာမိ-ဆရသ်တွင် ရေချိုး၍ ဗင်္ကဋေရှဝရကို ဒർശနပြုကာ ပာပနာရှန တီရ္ထတွင် ဘူဒာနကို ပြီးမြောက်စေသည်။ အခမ်းအနား၏ အာနုဘော်ကြောင့် သင်္ခ-စက္က-ဂဒါကိုင်သော ဗိဿနု ပေါ်ထွန်းလာ၍ သူ၏ စတုတ္တိကို လက်ခံကာ လောကီကောင်းကျိုးနှင့် နောက်ဆုံးမုတ်ခ္ခကို အာမခံပေးပြီး သုတမုနိက တီရ္ထနှင့် ဒာန၏ မဟာတ္မကို ထပ်မံချီးမွမ်းကာ အဆုံးသတ်သည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.