Adhyaya 18

အခန်း ၁၈ သည် စူတ၏ သာသနာရေးဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းတင်ပြချက်ဖြစ်ပြီး၊ သရီနိဝာသ/ဝင်ကဋေရှဝရ၏ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းကို အဓိကထားဖော်ပြသည်။ ဝင်ကဋေရှဝရကို တစ်ကြိမ်သာ ဒർശန (darśana) ပြုခြင်းဖြင့်ပင် မုက္ခ (mokṣa) နှင့် ဗိဿဏု-သာယုဇျ (Viṣṇu-sāyujya) ကို ရနိုင်ကြောင်းဆိုကာ၊ ယုဂများနှိုင်းယှဉ်၍ ကလိယုဂတွင် ကုသိုလ်အကျိုးသည် ချက်ချင်းထင်ရှားလာကြောင်းကို အားပေးတင်ပြသည်။ ဝင်ကဋာချလ (Veṅkaṭācala) ကို တီရ္ထကွင်းပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကာ၊ အခြားသန့်ရှင်းရာနေရာများ၏ အာနိသင်များကိုပါ စုစည်းထားသကဲ့သို့ ဖော်ပြပြီး၊ သင်္ကေတအနေနှင့် ဒေဝတားများ၊ မုနိများ၊ ပိတೃ (pitṛs) များက နေထိုင်ကာ ကာကွယ်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ပြင်ပအခမ်းအနားထက် သတိရခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို ဦးစားပေးပြီး၊ “အဋ္ဌဝိဓ ဘက္တိ” (aṣṭavidhā bhakti) ကို ခွဲခြားဖော်ပြကာ—ဘက္တများကို ချစ်ခင်ခြင်း၊ ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းဖြင့် စိတ်ကျေနပ်ခြင်း၊ ကိုယ်တိုင်အမှုထမ်းခြင်း၊ ဘုရား၏ ဂုဏ်တော်ကို ကြားနာလိုစိတ်ပြင်းပြခြင်း၊ အမြဲသတိရနေခြင်း စသည်တို့ကို ထည့်သွင်းသည်။ သန့်ရှင်းရာဗဟိုကို လျစ်လျူရှုခြင်း သို့မဟုတ် ရန်လိုခြင်းကို သတိပေးကာ သီလညွှန်ကြားချက်များလည်း ပါဝင်သည်။ ဖလရှရုတိ (phalaśruti) အရ၊ ယုံကြည်ဘက္တိဖြင့် အခန်းကို နားထောင်/ဖတ်ရွတ်သူသည် ပါပမှ လွတ်ကင်းပြီး ယမ၏ ဒုက္ခဒဏ်များကို ရှောင်လွှဲကာ ဗိဿဏု၏ လောကသို့ မြင့်တက်ရောက်နိုင်ကြောင်းနှင့် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။