Adhyaya 17

ဤအဓ್ಯಾಯတွင် စူတာသည် ဝေင်္ကဋာဒြိ/ဝေင်္ကဋာချလ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိနှင့် ကောသမစ်အဆင့်ရှိ တီရ္ထများအားလုံးသည် ဝေင်္ကဋတောင်အတွင်း၌ တည်ရှိကြောင်း အတည်ပြုကာ ဤကေတ္တရာကို သန့်ရှင်းရာလောက၏ မိုက်ခရိုကော့စမ်အဖြစ် ထင်ရှားစေသည်။ ဘုရားသခင်ကို ဝိုင်ရှ္ဏဝ အိုင်ကွန်နိုဂရဖီအတိုင်း သင်္ခ-ချကရ၊ ပီတాంబရ၊ ကောသ္တုဘ မဏိတို့ဖြင့် ဖော်ပြ၍ ကာကွယ်ပေးသော သဘောနှင့် ဝေဒအခြေပြု သန့်ရှင်းမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ နှစ်စဉ်ဆောင်ရွက်သည့် ဝန်ထမ်းပူဇော်မှုတွင် ဒေသအနှံ့မှ လူထုပါဝင်မှုကို ဖော်ပြပြီး ဘာဒြပဒ ပွဲတော်အတွင်း ပူဇော်တက်ရောက်ခြင်းက အပြစ်အညစ်ကို သန့်စင်စေကြောင်း ဆက်စပ်ပြောဆိုသည်။ အထူးသဖြင့် ဘြဟ္မောတ္ဆဝ (Brahmotsava) ကို ဖော်ပြရာတွင် ဘြဟ္မာက ကညာလ (Kanyā) တွင် ဓွဇာအာရိုဟဏ (အလံတင်) အခမ်းအနားကို တည်ထောင်ခဲ့ကြောင်း ဆိုပြီး နှစ်စဉ်ပွဲတော်သည် လူ၊ ဒေဝ၊ ဂန္ဓర్వ၊ စိဒ္ဓ နှင့် ပညာရှိ ဒွိဇများ စုဝေးရာနေရာဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ ဂင်္ဂါသည် မြစ်များအနက် အမြင့်ဆုံး၊ ဝိෂ္ဏုသည် ဒေဝများအနက် အမြင့်ဆုံးဟူသကဲ့သို့ နှိုင်းယှဉ်အလွန်အကျွံများဖြင့် ဝေင်္ကဋကို ကေတ္တရာများအနက် «uttamottama» ဟု ထပ်တလဲလဲ အတည်ပြုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူသည် ဝိෂ္ဏု၏ လောက၌ မြင့်မြတ်သော အဆင့်ကို ရရှိမည်ဟု ဖလသြုတိက ချီးမွမ်းသည်။ ထို့ပြင် သီရ္ထအဓိကဖြစ်သော သရီစွာမီ-ပုရှ္ကရိဏီကို မိတ်ဆက်ကာ လက္ရှ္မီက အနီးကပ်ကာကွယ်လျက် ဘုရားသခင်သည် ထိုရေကန်အနီး၌ တည်ရှိပြီး ကောင်းချီးပေးတော်မူကြောင်း ဖော်ပြသည်။