
အခန်း ၈ တွင် စာဝါဏီက မုန့်ညက်သတ္တဝါများနှင့် နတ်တို့က တားဆီးထားသော်လည်း အကြမ်းဖက်ယဇ်ပူဇော်ပွဲများ ဘာကြောင့် ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ ထာဝရသန့်ရှင်းသော ဓမ္မသည် ရှေးနှင့် နောက်ကာလရှိ သတ္တဝါများအကြား ဘာကြောင့် ပြောင်းပြန်ဖြစ်သနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ စကန္ဒက ကာလ (အချိန်) သည် ခွဲခြားသိမြင်မှုကို လှုပ်ခတ်စေပြီး၊ ကာမ၊ က္ရောဓ၊ လောဘ၊ မာနတို့က ပညာရှိများထဲတွင်တောင် မှန်ကန်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချိုးဖောက်စေကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ထိုသို့သော အလိုဆန္ဒများမှ လွတ်ကင်းသော စာတ္တဝတ (sāttvata) နှင့် ဝါသနာကျဆင်းသူ (kṣīṇavāsanā) တို့သာ မလှုပ်မရှား တည်ကြည်နေကြသည်။ ထို့နောက် စကန္ဒက အကြမ်းဖက်ယဇ်ပူဇော်စိတ်ဓာတ် ပြန်လည်တက်ကြွလာခြင်းကို ရှင်းလင်းရန်နှင့် နာရာယဏနှင့် သရီ (Śrī) ၏ အရေးပါမှုကို ကြေညာရန် ရှေးအီတိဟာသတစ်ပုဒ်ကို ထုတ်ဖော်သည်။ ရှင်ဒုရ္ဝာသာ (ရှင်ကာရာ၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော တပသီ) သည် အနံ့သာပန်းကုံးကို ကိုင်ဆောင်လာသော ကောင်းကင်မိန်းမတစ်ဦးနှင့် တွေ့ပြီး ထိုပန်းကုံးကို ရှင်ပေါ်တွင် တင်ပေးသည်။ နောက်တစ်ခါတွင် ဒုရ္ဝာသာက အင်ဒြာ၏ အောင်ပွဲလှည့်လည်တော်မူမှုကို မြင်ရာ၊ အင်ဒြာ၏ မသတိနှင့် ကာမစိတ်ကြောင့် ပန်းကုံးကို ဆင်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး ကျသွားကာ နင်းချေခံရသဖြင့် ဒုရ္ဝာသာ၏ ပြင်းထန်သော ရှုတ်ချမှုကို ခံရသည်။ ဒုရ္ဝာသာက သရီ—သူမ၏ ကရုဏာကြောင့် အင်ဒြာသည် လောကသုံးပါး အာဏာကို ရရှိထားသည်—သည် အင်ဒြာကို စွန့်ခွာကာ သမုဒ္ဒရာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်မည်ဟု ကျိန်စာတင်ပြီး၊ တပသီအာဏာကို မလေးစားခြင်းသည် မင်္ဂလာအင်အား ပျောက်ဆုံးစေကြောင်း အကြောင်း-အကျိုး ဆက်စပ်မှုကို ထင်ရှားစေသည်။
No shlokas available for this adhyaya yet.