Adhyaya 7
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ကမ္မအကျိုးဆက်၊ ဘက္တိဖြင့်ပြန်လည်သန့်စင်ခြင်းနှင့် မုက္ခသို့သွားရာလမ်းကြောင်းကို အဆင့်လိုက်ပြသသည်။ (၁) ဘုရင် ဝစု သည် အပြစ်တစ်ရပ်ကြောင့် မြေကြီးအတွင်း ပိတ်မိနေသော်လည်း သုံးသံလုံးပါ ဘဂဝတ်မန်ထရကို စိတ်တွင်းဂျပာအဖြစ် မပြတ်လုပ်ကာ၊ အချိန်နှင့် သာသ္တရအတိုင်း ပဉ္စကာလ စည်းကမ်းဖြင့် ဟရီကို အလွန်အမင်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သည်။ (၂) ဝါစုဒေဝ ပျော်ရွှင်တော်မူ၍ ဂရုဍကို အမိန့်ပေးကာ မြေကြီးအက်ကွဲမှ ဝစုကို ဆွဲထုတ်စေပြီး မြင့်မြတ်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်အလယ်အလတ်တစ်ဦးမှတဆင့် ဘုရား၏ အာဏာတော် လုပ်ဆောင်ပုံကို ထင်ရှားစေသည်။ (၃) ထို့နောက် စကားအပြစ်၊ မလေးစားမှုတို့သည် ပြင်းထန်သော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း ဟရီတော်ကိုသာ တစ်စိတ်တစ်သဘော ဝန်ဆောင်ခြင်းက လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ပေး၍ ကောင်းကင်ဘုံရောက်စေကြောင်း ဖော်ပြပြီး ဝစုသည် ကောင်းကင်ဂုဏ်ထူးများ ခံစားရသည်။ (၄) အချိုဒါ (ပိတೃများနှင့် ဆက်နွယ်) အကြောင်း၊ မှားယွင်းသိမြင်မှုနှင့် ပိတೃတို့၏ ကျိန်စာကို ထည့်သွင်းကာ ထိုကျိန်စာသည် ကယ်တင်ရေးအစီအစဉ်တစ်ရပ်အဖြစ် စနစ်တကျ ပြောင်းလဲသွားသည်—ဒွာပရယုဂ်တွင် အနာဂတ်မွေးဖွားခြင်း၊ ဘက္တိထူးချွန်မှု ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပဉ္စရာတြ မုဒ်ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ (၅) နိဂုံးတွင် ဝစုသည် အပျော်အပါးမှ ဝိုင်ရာဂျယသို့ ပြောင်းလဲကာ ရာမာပတိကို သမားဓိဖြင့် စူးစိုက်ပြီး ယောဂအာရုံစိုက်မှုဖြင့် ဒေဝကိုယ်ကို စွန့်ကာ၊ အောင်မြင်သော ယောဂီများအတွက် «မုက္ခတံခါး» ဟု ဖော်ပြသော နေမဏ္ဍလသို့ ရောက်သည်။ ထို့နောက် ယာယီဒေဝများ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် အံ့ဖွယ် ရှွေတဒွီပသို့ ရောက်ကာ—ဂိုလိုက/ဝိုင်ကుంఠကို ရှာဖွေသော ဘက္တိများအတွက် အစပ်အဟပ်ဒေသဟု ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် «ရှွေတမုက္တ» ဟူသည် နာရာယဏကို ဧကာန္တိကဓမ္မဖြင့် ပူဇော်သူများဟု သတ်မှတ်သည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.