Adhyaya 24

နာရာယဏက «အသိပညာ» ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော ဉာဏ် (viveka) ဟု သတ်မှတ်၍ kṣetra နှင့် ဆက်စပ်အမျိုးအစားများကို သိမြင်နိုင်ခြင်းဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဝါစုဒေဝကို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်အဖြစ်—အစမှာ တစ်ခုတည်း၊ မနှစ်ခွဲ၊ nirguṇa—ဟု တင်ပြပြီး māyā သည် kāla-śakti နှင့်အတူ ပေါ်ထွန်းကာ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ကမ္ဘာဥများ မရေမတွက် ပေါက်ဖွားလာသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဘြဟ္မာဏ္ဍ တစ်ခုအတွင်း mahat၊ ahaṅkāra နှင့် သုံးဂုဏ် စီမံကိန်းမှ tanmātra၊ mahābhūta၊ indriya နှင့် ဒေဝတာလုပ်ဆောင်ချက်များ ပေါ်ထွန်းကာ အားလုံးပေါင်း၍ လှုပ်ရှား/မလှုပ်ရှား လောက၏ အထောက်အကူဖြစ်သော Virāṭ ကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်လာသည်။ Virāṭ မှ ဘြဟ္မာ (rajas)၊ ဝိṣṇု (sattva)၊ ဟရ (tamas) နှင့် သူတို့၏ śakti များ—ဒုရ္ဂါ၊ စာဝိတြီ၊ သရီ—ပေါ်ထွန်းပြီး အစိတ်အပိုင်းပုံစံများ ဆက်လက်ပြန့်ပွားသည်။ ပန်းကြာပေါ်တွင် တစ်လုံးတည်းသော သမုဒ္ဒရာအလယ်၌ မသိမသာဖြစ်နေသော ဘြဟ္မာသည် «tapo tapo» ဟူသော မမြင်ရသော အမိန့်ကို လိုက်နာကာ ရှာဖွေစုံစမ်း၍ တပဿာရှည်လျားစွာ ပြုလုပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂုဏ်နှင့် māyā-ကြောက်ရွံ့မှု မသက်ရောက်သော ဝိုင်ကුණ္ဍကို မြင်တွေ့ခွင့်ရပြီး လေးလက်ဝါစုဒေဝနှင့် ဒေဝီယအဖော်အပါများကို တွေ့မြင်ကာ prajā-visarga-śakti အပေးအယူကို ရရှိ၍ Virāṭ နှင့် သမာဓိတူညီစွာ ထိန်းထားကာ ဖန်ဆင်းရန် အမိန့်ခံရသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်းမှုကို စီမံကာ ဥပဒေသများ—ရိရှီများ၊ ဒေါသမှ ရုဒြ ပေါ်ထွန်းခြင်း၊ ပရာဇာပတီများ၊ ဝေဒများ၊ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှရမ်များ၊ သတ္တဝါနှင့် လောကများ—ကို တည်ထောင်ပြီး ဒေဝများ၊ ပိတೃများနှင့် အခြားအုပ်စုများအတွက် သင့်တော်သော အာဟာရနှင့် ဟဝိစ်/ကဗျာ ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ခွဲဝေသတ်မှတ်သည်။ အဆုံးတွင် ကလ္ပအလိုက် စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြောင်းလဲမှုများ၊ နယ်နိမိတ်ပျက်စီးသော် ဝါစုဒေဝ၏ အဝတာရ သဘောတရားဖြင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် kṣetra၊ kṣetrajña၊ prakṛti–puruṣa၊ māyā၊ kāla-śakti၊ akṣara၊ paramātman တို့၏ လက္ခဏာခွဲခြားသိမြင်ခြင်းကို «အသိပညာ» ဟု နောက်ဆုံးသတ်မှတ်သည်။